PDA

View Full Version : Bespreking oor Kolossense deel 2



David2
Jul 15th 2008, 02:53 PM
Hartlik welkom by die tweede deel van Kolossense. Iemand wat nog nie die eerste deel gelees het nie kan hierheen gaan (http://bibleforums.org/showthread.php?t=114083) om dit eers te lees.


"Dit s ek sodat niemand julle mag verlei met drogredes nie" (Kol. 2:4).

Hier by Kol. 2:4 begin die skrywer om te s wat die eintlike doel was waarvoor hy die brief geskryf het. Ons het reeds net voor die bespreking van Kol. 1:15 (http://bibleforums.org/showthread.php?t=114083&page=2) (plasing no. 20 op daardie draad) stilgestaan by die posisie van Kolossense in die die stel boeke van Paulus wat aan die gemeentes geskryf is. Daaruit het dit duidelik na vore gekom wat die doel van Kolossense is. Dit is 'n vermaning teen valse leringe, en meer spesifiek, teen die leringe wat die groot nuwe onderwysing van die boek Efesirs omver wil werp.

Paulus se oproep in hierdie vers is: Verstaan en glo die een nuwe Waarheid van die bedeling van genade. Dit gaan oor die Waarheid van Jesus Christus as God se openbaring vir hierdie tyd. God het 'n nuwe rol vir die bedeling van genade aan Christus toegeken. Hy staan nie nou meer, soos op aarde in die bediening van Israel om die beloftes van die aartsvaders aan hulle te bedien nie (Rom. 15:8 ). Jesus verteenwoordig nou in sy liggaam God se nuwe uitreik van genade na die ganse mensdom (Kol. 1:27 - "onder die heidene"). Hierdie bediening van Hom moet verstaan, geken en gerespekteer woord. Dit moet ook teen enige lering wat daarmee in stryd is, verdedig word. Dit is wat Paulus nou hier in Kolossense doen en waarmee hy nou spesifiek begin hier by 2:4.

"Dit s ek ..." Alles wat hy tot dusver in die brief ges het, veral van 1:15 - 2:3, is ges om nie sommer maar net 'n lekker ligte sedeprekie te wees nie. Dit is ges as harde, vaste en fundamentele lering waaraan die valse leringe van verleiers getoets moet word. Paulus het geen plek vir kompromie nie, en ons mag dit ook nie h nie. Die waarheid is die waarheid en die leuen is 'n leuen. Met watter doel skryf Paulus in Kolossense? Ons vers s dit duidelik. Ons moet dus, nou dat ons 2:4 gelees het, weer van vooraf 1:15-2:3 vers vir vers oorlees en gaan kyk hoe die skrywer in elke vers 'n verleidende verkeerde lering aan die kaak wil stel. Hier volg nou enkele voorbeelde van "Dit s ek ...":

As Jesus die Eersgeborene van die ganse skepping is, dan beteken dit dat Hy self nie geskape is nie want Hy is te onderskei van die skepping. As Hy die beeld is van die onsienlike God, dan beteken dit dat dit wat van God geken en verstaan kan word, in Jesus aan ons bekend gemaak word. As die ganse skepping deur Hom tot stand gekom het (1:16), dan beteken dit dat Hy self God is. Ons kan God nie ken sonder Jesus nie. In die Ou Testament het God gepraat deur profete, tekens, wonders, engele ens. Miljoene Christene soek nog na sulke openbaringe van God. Maar God praat nie nou meer so nie (Hebr. 1:1). Mense wat nog na sulke openbaringe van God soek, is besig met valse misleiding. Hulle verwerp God se gekose bediening en openbaring vir vandag. Kortom: hulle verwerp Jesus Christus sonder om dit self reguit te s.

As Jesus deur die kruis alles met Homself versoen het en aan die kruis vrede gemaak het (1:20), dan beteken dit dat die skeiding wat tot by Hand. 13 tussen Israel en die nasies bestaan het, opgehef is. Dan beteken dit ook dat elke enkele mens op aarde, gered of ongered, eintlik in beginsel in 'n totaal nuwe posisie staan t.o.v. God. Miljoene mense is nog ongered, maar die versoening is reeds vir hulle bewerk. As mense dus hulle eie verlossing deur 'n proses van boetedoening tot stand wil bring, is dit 'n valse lering wat afgewys moet word. Die boetedoening is aan die kruis afgehandel. God aanvaar geen ander boetes as dit nie. Hy wag nou vir mense om in geloof daardie betaling te aanvaar en dankie te s, ook met 'n lewe wat verander het en aan God toegewy is.

Ons sou ook nog baie meer van vers 20 kon s. Byvoorbeeld, as versoening en vrede aan die kruis tot stand gebring is, dan is dit 'n gelykmaker tussen alle mense. Hoe kon Jesus alle mense versoen het, maar nog steeds saggies in die geheim s nee, maar Hy red net die wat Hy uitgekies het. Dit is 'n sinnelose verdraaiing van die evangelie van vandag en is weereens 'n voorbeeld van mense wat vasgesteek het by die beginsels wat gegeld het in die tyd van Israel toe die Here 'n verbond net met Israel gehad het.

En nou het ons nog steeds nie alles van vers 20 ges nie. So moet ons aangaan en al die verse deurgaan van 1:15 tot 2:3. Want Paulus s tog nou duidelik vir ons hier in 2:4 dat al die goed in daardie verse ges is sodat ons nie deur enige drogredes verlei moet word nie. Ons het dus geen keuse nie, ons moet ook die valse leringe aan die kaak stel aan die hand van dit wat ons hier in die eerste hoofstuk van Kolossense lees. Mense s ons is negatief as ons altyd net valse leringe veroordeel. Hulle s ons is liefdeloos. Is dit waar? Wat help 'n liefde wat toelaat dat 'n valse lering ongehinderd rondom jou floreer terwyl jy nie 'n woord daarteen s nie? Dit is tog die kruks van die vers wat vandag voor ons oop is en ook die wat in die hele Kol. 2 behandel gaan word.

Ja, mens kan liefdeloos optree in die proses wat jy ander veroordeel. Moet dus nooit mense veroordeel nie. Tree konsekwent in liefde teenoor hulle op. Veroordeel net die leuen, sodat die groot wonderbare nuwe waarheid van ons bedeling in ere in stand gehou mag word.

"sodat niemand julle mag verlei nie". En die groot hartseer is dat Paulus, toe hy hierdie woorde ges het, reeds geweet het dat die meeste van die mense wel verlei sou word (Hand. 20:28-32). Vandag se "moderne" gees van "glo net en alles sal regkom" (maak nie saak wat jy glo nie), was reeds in Paulus se tyd aan die orde. Hy het hard daarteen baklei en op die ou end byna die stryd verloor. Bloedweinig het tot die einde by hom bly staan. Die evangelie het totaal vervlak en aards geword en is in 312 nC. tot staatsgodsdiens verklaar en het so in die hande van die Rooms Katolieke misleiding verval. Dit het meer as 1000 jaar gevat om iets (net iets, nie alles nie) daaruit te red. Let dus asseblief op die uiters duur les van die geskiedenis. Wees bitter jaloers oor die waarheid van die Bybel. Verdedig dit met groot liefde en lankmoedigheid, maar hou aan om vas te staan en weier om enige kompromie aan te gaan.

Die Griekse woord vir verlei in hierdie vers is paralogiztai. Dit is nogal 'n mooi beskrywende woord: "Langsaan redeneer". Pasop hiervoor mense, aaseblief, pasop. Dit is altyd wat gebeur as mense mislei word. Mense kom na jou toe met redenasies wat langsaan die Bybel is. Goed, hulle praat wel oor iets wat in die Bybel is, maar die eintlike argument is gewoonlik langsaan die Bybel. En onthou: Die Bybel is in dispensasies opgedeel. Daar is baie goed binne in die Bybel wat vandag ook eintlik langsaan die Bybel is, soos kommunikasie met engele, besnydenis, offers in die tempel, die verbond met Israel, die wet, ens. ens. Maar moet nie skrik nie. Ons weet baie goed wat vandag vir ons binne in die Bybel is. Gaan lees weer Kol. 1:25, 26 en ons kommentaar daarmee saam (http://bibleforums.org/showthread.php?t=114083&page=3) (plasing # 32 en 33 op daardie draad).

Paulus was maar alte bewus van die valse leringe wat in Asi die ronte gedoen het. Hy het ook presies geweet wat die oplossing daarvoor was: Kennis van die geheimenis. Dit is, die kennis van die evangelie van Jesus Christus vir vandag soos dit nooit in vorige bedelings geken is nie. As jy hierdie waarheid ken, dan het jy sekerheid, vrede en blydskap in die waarheid.

Groete en staan vas in die genade waarmee julle vrygemaak is.

David

David2
Jul 22nd 2008, 03:46 PM
Kom ons gaan kyk gou 'n bietjie dieper in die agtergrond tot Kolossense. Voordat ons aangaan met die Bybelstudie self moet ons nou meer duidelikheid kry oor die tipe dwalinge wat hier bestry word. Die ouens wat die kommentare skryf doen dit gewoonlik reg aan die begin van hulle boeke voordat hulle met hoofstuk 1:1 begin, maar ek het so bietjie daarmee gewag. Nou dat die leser 'n redelike idee het van die trant van die apostel se gesprek, gaan dit dalk nog makliker wees om die bespreking van die dwalinge van Kolossense te verstaan en in plek te plaas.

Moet nie die bespreking wat nou gaan volg ligtelik opneem nie. As jy dit verstaan gaan dit jou myle se voorsprong gee om die boek nog beter te waardeer. Onthou: Kolossense het nie in die jaar 2008 uit die hemel geval met 'n boodskap wat direk aan ons gerig is nie. Hy is byna 2000 jaar gelede onder inspirasie van die Heilige Gees geskryf om 'n spesifieke historiese situasie die hoof te bied. Hoe beter ons van daardie historiese situasie bewus is, hoe meer sal ons instaat wees om die boek se boodskap raak te interpreteer en dan ook te "vertaal" en oor te bring na ons vandag.

Ons het nou ook 'n draad geopen (http://bibleforums.org/showthread.php?t=132882) waar Lighuisers na hartelus kan deelneen aan die bespreking van Kolossense. Maak daarvan gebruik, of dit nou positief is of negatief, maak nie saak nie. Dit gaan nie oor my nie, dit gaan oor die beter verstaan van die Bybel.

David2
Jul 22nd 2008, 05:29 PM
Die kettery in Kolossense

J.B. Lightfoot het die volgende oor die Brief aan die Kolossense te s: Die leerstelling oor die Persoon van Christus word hier met die grootste noukeurigheid en volheid behandel, meer as in enige van Paulus se ander briewe. Die rede daarvoor was dat die kettery in Kolossense grootliks op die Persoon van die Here Jesus gerig was. Dit was dus noodsaaklik dat die Apostel die leerstelling oor Hom as Persoon noukeurig en in al sy volheid sou beskryf om die valse leringe daaroor te weerl. As ons die waarhede in Kolossense ten volle wil verstaan, moet ons eers kennis neem van hierdie kettery.

Getuienis vanuit die brief dui aan dat die kettery waarmee Paulus hier te doen gehad het, uit twee integrerende dele bestaan het. Sy verwysing na die onderhouding van die Sabbat en die nuwemaan, sy onderskeiding van vleis en drinkgoed (spys of in drank) en sy verwysing na die besnydenis, dui op die element van Judasme in die stelsel. Sy verwysing na n selfopgelegde nederigheid en verering van die engele, die harde behandeling van die liggaam en n meerderwaardige wysheid, dui aan dat hy met n Gnostiese element te doen het. Die woord Gnosties kom van die Grieks gnōsis wat kennis beteken. Dit is die naam waarmee n intellektuele oligargie (regering deur n paar verhewe persone) benoem word. Dit is n paar mense wat hulself bo alle ander mense stel as sou hulle hierdie hor kennis besit.

Ons kyk nou na Gnostisime as stelsel. Hierdie denkrigting het hulle met twee vrae bemoei. Eerstens, hoe kan die skepping verklaar word? En tweedens, wat is die oorsaak vir die bestaan van boosheid? Hierdie twee vrae het die volgende probleem geskep: Hoe kan n mens die skepping van die wreld en die bestaan van boosheid met mekaar versoen as God die volkome Wese is? Met ander woorde, hoe versoen jy die feit van n heilige God as Skepper met n heelal waarin daar sonde is? Die Gnostici het as volg geredeneer: As God die skepping uit niks geskep het en dit direk uit Homself voortgebring het, kon Hy uit die aard van sy heiligheid nie n bose heelal tot stand gebring het nie. Andersins word mens na die onmoontlike slotsom gedryf dat God boosheid geskep het dit is aan die ander kant onmoontlik omdat Hy heilig is.

Tog bly die feit van n heilige God en n bose heelal staan; dus moet die Gnostikus antwoord. Hy doen dit deur die teorie van n antagonistiese grondslag, onafhanklik van God, waardeur Sy kreatiewe energie teengestaan en beperk is. Hierdie grondslag van boosheid beskou die Gnostikus as die wreld van materie. Dus reken hy dat boosheid in die stoflike heelal leef. Dan vra die Gnostikus die volgende vrae: Hoe is skepping dan moontlik? Hoe kan die Oneindige met die eindige kommunikeer en die goeie met die bose? Hoe kan God teenoor materie handel? God is volgens hom perfek, volkome, onverstaanbaar.

Die Gnostikus beantwoord sy eie vrae deur te s dat die probleem opgelos word deur die teorie dat God Homself tydens die skeppingsdaad moes beperk het. Daar moes die een of ander evolusie of uitstraling van God gewees het. Daar was n ontkieming of ontwikkeling van God. Hierdie eerste ontkieming het n volgende tot gevolg gehad totdat die proses voltooi was. Hoe meer die uitstralings geword het, hoe verder het hulle van die Godheid beweeg. As gevolg daarvan het die goddelike element in die uitstralings vervaag totdat dit so verspreid was dat kontak met materie moontlik was en die skepping het plaasgevind. So is die gaping tussen n heilige Skepper en materie wat volgens die Gnostici boos is, gevul deur hierdie uitstralings wat so ver van God af versprei is. Hierdie skeppingsdaad kan dus nie as n aksie van God beskou word nie. Op hierdie manier skuif hulle die Here Jesus as tussenpersoon uit (Joh. 1:3), asook die feit dat God n vloek op die perfekte skepping geplaas het as gevolg van sonde (Rom. 8:20). Paulus s in laasgenoemde teks dat die skepping aan die nietigheid onderworpe is. God het die skepping as vrugteloos beskou in soverre dit Hom verheerlik het.

Uit hierdie filosofiese spekulasies het twee opponerende etiese kodes ontwikkel: n onbuigbare asketisisme (askese totale afsondering van die bose wreld) en n bandelose lisensie. Die probleem waarmee die Gnostici te kampe gehad het, was: Hoe kan n mens materie se verderflike invloed vermy om tog sy hor aard onbevlek te hou?

Die antwoord was, volgens een groep, n onbuigbare asketisisme. Alle kontak met materie moet tot n minimum beperk word. So sal die materile deel van die mens ingeperk en doodgemaak word. n Mens behoort min te eet en nie te trou nie. Om die vleis van n dier te eet, is verbode. Die salwing van die liggaam met olyfolie noodsaaklik in warm gebiede is verbied.

Vir andere het so n negatiewe houding min en onvoldoende resultate gehad. Hulle het geredeneer dat materie oral is. Niemand kan kontak daarmee vermy nie; daarom moet jy n algehele onbetrokkenheid teenoor die sinnelike wreld ontwikkel. Jy moet op geen manier aan materie dink nie, maar slegs jou eie impulse volg. Dit herinner mens aan die gedragsielkunde van vandag. Hierdie groep het gedink dat die asketiese beginsel materie as belangrik beskou, dus het hy misluk om onafhanklik van materie te leef. Die werklike rel van die lewe is om materie as iets vreemds of vyandigs te beskou; iets waarteenoor jy geen plig of verpligting het nie en wat jy kan gebruik of ongebruik kan laat soos jy verkies. Hierdie filosofie het tot n bandelose lisensie gelei.

Gnostisisme, soos dit hierbo beskrywe is, het geen verband met die Christendom nie. Dit was n Joodse sekte, genaamd die Esseners, wat dit in die belydende Christelike Kerk ingebring het. Die Essene was n mistiese groep en lede van n broederskap. Die karaktertrek van die Essenisme was mistiese spekulasie aangaande n onbuigbare asketisisme.
Tog het die Esseners ook n streng toepassing van Mosaese rituele in hul stelsel gehad. In hul streng onthouding van werk op die Sabbat het hulle ander Jode ver oorskadu. Hulle sou nie n vuur aansteek of n pot oplig nie. Hulle sou nie die mees basiese lewensfunksie verrig nie. Die hele dag is aan godsdienstige oefeninge en die uitlegging van die Skrifte gewy. Naas God is Moses met die hoogste gesag vereer. As iemand Moses se naam ydelik sou gebruik, het hy die doodstraf gekry.

Die Esseners het baie verder as die Mosaese wette gegaan. Die huwelik was vir hulle n gruwel. Om die voortgang van die orde te verseker, het hulle kinders aangeneem. Party het die huwelik as noodsaaklik beskou om die ras voort te laat gaan, maar het dit tog as n boosheid beskou. Die Esseners het geen wyn gedrink en geen vleis geet nie. Hulle het van brood en groente geleef. Hulle het geweier om hul liggame met olyfolie in te vryf, al is dit n geval van lewe en dood in warm lande. Hulle het alle natuurlike drange veroordeel en probeer om hulself van alle fisiese leeftoestande te bevry. Bykomend tot hierdie praktyke was die Esseners sonaanbidders. Teen dagbreek het hulle tot die son gebid asof hulle dit soebat om op te kom. Hulle sou alle besoedelende voorwerpe begrawe sodat dit nie die strale van die god sou beledig nie.

Die Esseners het nie in die opstanding van die liggaam geglo nie, maar het in die nadoodse siele-lewe geglo. Dit is natuurlik in aansluiting by hulle teorie dat alle materie boos is. Hulle het beweer dat die siel in die liggaam vasgevang was soos n gevangene in n tronk. Dit sou slegs na die dood bevry word omdat dit dan uit die liggaam kon ontsnap. Hulle het die bloedoffers van Judasme verwerp en het in plaas daarvan bloedlose offers as geskenke na die Tempel gestuur. Hulle het engele as wesens beskou wat aanbid moes word. Soos die Gnostici wat hulself daarop beroem het dat hulle die uitsluitlike reg op godsdienstige geheime het, het die Esseners hulle geheime leerstellings gehad wat die besit van n eksklusiewe paar mense was. Hulle het geweier om dit met ander te deel, behalwe ingewydes in hul orde.

Hierdie vals leerstellings en praktyke het in die plaaslike gemeente van Kolossense ingesluip. Paulus se brief aan hierdie kerk was daarop gemik om hierdie praktyke te beveg. Een van hierdie foute was n intellektuele oligargie in godsdiens, naamlik dat slegs n uitverkore paar mense n monopolie in hor wysheid het. Die Apostel bestry dit deur vir die algemeenheid van die evangelieboodskap te betoog. Paulus het egter sy aanvalsmetode verander terwyl hy by hierdie leerstelling bly. Hy was nie daar om teen n nasionale eksklusiwiteit in godsdiens deel van die Farisers se Judasme - te betoog nie, maar teen die intellektuele eksklusiwiteit in die godsdiens van die Esseners wat eintlik n groter gevaar vir die evangelie was omdat dit verraderlik en mooiklinkend was. Paulus vermaan elke mens en onderrig elke mens in elke wysheid sodat hy elke mens volmaak in Christus Jesus voor kan stel. (Kol. 1:28 ). Die woord volmaak is deur die Gnostici vir hul lede van die eksklusiewe groep wat die hor wysheid besit, gebruik.

Die Gnostici het baie van wysheid (sophia), intelligensie (sunesis) en kennis (epignōsis) gemaak. Paulus gebruik die taal van die Gnostici en verwerk dit tot die hor sfeer van die Christelike denke. Die Apostel stel die valse wysheid van die Gnostisisme teenoor die ware wysheid van die evangelie. Die inwydingsrituele van hierdie Gnostici waardeur sekeres in hul orde gewy is, was geheime dade. Paul stel daarteenoor dat al die skatte van wysheid en kennis verborge is in die allesomvattende verborgenheid, die kennis van God in Christus (Kol. 2: 2, 3). Die term verborgenheid was vir die Gnosici n bevoorregte ho kennis slegs vir ingewydes. Vir Paulus word hierdie term die algemene bekendmaking van God se wonderbare nuwe evangelie vir alle mense van alle nasies.

Paulus moes ook die Gnostiese lering van opeenvolgende uitstralings vanaf die Godheid bestry, asook die engele bemiddelaars wat vir die skepping verantwoordelik was en die hoofskap van die geestelike skepping wat die Here Jesus se plek as Skepper van die heelal en Hoof van die Kerk ingeneem het. Die Apostel beveg hierdie valse leerstellings deur te s dat alle dinge deur Hom en tot Hom geskape is en Hy is die hoof van die Liggaam, naamlik die gemeente (Kol. 1: 16, 18 ).

In teenspraak van die lering van die Gnostici dat die goddelike uitstralings in engele vasgevang is, verklaar Paulus dat die plērōma of oorvloed (ganse volheid) van die Goddelikheid permanent in Jesus Christus woon (Kol. 1: 19). Vir die algehele goddelike wese gebruik die Gnostici hierdie woord plērōma of oorvloed (ganse volheid). Paulus s dat Jesus Christus nie slegs die Eersgeborene van die hele skepping is nie. Hy is die Beeld van die onsienlike God in Hom is alle dinge geskape wat in die hemele en op die aarde is, wat sienlik en onsienlik is (Kol. 1: 15,16). Paulus het uit noodsaak die brief aan die Kolossense geskryf om die Gnostiese kettery te beveg en dit is met reg dat Biskop Lightfoot kan s: Die leerstelling oor die Persoon van Christus word hier met die grootste noukeurigheid en volheid behandel as in enige van Paulus se ander briewe.

Ongelukkig word daar nie nou meer nuwe briewe van Kolossense geskryf vir elke nuwe kettery wat in die moderne tyd op die toneel verskyn nie. Ons taak as Christene is dus om nuwe ketterse rigtings te gaan beoordeel aan die hand van die positiewe uitsprake van die persoon van Jesus Christus wat hier in Kolossense voorkom en die brief dan te gebruik, nie net om die Gnostiek te beveg nie, want hulle bestaan nie meer nie, maar om volgens die metode wat ons hier sien, alle nuwe ketterse rigings onder die oordeel van die uitsprake van die Woord te bring.

Baie groete en ek hoop dat die inligting vir julle van waarde sal wees.
Elsa Malan

David2
Jul 26th 2008, 07:15 AM
'n Vriendelike goeie more aan alle Lighuisers

"Want al is ek ook in die vlees afwesig, tog is ek by julle in die gees en ek verbly my om julle goeie orde te sien en die vastigheid van julle geloof in Christus"

Paulus sit in die tronk terwyl hy hierdie goed skryf, meer as duisend kilometer wes van Kolosse. In die vlees is hy afwesig, maar in die gees teenwoordig. Die mense s hierdie woord "gees" verwys na sy menslike gees en daarom is dit ook met 'n kleinletter gespel, maar ek wonder darem. As mens nou wil hare kloof dan kan jy s dat die mens se gees eers sy liggaam verlaat nadat jy doodgegaan het. Paulus kon dus streng gesproke nie in sy menslike gees by die Kolossense gewees het nie.

Ek wil voorstel dat "gees" hier tog met 'n hoofletter geskryf moes gewees het en dat dit wel na die Heilige Gees verwys. Dit is nie ons eie gees wat ons as Christene saambind nie, meer God se Heilige Gees. Die Heilige Gees het van Paulus besit geneem en Hy het ook van die Christene in Kolosse besit geneem. Daarom kon Paulus inderdaad met goeie reg s dat hy in en deur die Heilige Gees ook daar by hulle teenwoordig was. Hy kan dit s omdat die Een wat daar by hom in die tronk teenwoordig was, ook op dieselfde tydstip by hulle in Kolosse teenwoordig was.

God en Jesus Christus is dus alomteenwoordig deur die Heilige Gees. Steve Hofmeyr s dat God nie vir hom bestaan in begrippe soos Almag, alwetendheid en alomteenwoordigheid nie. Hierdie is net filosofiese begrippe wat in elk geval op logiese gronde nie kan bestaan nie. Hy het ook ges dat hy nie een enkele slapelose nag sal h as hy moet uitvind dat Jesus nie God is nie. Sy aanbidding van Jesus gaan nie daaroor dat hy God is nie, maar dat hy so 'n mooi voorbeeld nagelaat het.

Ons mense swerm agter hom aan soos 'n klomp bye en ek glo hy het 'n geweldige invloed op baie van hulle se denke. Maar dit is nie net omdat hy so s nie, dit is in elk geval die moderne tydgees waarin ons ons bevind. Nou kry hulle hier 'n groot populre figuur wat vir hulle 'n nuwe moderne geloofsisteem saamstel wat nie gebonde is aan enige leerstelling of enige uitspraak van die Bybel nie. Nou sal ons moet besluit. Gaan ons nog luister wat Paulus hier s dat hy hierdie goed skryf sodat ons nie drogredes ten prooi moet val nie? As Steve se uitsprake, wat deur honderde duisende opgeraap word deur Paulus se woorde van waarskuwing gelonstraf word, dan is Steve se leringe een van die drogredes waarteen die apostel ons hier waarsku.

Ek sal nie Kol. 2:5 aanhaal as 'n vers wat die alomteenwoordigheid van God bewys nie, maar vir my is dit tog meer as waarskynlik dat dit die alomteenwoordigheid van God se Gees is wat Paulus se teenwoordigheid "in die Gees" in Kolosse moontlik gemaak het.

Paulus sit in die tronk in Rome. Vir 'n lang tyd was sy tronk 'n huis waar soldate hom 24 uur opgepas het. Paulus het nie veel anders te doen gehad as om die soldaat dop te hou nie. Vandaar sy ongelooflike akkurate beskrywing van die stryd van die Christen in Ef. 6. Die soldaat se toerusting is die beeld wat gebruik word om die stryd van die Christen te verduidelik. Nou is hier in ons vers ook twee militre terme wat die geloof verder verduidelik. Orde en standvastigheid. Hierdie tweede term, standvastigheid, kan direk teruggevoer word na die paraatheid of standvastigheid van die "skoene aan die voete" in Ef. 6.

Let op dat die skoene aan die voete in Ef. 6 nie "bereidheid" beteken soos sommige vertalings meen nie, maar "paraatheid". 'n Soldateskoen gee nie "bereidheid" nie, maar "vastrap" en standvastigheid in die geveg. As jy daardie skoene aan het, kan mense jou nie sommer maklik rondstoot nie. Staan op die rots van Jesus Christus en sy een evangelie soos dit vir die kerk van vandag openbaar is.

Paulus was bly oor die orde en standvastigheid van die Christene in Kolosse. Dit is dan nou hierdie twee kwaliteite van hulle geloof waarop hy verder wil voortbou in hierdie brief deur seker te maak dat hulle die regte goed sal glo. Orde bestaan as daar 'n vaste stel reels is soos in die "army". Dit is nou presies die goed wat deur Steve Hofmeyr en die moderne tydgees verwerp word. Steve gaan sover om ook die proses wat tot die finale samestelling van ons Bybel gelei het, te bevraagteken. Hy staan dus 'n geloofsisteem voor wat totaal op losse skroewe gebou is. Paulus glo aan orde. Sy "dit s ek ..." van vers 4 is ook 'n beskrywing van die vaste, ewige en onbuigsame waarhede van die geloof. Geloof is orde en orde is gebou op vaste Bybelse leringe.

Jy kan nie orde in jou geloof h as dit wat jy glo vir jou vaag, aanpasbaar en onverstaanbaar is nie. As jy met mense praat s hulle "gaan praat maar met my predikant, hy sal vir jou s". 'n Predikant is deesdae vir mense soos 'n prokureur of dokter of motorwerktuigkundige. Jy het hierdie mense nodig want hulle doen vir jou goed wat jy self nie kan doen nie. Ek betaal die predikant en daarom hoef ek nie self te verstaan wat in die Bybel aangaan nie - soos die prokureur doen hy dit vir my. En die meeste predikante is doodgewillig om so 'n rol te vervul. Paulus s nee, hy lei sy lidmate almal op om ook "leraars" te word. Asseblief mense, vastigheid van geloof is nie iets wat 'n predikant vir jou kan doen nie, al betaal jy hom ook wat.

In die weermag moet almal die reels ken. Die voetsoldaat moet net so goed soos die generaal weet wat daar op die slagveld van jou verwag word. Alleen dan kan daar sprake wees van orde in die weermag. Oor die term vastigheid is daar nie veel anders te s nie. In die weermag leer jy eers orde en dissipline, dan kom die vastigheid. Mense voel veilig in 'n sisteem van orde en dissipline. Maar dit gaan natuurlik nie soseer oor die veilig "voel" nie, maar oor veilig wees. Waar is die vastigheid in jou geloof? Is dit nie in Jesus Christus en die feite in verband met Hom wat ons in 1:15-23 geleer het nie? En let op: In die weermag kan elke soldaat nie self besluit oor sy eie orde en vastigheid nie. Daar is net een orde vir die hele weermag (Ef. 4:4-6). Dit is ook nie die sinode van 'n groot kerk wat die orde sal bepaal nie. Daar is net een orde en dit is reeds in die Bybel bepaal.

Moet nie jou tyd mors met oortuigings, gevoelens en ervarings van mense nie. Gaan verdiep jou in die een orde van God in sy Woord. Dit bring standvastigheid.

Groete in die guns van God se genade.
David

David2
Jul 30th 2008, 05:57 PM
Wees gegroet in God se guns en genade!

"Soos julle dan Christus Jesus, die Here, aangeneem het, wandel so in Hom"

Die vorige vers gaan oor die vastigheid en orde van die geloof in Christus. Mense wat aan Hom behoort, moet presies weet wat hulle aan Hom het. Daar is niks van "of", "miskien", "dalk" en "as" nie. Die ware identiteit van Jesus, sy plan, bedoeling, werkswyse en uiteindelike doelwit met ons is nie dinge waaroor ons onduidelikheid mag h nie. Die boek Kolossense wil ook baie seker maak daarvan. Dit is waaroor dit gaan in 1:15-23. Hierdie verse is die basis van dit alles. Ons het dit al 'n paar keer ges en sal dit weer doen tot aan die einde van ons studie van hierdie brief. Die waarhede van 1:15-23 is nie goed om net een keer te lees en dan te vergeet en na die ander goed aan te gaan nie. Die hele res van die boek word daarop gebou en ons moet elke keer weer daarheen terugkeer.

Ons vers gaan vandag oor die Christelike lewenswandel. Vir mense van alle ander godsdienste is hulle godsdienstige praktyk 'n wet en 'n poging van die mens om God te behaag. Maar feit van die saak is dat alle wette wat in die wreld bestaan, ook godsdienstige wette, nog altyd oortree is en nooit daarin geslaag het om die mens se gedrag te verander nie. Inteendeel, Romeine s dat die wet die mens eerder nog slegter gemaak het. Ons vers is totaal anders. Ons Christelike lewenswandel is NIE 'n wet nie en is ook NIE 'n poging om God te behaag nie. Dit is, soos die vorige vers reeds s, 'n standvastige en ordelike geloof in Jesus Christus. Ons kan God nie behaag met ons pogings nie - dit sal altyd ver tekortskiet. Daarom is daar 'n middelaar: Jesus Christus. Aan die kruis het Hy God se wil volkome namens ons uitgevoer.
Moderniste orals rondom ons s nou dit maak nie saak wie Jesus is nie. Ek hoef Hom nie te ken nie. Hy kan maar God of mens of wat ookal wees. Al wat belangrik is, is dat Hy vir ons 'n mooi voorbeeld nagelaat het. Mense, asseblief. Hierdie is een van die grootste drogredes wat daar nog ooit oor die Christendom uitgespreek is. Met so 'n standpunt word die Christendom weer net 'n wet en 'n poging van die mens. Daar is niks ordelik en standvastig nie. Daar is ook niks wat innerlik, binne-in ons teenwoordig is om die Christelike lewe namens ons te kom leef nie.

1. Ons vers s die Christelike lewe is 'n voortsetting van die wyse waarop ons Jesus aangeneem het. Ons het Hom as Here aangeneem. Ek sien in hierdie enkele vers geweldig baie van dit wat reeds in Galasirs aangebied is (3:1-3). Jy het die nuwe lewe as 'n geskenk van God aanvaar - verniet en uit genade. Nou kan jy tog nie weer terugkeer en weer vanself probeer om God te behaag en die wet te gehoorsaam nie. Toe jy Hom aangeneem het, het jy reeds afstand gedoen van jou eie pogings wat misluk het, so hoe kan jy nou weer jouself in die prentjie inbring wanneer dit oor die Christelike lewenswandel gaan? Dit waarvan jy afstand gedoen het, moet jy nie nou weer terugvat nie, asseblief.

2. As jy, toe jy Christen geword het, Hom as Here aangeneem het, dan moet Hy Here in jou lewe bly. In Paulus se taal beteken dit nie eers dat Jesus die bevele gee en dat jy dit gehoorsaam nie. Dit beteken meer as dit. Dit beteken dat jy jouself as dood ag en dat die enigste erkende lewe in jou Jesus Christus is.

3. Nog 'n implikasie van hierdie vers is dat die Christelike lewenswandel 'n beginpunt het. Dit begin daar waar jy Jesus as Here aangeneem het. As jy dit nog nie gedoen het nie, lees jy verniet die Bybel en jy gaan verniet kerk toe. Dit gaan jou niks help nie. Die Christelike lewenswandel kan nie aangeleer word soos in ander godsdienste nie. As jy 'n Hindu wil word. dan sit jy 'n rooi vlag voor jou huis op en die vrou verf 'n rooi kol tussen haar o en nog 'n paar ander dinge. As jy 'n Moslem wil word, dan trek die vrou 'n lang swart gewaad aan en versluier haar en die man trek 'n lang rok aan met 'n hoedjie op die kop en hy gaan Moskee toe. As jy 'n Jood wil wees, dan laat jy jou besny en sit ook 'n keppie op jou kop en laat vir jou lang sybaarde groei en nog 'n paar goed. Wat doen jy om 'n Christen te word? Party sal s jy laat jou doop en jy gaan kerk toe en jy gee aalmoese, ens. Nee, asseblief nie. Jy doen niks. Jy glo en jy neem Jesus Christus aan as Here in jou lewe.

4. Ja, daar is ook baie imperatiewe in die Christelike lewe - dinge wat gedoen moet word en ander dinge wat gelos moet word. Maar daar is tog 'n baie groot verskil. Jy kan in der ewigheid nooit met hierdie goed begin nie. Dit kan jou nie 'n Christen maak nie. Seremonies en rituele is in elk geval heeltemal uit. Dit mag nie meer bestaan nie. Meer daaroor later in hierdie hoofstuk. Hierdie vers s Christenskap begin en eindig in Jesus Christus. Soos wat jy begin het, so moet jy ook eindig - in totale afhanklikheid en eenheid met jou Here, Jesus Christus. Laat die dinge wat as Christen gedoen moet word, alleen gedring word deur die liefde van Christus wat in jou brand.

Hartlike groete in ons Here, Jesus Christus

David2
Aug 7th 2008, 02:22 PM
Gegroet weereens in die Christelike liefde van ons Here!

"Soos julle dan Christus Jesus, die Here, aangenaam het, wandel so in Hom, reeds gewortel en daagliks opgebou in Hom om voortdurend sterk gemaak te word in die geloof, soos julle geleer is, terwyl julle daarin oorvloedig is in danksegging"

Vandag praat ons net oor een ding: die tye van die werkwoord soos dit in vers 6 en 7 voorkom. Nee, dit is nie veronderstel om 'n vervelige les in taalkunde te word nie! As jy die werkwoorde in die twee verse verstaan, gaan die bedoeling van die skrywer en die kragtige waarheid van die evangelie jou soveel duideliker aanspreek! (Ek het myself veroorloof om die aanhaling van vers 6 en 7 hierbo so 'n bietjie aan te pas om die tye van die werkwoorde daarin beter te laat uitkom.)

Vers 6 begin met die gewone verlede tyd. "Soos julle Jesus aangeneem het". Ons praat dus hier van 'n eenmalige, momentele aksie wat in die verlede gedoen is en wat nie weer herhaal word nie. Mens neem Jesus net een keer as Here aan! Goed, in die praktyk kan dit wees dat mense dit meer as eenkeer doen. Miskien was hulle onseker as gevolg van sonde wat nog in hulle lewe was en dan voel hulle nog steeds verlore. Baie, miskien selfs die meeste Christene, doen dit dan weer en weer. Maar selfs vir hulle kan daar nie ges word dat hulle die Here nou meer as eenkeer aangeneem het nie. Ook vir hulle sal Paulus hier s: "Julle het Jesus een keer, eens en vir altyd aangeneem!" Van God se kant af gesien is dit iets wat net eenkeer en vir altyd gebeur!

As die aanneem van Jesus 'n proses is wat herhaal moes word, dan sou ons verwag dat die apostel eerder hier sou skryf: "Soos julle besig is om Jesus aan te neem". Maar natuurlik, dit is nie wat hier staan nie.

In teenstelling met die aanneem wat in die verlede tyd is, is die "wandel" in die teenwoordige tyd. "Wandel voortdurend so in Hom".

Dit bring ons dan by die eerste werkwoord in vers 7: "gewortel". In Grieks is die werkwoord in die perfektum passief. Perfektum is, soos die verlede tyd, 'n aksie wat in die verlede plaasgevind het, maar, in hierdie geval duur dit steeds voort tot in die huidige. Die passief dui daarop dat die handeling nie deur die persoon self gedoen is nie maar vir hom gedoen is. In aansluiting by vers 6 sien ons die verband nou duidelik. Op die selfde tydstip toe die Kolossense (en ons) die Here aangeneem het, is ons ook gewortel in Hom. Die aanneem is eenmalig en kan nie weer herhaal word nie. "Gewortel in Hom" het ook daar plaasgevind, maar dit beskryf terselfdertyd 'n toestand waarin ons dan voortdurend verkeer van daardie tyd af.

"Aanneem" is iets wat die mens moet doen of moes gedoen het. As jy dit nog nie gedoen het nie, dan is nou die beste tyd. Maar "gewortel" kan ek en jy nie doen nie. Dit gebeur wanneer ons die Here aanneem en dit bly so vir altyd. Ons moet dit wel weet en dit glo en ons lewe inrig as Christene wat in Christus gewortel is. Wat doen 'n wortel? Hy bring kos, water en groei na die plant toe. Hy verleen stewigheid, standvastigheid en permanensie aan die plant. Het jy ook al gedink dat mens Jesus aanneem net om 'n kaartjie te h om te kan hemel toe gaan? Hierdie vers s die eerste gevolg daarvan dat ons Jesus aangeneem het, is dat ons "gewortel is in Hom".

Nou kom ons by die tweede werkwoord van vers 7: "opgebou". Dit is nou weer 'n ander tyd van die werkwoord. "Aangeneem" was verlede tyd, "gewortel" was perfektum passief, terwyl "opgebou" in die teenwoordige tyd passief is. In hierdie geval moet ons egter nie dink dat passief beteken dat ons in passiwiteit moet sit en wag om opgebou te word nie. Ek dink nie dat passiewe Christene so lekker opgebou word nie. Die werkwoord is wel met goeie rede in die passiewe vorm want dit is God deur sy Heilige Gees wat ons opbou en nie onsself nie. Die stene wat Hy gebruik om ons op te bou is die stene wat Hyself in die Bybel vir ons voorsien. Dit is die leringe van die evangelie van God se genade wat ons opbou in die geloof.

Vandag verstaan ek dit en ek stem volkome saam dat hierdie werkwoord in die passiewe vorm geskryf moes wees, maar ek weet terselfdertyd dat as ek nie met die Bybel besig gaan wees nie, dan gaan hierdie proses van my opbou maar baie stadig en wankelrig verloop. As Christene kan ons nooit s dat ons onsself opbou nie. Bybelstudie is nie soos skool of soos enige ander kursus nie. Dit gaan gepaard met gebed. Die Heilige Gees het hierdie wonderlike waarhede geskep en in die Woord tot ons beskikking gestel. Die Heilige Gees werk ook verder daaraan om die sin van Christus in ons te plaas (toe ons Hom aangeneem het - 1 Kor. 2:13-16) sodat ons die dinge kan verstaan en kan glo en daarin opgebou kan word.

"Opgebou" is verder, anders as die eerste twee, in die teenwoordige tyd geskryf. Opbou kan nooit in die verlede tyd wees nie. 'n Christen se persoonlike bouproses is nooit klaar nie. Daar moet elke dag aan gewerk word. Moet nie toelaat dat daar stof op jou Bybel vergaar nie. Moet nie die kommunikasie tussen jou en Christus (in wie jy gewortel is) laat opdroog nie. Die Heilige Gees wil elke dag bou aan jou geloofslewe. Skep gereeld die geleentheid waar Hy met die werk kan voortgaan.

Dit bring ons nou by die vierde werkwoord: "bevestig". Hierdie woord is net soos die vorige een ook in die teenwoordige tyd en passief. Dit is dus ook iets wat voortdurend elke dag deur die Heilige Gees in ons gedoen moet word. Die woord beteken om iets sterk, stewig en stabiel te maak. Ons kry presies dieselfde begrip in Rom. 16:25, hoewel dit 'n ander Griekse woord is wat daar gebruik word. Die woord stridzai (Rom. 16:25) beteken ook, vas, stewig en sterk maak. Julle het seker al gehoor van die sportmanne en vroue wat hulleself nog sterker wil maak. Hulle gebruik steriode. Dit kom van hierdie woord in Rom 16:25 af. Wel, die vers in Rom. 16 s vir ons baie duidelik waarmee ons sterk gemaak moet word. Ons steroids is die verborgenheid! Dit is die evangelie van die genade van God! Ons word sterk met die lering van die dispensasie wat in alle geslagte voor Paulus verborge was!

Dit is dus nie verniet dat Paulus hier in Kolossense 1:24-2:3 die verborgenheid so sterk beklemtoon het nie. Ons moet duidelik verstaan dat daar onder die bediening van Paulus in 'n baie groot mate 'n "nuwe begin" gemaak is. Vir die eerste keer in die heilsgeskiedenis van die Bybel word die leringe van die kruis, verlossing, versoening, ewige sekerheid en ons hemelse posisie saam met Christus ten volle geken en geleer. Dit is die lering wat ons volgens hierdie vers en Rom. 16:25 sterk moet maak. Dan staan daar: "So is julle geleer". Paulus het hierdie lering van die nuwe bedeling aan die lig gebring. Dit is hierdie leer wat ons sterk sal maak.

Dit alles moet gebeur in die konteks van oorvloedige danksegging. Wel, as julle nog nie mooi verstaan het waarom byna al die werkwoorde hierbo in die passief moes wees nie, dan weet julle dit nou. Hierdie goed is nie dinge soos in ou Israel wat deur die nakoming van wette bewerkstellig word nie. Dit is enkel en alleen die gawe van God se genade. Daarvoor moet ons oorvloedig dankie s. Die werkwoord is in hierdie geval 'n deelwoord. "Terwyl julle oorvloedig is ...". Die woord is periseuntes. Dit is iets wat ver te bowe gaan, baie meer as wat verlang word. Moet dus asseblief nie spaarsamig wees as julle vir die Here dankie s nie! Ons is tog by dit alles verkondigers van die bediening van Genade, en genade is in Grieks ook dieselfde woord as "dankie".

Op hierdie woord van guns, dank en genade sluit ons af tot volgende keer.
David

David2
Aug 15th 2008, 02:02 PM
Welkom by ons studie van Kol. 2:8

"Pas op dat iemand julle nie as 'n buit wegvoer deur die wysbegeerte en nietige misleiding nie, volgens die oorlewering van mense, volgens die eerste beginsels van die wreld en nie volgens Christus nie"

Mense wat slimmer as die Bybel is, maak gewoonlik gebruik van filosofiese argumente, tradisies, oorleweringe van mense en van die eerste beginsels van die wreld. Kom ons kyk eers na die "eerste beginsels". Die Griekse woord is stoigeia en word 7 keer in die NT gebruik. Vyf keer deur Paulus en twee keer deur Petrus. Die twee keer wat Petrus die woord gebruik, gaan dit oor die "elemente" wat sal brand en vergaan wanneer die aarde tot niet sal gaan. Ek glo nie Petrus het die elemente wat kinders vandag in wetenskap leer al geken nie, maar hy het ten minste al 'n paar daarvan geken soos goud, silver en lood. Hierdie goed, s hy, sal alles vergaan wanneer die aarde tot niet sal gaan.

Maar die vyf keer waar Paulus die woord gebruik, kry ons 'n heel ander betekenis. Wanneer Paulus s stoigeia, dan bedoel hy daarmee, die uitgediende ou beginsels en instellings van die wet. Bv. die besnydenis, die Sabbat, offersisteem, feesdae, dopinge, of enige poging om God deur 'n wet te behaag. Dit sal beslis die moeite loon om al vyf die verse by Paulus te gaan naslaan en vergelyk (Gal. 4:3, 9; Kol. 2:8, 20; Hebr. 5:12).

Nogal nie toevallig nie dat die woord in Galasirs en Kolossense voorkom. Onthou julle dat ons by ons eerste studiestuk by Kol. 1:15 verwys het na die feit dat Galasirs en Kolossense die twee boeke van teregwysing is. Hier word Christene tereg gewys om hulle leer in ooreenstemming te bring met Romeine en Efesirs. Wanneer mense foute begaan in hulle lering en ketterse leringe begin aanhang, dan is die ou beginsels van die wet dikwels ter sprake.

Dit is vandag nog so. Dwalinge vandag wat maar net nie van die stoigeia kan wegkom nie, is die Israelvisie (hulle s die blankes van vandag is Israel), die Sewende dag se Adventiste (hulle sit die Sabbatswette voort), die Jahovas getuies (verwerp die nuwe openbaring in die NT oor die Godheid van Jesus Christus en gryp terug na die Jehova van die Ou Testament), die Verbondsteologie van baie groot kerk (steek vas by God se verbond met Israel en bou n hele teologie vir die kerk daarop terwyl die verbond met Israel eintlik totaal uitgefaseer is), die rekonstruksioniste wat ook maar n vertakking van die gereformeerde verbondsteologie is (hulle wil die morele wet van die Ou Testament weer in ere herstel en Christene onder die wet terugplaas), die Wesleyaanse teologie (wat die Ou Testamentiese leer van bekering so sterk voorop stel dat mens gered word deur self jou rug op die sonde te draai) en les bes, die kerke wat leer dat mense, soos in die Ou Testament, seremonieel met water afgewas moet word om by hulle te kan aansluit. Hulle glo nie dat die wassing deur die bloed van Christus eens en vir altyd genoegsaam is nie.

Ek dink nie die lysie is al volledig nie. Gaan dink self verder na oor die massiewe invloed van stoigeia in die Christelike kerk van vandag. En maak geen fout nie, hierdie goed is belangrik, baie, baie belangrik. Hou vas aan enige een van hierdie stoigeia en jy verkleineer onmiddellik vir Jesus Christus. As jy s mens word gered deur bekering, dan verkleineer jy die waarde van die kruis van Christus. Dan het Jesus verniet aan die kruis gesterf. As jy glo aan feesdae en die Sabbat, dan maak jy van die Christelike geloof, wat geestelik veronderstel is om te wees, n uiterlike fisiese seremonie wat in ons tyd totaal nutteloos is. Het julle gesien dat die woord vir nutteloos ook in ons vers voorkom? Al hierdie filosofie en mooi klinkende leringe van mense is nietige misleiding Die werklike inhoud daarvan is n groot nul. As jy met hierdie goed daarin geslaag het om Jesus Christus te degradeer, dan sit jy met n groot nuttelose nul. Die stoigeia, die filosofie, die menslike oorleweringe en kultuur is in die geloofslewe totaal nutteloos en n mors van tyd.

Behalwe die stoigeia (x2) in Galasirs en die stoigeia (x2) in Kolossense, het julle gesien dat dit ook een keer in Hebrers voorkom met presies dieselfde betekenis as in Galasirs en Kolossense. In Hebrers beteken stoigeia ook die eerste beginsels van die OT en nie die elemente van die aarde soos by Petrus nie. Nou wil ek n baie maklike vragie vra: Waar hoort Hebrers tuis? By Paulus of by Petrus?

Wel, hierdie is beslis nie die enigste rede of die belangrikste rede waarom ek glo dat Paulus Hebrers geskryf het nie. Daar is n magdom ander redes. Maar hierdie klein versie gee vir my n baie mooi aanduiding dat die besondere betekenis wat Paulus aan n woord gekoppel het (in teenstelling met andere wat dit anders gebruik het) presies net so in Hebrers herhaal word. Ek glo onteenseglik dat Paulus Hebrers geskryf het. En wanneer julle stoigeia in Hebr. 5:12 gaan nalees, lees ook verder die eerste paar verse van hoofstuk 6 vir n beskrywing van die stoigeia, tesame met Hebr. 9: 9,10 en dan vers 11 wat weereens, net soos hier in Kol. 2:8, vir Jesus Christus stel teenoor die stoigeia.

Ja, dit is hoe ons vers eindig. Jesus Christus het gekom om die plek in te neem van al die stoigeia. Hy moet jou lewe totaal en al vervul en in al jou geestelike behoeftes voldoen. Mense wat met wettiese voorskrifte en gestrengheid en wat nie nog alles nie vir Jesus probeer help, is besig met n bitter gevaarlike speletjie. Hulle is besig om in die woorde van hierdie vers hulle eie geloofsisteem te runeer en dit totaal nutteloos te maak. Gaan maak vir jouself n lysie. Vat n vel papier en trek n streep in die middel van bo na onder. Skryf aan die een kant n opskrif stoigeia en aan die ander kant Jesus Christus. Skryf dan onder die stoigeia alles wat jy by Paulus se 5 verse en die ander verse in Hebrers wat daarmee saamgaan, oor die stoigeia leer. Aan die ander kant van die streep skryf jy alles wat jy in Kol. 1:15-23 van Jesus Christus leer. Aan die einde van dit alles, maak jou keuse vir eens en vir altyd tussen die twee. Dit is die een of die ander een. Dit kan nie altwee wees nie. Ons vers maak dit tog so duidelik: Jesus Christus staan teenoor die stoigeia.

Gaan lees dan sommer ook 1 Kor. 1:17 en vergewis jouself van die feit dat waterdoop wel n wassing is wat in Hebr. 9:9,10 afgewys word en dat dit neerkom op n verydeling van die kruis van Christus. Mense kan nie sien dat hulle volkome gewas word deur die bloed van Christus nie, maar water kan hulle wel sien en voel. Nou kies hulle weereens een van die stoigeia om vir Jesus te help om hulle te was. Sal dit nie 'n wonderbare ongelooflike heerlike dag wees as die Christendom sover kan kom om al die stoigeia uit te gooi en Jesus Christus alleen in sy volle glorie te dien nie? Wel, ons weet dit, die verleiding neem toe. Ons gaan waarskynlik nie in hierdie aardse lewe so 'n dag beleef nie. Maar skep moed. Kolossense wys vir jou die regte pad aan. Maak vandag jou keuse om Jesus alleen te dien en al die eer net vir Hom te gee.

By die wegraping, wat baie naby is, sal die stoigeia wat vandag in baie kerke vol in die blom staan, verbrand word (1 Kor. 3:12-15). So, miskien was Paulus en Petrus se idee oor die stoigeia ook nie so heeltemal verskillend nie. Stoigeia is by Petrus en Paulus albei iets wat eendag verbrand moet word. Paulus s'n word by die wegraping verbrand en Petrus s'n by die eindoordeel. Moet nie wag vir die wegraping nie. Verbrand daardie goed sommer nou sodat jy waarlik vry kan wees om Jesus ten volle 100% te dien.

Groete in die volkome vryheid van Jesus Christus.
David

David2
Aug 22nd 2008, 03:15 AM
Welkom weereens in die kring waar ons die volle heerlikheid van die Godheid van Jesus Christus erken en eer!

"Want in Hom woon al die volheid van die Godheid liggaamlik"

So nou en dan kom ons in die Bybel af of 'n kort versie wat in 'n neutedop 'n verreikende, ewige, verligtende waarheid van Jesus Christus en sy evangelie uitspel. Kol. 2:9 is by uitstek so 'n vers. Daar is nog 'n rede waarom hierdie vers uitstaan in die briewe wat direk aan die kerk van vandag, die liggaam van Christus, geskryf is: Die sleutelwoord in die vers kom net een keer in die Bybel voor! Kom ons gee hierdie vers in ons nadenke ten volle die plek en die tyd wat dit verdien!

Die woord waarvan ons praat is Godheid. Of maak ons dalk 'n fout? Kom die woord dalk ook in Rom. 1:20 voor? Die verskil tussen die woorde in Rom. 1:20 en Kol. 2:9 is nie in alle vertalings duidelik nie. In die ou Afrikaanse vertaling is ons egter gelukkig dat in Romeine daar staan "goddelikheid" terwyl dit in Kolossense "Godheid" is. Die King James Version wat normaalweg 'n betroubare Engelse vertaling is, verwar die twee woorde. Beide word weergegee met "Godhead". In Grieks is die een in Romeine "theiotes" en die een in Kolossense is "theotes".

Let op dat Rom. 1:20 praat oor God se eienskappe - sy krag en sy werke in die natuur waardeur Hy geken kan woord. Ons almal kan die goddelikheid in die natuur raaksien. Dit het nie toevallig ontstaan nie en is nie deur 'n mens gemaak nie. God self is die oorsprong daarvan. Tog kan ons nie in die sin van Kol. 2:9 "Godheid" in die natuur sien nie. Die bome, berge en riviere is nie "God" nie. "Pantesme" is 'n soort geloof wat god in alles raaksien en wat die natuur aanbid. Dit is nie hoe ons daaroor dink nie en ook nie die Bybel nie en daarom is daar in die Bybel in Rom. 1:20 en Kol. 2:9 twee verskillende woorde gebruik.

Kol. 2:9 praat nie soos Rom. 1:20 van dinge waaruit die godheid afgelei kan word nie, dit praat oor die werklike wese van God self. Jesus Christus is dus nie soos die bome en die berge maar net 'n bewys dat God wel bestaan nie, nee, Hy is self volkome vol van die Godheid.

Steve Hofmeyr sal nie ontsteld wees as hy op 'n dag agterkom dat Jesus nooit God was nie, hy het dit dus reeds vermoed. Maar ek is nogal taamlik seker van iets wat Steve wel sal ontstel. By die wegraping gaan hy agterkom dat al die mense wat geglo het dat Jesus waarlik God is, skielik almal weg is. Ek is seker dat hy dan wel 'n slapelose nag of twee mag h, veral as hy besef dat hy dalk 'n paar duisend mense mislei het om sy drogrede te glo. In die lig van die drogredes wat ons vandag in die gesig staar, is Kol. 2:9 net so aktueel soos die dag toe Paulus die vers laat opteken het.

Die Gnostiek wat in Paulus se tyd hoogty begin vier het, het Jesus ook net gesien as 'n verskynsel van die goddelikheid. Hy was vir hulle soos die engele een of ander uitstraling van die goddelikheid. Hy was 'n tweede of derde klas afgeleide verskyningsvorm van God. Daarom het hulle ook nie geglo dat hy werklik 'n menslike liggaam gehad het nie. Hy was soos 'n sigbare verskyning van 'n engel. Nee, s Paulus in ons vers, Jesus het 'n liggaam en die volheid van die Godheid woon in sy liggaam. In die lig hiervan kan die werklike bedoeling van ons vers nog duideliker verstaan word.

Afgodsdienaars aanbid "god" deur sigbare tekens van die goddelikheid soos die natuur, beelde, portrette en gebeurtenisse. Hulle het geen begrip daarvan om persoonlik deur Jesus Christus God te ontmoet nie. Ons aanbid nie 'n eienskap of manifestasie van God nie, ons aanbid God self wat in persoon Hom na ons neergebuig het, in ons kom woning maak het en ons reeds saam met Hom na die hemel geneem het.

Die waarheid van Kol. 2:9 staan vir alle tye. Die werkwoord is "woon" (voortdurende teenwoordige tyd). Voordat Hy mens geword het, was God se volheid reeds in Jesus (soos in Kol. 1 gesien), tydens sy aardse bediening was dit die geval en nou waar Hy aan die regterhand van God sit om ons te verteenwoordig is dit nog steeds so.

Paulus se antwoord aan die valse leraars van sy tyd, beide die wat die stoigeia aangehang het en die afgodsdienaars en ook die Gnosiek, is Jesus Christus. Letterlik s hy vir hulle: Nee mense, julle is verkeerd, want al die volheid van die Godheid woon liggaamlik en vir altyd in Jesus Christus.

In 'n groot mate is hierdie vers 'n herhaling van dit wat ons reeds in 1:19 gehad het, maar 'n doellose herhaling is dit nie! Dit is 'n kardinale belangrike punt wat in alle eeue deur vervalsers van die evangelie bestry is en nog steeds bestry word (meer as ooit tevore). Daarom word die punt duidelik, kort en kragtig, sonder enige moontlikheid dat dit misverstaan kan word in twee verskillende kontekste herhaal. In hoofstuk een vorm dit deel van die beskrywing van die wese van Jesus Christus. In hoofstuk twee vorm dit deel van die apostel se antwoord aan die vervalsers van die evangelie.

Die praktiese implikasies van hierdie waarheid kring baie wyd uit. Die volgende vers (1:10) sal ons help om behoorlik daaroor na te dink. As ons Jesus aangeneem het, dan is God self elke dag in ons lewe. Daarom gaan bid ons nie in 'n tempel of moskee of in 'n kerk nie, ons gaan nie op na die altaar in die kerk om daar "nader" aan die Here te kom nie, ons aanbid nie beelde en kruise nie en ons brand nie kerse nie, ons wag nie vir "spesiale dae" wat ons vier en wat ons "nader" aan die Here kan bring nie, ons trek nie spesiale klere aan om die Here nader aan ons te bring nie, ons ondergaan geen rituele om die Here by ons te h of by ons te hou nie.

Maar asseblief, die waarheid van "God in Christus" en "Christus in ons" kan ons nie net laat dink aan dinge wat ons nie doen nie. Dit moet bowe al ons sterk onder die oortuiging bring van wat ons wel gaan doen. Gaan dink nog verder hieroor na tot ons volgende keer praat oor die waarheid van "God in Christus" en "Christus in ons" na aanleiding van Kol.1:10.

Nou groet ek weer, maar die band wat ons in God saambind, bly vir altyd.

David2
Aug 29th 2008, 03:32 AM
Welkom aan almal wat streef na die volheidslewe!!

"En julle het die volheid in Hom wat die hoof is van alle owerheid en mag"

Kom ons begin vandag by moontlik die grootste waarheid van vers 9 en 10. Die Heilige Gees het in die woorde van die twee verse vir ons 'n belangrike koppeling gegee wat ons nie mag miskyk nie. Vers 9 praat van die volheid van God en vers 10 s julle is vol gemaak. Dit is basies dieselfde woord wat in die twee verse gebruik word en ek glo dat vertalers dit moet raaksien en in die vertaling ook dieselfde woord moet gebruik om aan te toon dat hierdie gedagtes direk met mekaar in verband staan. Aan Christus behoort die volheid van God en presies om daardie rede is ons nou ook vol gemaak deur Christus se inwoning in ons.

Ongelukkig is die koppeling in sommige vertalings nie so duidelik nie. In die King James staan daar bv. in vers 9 fulness en in vers 10 complete. As mens so vertaal, is die betekenis steeds reg, maar die koppeling tussen die twee, wat dieselfde moes wees, gaan verlore. Die woorde in Grieks is pleroma en pepleromenoi. Die eerste is 'n naamwoord en die tweede 'n werkwoord maar dit kom van dieselfde woord af. Die eenheid tussen die twee woorde maak die voortgang in gedagte baie duidelik. Die eerste woord s wat Christus is en die tweede een s wat ons in Christus het.

Die volheid van God in Christus het ons ook vol gemaak. Ons is volledig afgerond, vervul en geestelik volmaak in ons status voor God. Die argument is dat dit volslae oorbodig, ongewens en onvanpas is as ons as Christene sou probeer om nog enige iets aan ons geestelike posisie te probeer toevoeg. As jy dit doen, beteken dit jy is totaal onkundig oor dit wat Christus na jou gebring het. Godsdiens (wat nie behoort te bestaan nie) is vol van menslike pogings om deur voorskrifte, rituele, seremonies en streng reels die mens se geestelike posisie te verbeter. Dit kan nie en dit mag nie. Dit werp 'n refleksie op die volkomenheid wat Christus vir ons gebring het. Dit is ook waarom die ritueel van die waterdoop in 1 Kor. 1:17 sterk afgewys word: Dit verydel die kruis van Christus.

Wat is heiligmaking? Hierdie begrip word geweldig misverstaan. In die metodisme word dit gesien as 'n tweede genadewerk van God in die mens waar ons, nadat ons Christene geword het, weer deur 'n krisis van innerlike reiniging moet gaan om heilig voor God te kan word. Dit spreek vanself dat so 'n siening totaal in botsing is met die leer van Kol. 2:9,10. So 'n lering van heiligmaking s direk dat jy, wanneer jy Christus aangeneem het, nie vol gemaak is nie en nie voor God Heilig is nie. Dit is 'n lering van mense wat die evangelie van die genade van God ontken en 'n menslike ervaring van innerlike reiniging wil plaas in die plek van dit wat Christus vir almal wat Hom aangeneem het, kom doen het.

Bestaan daar dus nie so iets soos heiligmaking nie? Natuurlik is daar. Paulus praat baie daarvan. Maar let op: Christus is ons heiligmaking. Kol. 2:10 is ons heiligmaking. Lees ook 1 Kor. 1:30. As jy Jesus aangeneem het, kom jy in jou geestelike status niks meer kort nie. Jy het dit alles. Ek is nie bereid om Kol. 2:10 in te kort en geweld aan te doen deur te s: "Ja, maar ...., op voorwaarde dat ..., net as ons ook dit en dat ..." Nooit nie! Hierdie goed staan nie hier geskryf nie. Hier word geen voorwaardes en toevoegings of kwalifikasies genoem nie, ook nie op enige ander plek in Kolossense nie. Al wat hier staan is: "Julle is volkome vol gemaak in Christus."

Die vorm van die werkwoord in 2:10 beklemtoon net wat ons reeds hier ges het. In Grieks is dit in die perfektum passief. Dit verwys na 'n daad van God wat net een maal in die verlede gebeur het en wat voortdurend en vir altyd in die toekoms sy effek op ons het. Verder s dit ook (passief) dat dit nie jy is wat dit gedoen het nie, maar God in Christus vir jou. Al wat jy nou nog kan doen is om dit te leer ken, te glo en van harte te aanvaar en God daarvoor te loof en dank.

Het heiligmaking dan niks te doen met ons praktiese lewe nie? Gaan dit net oor God se daad van volkomenheid in ons? Nee, heiligmaking het duidelik praktiese implikasies! Kyk bv. na Rom. 6:22. "Nou dat julle vrygemaak is van die sonde en diensbaar geword het aan God, het julle jul vrug tot heiligmaking en uiteindelik die ewige lewe". Waar is ons vrygemaak van die sonde? Onthou, sonde is in die enkelvoud hier, naamlik die toestand van sonde. Waar is ons daarvan vrygemaak? Natuurlik toe ons Jesus aangeneem het. Toe ons gered is. En terselfdertyd het ons daar die vrug tot 'n heilige lewe ontvang. By verlossing is ons vry gemaak van die sonde en het die heiligmaking in beginsel ontvang. Hierdie heiligmaking moet nou uitgewerk word na buite. Daarom staan daar "tot heiligmaking".

Heiligmaking is 'n inplanting van God in ons lewe wat kom saam met verlossing (1 Kor. 1:30). Dit het twee betekenisse. Eerstens is dit 'n status van volkomenheid en heiligheid wat God uit genade op grond van de geloof aan jou toeken as jy Hom aanneem. Dit is die gawe van God aan almal wat Hom aanneem, selfs al het daar nog steeds sondes en swakhede in jou lewe oorgebly (wat altyd die geval is). Tweedens beteken heiligmaking dat jy nou jou lewe daaraan toewy om hierdie status van heiligheid waardig te wees. Jy begin nou om jou volkome heiligmaking prakties uit te leef. Jy stel jou lede diensbaar aan God. Dit is die praktiese uitwerking van heiligmaking (Rom. 6:19).

Die twee aspekte moet nie met mekaar verwar word nie. Jy kan jou nie heiliger maak deur diensbaarheid aan God nie. Heiligmaking in beginsel kom van God alleen. Jy ontvang net die opdrag om hierdie heiligmaking te erken, te glo en jou daaraan toe te wy om dit prakties te demonstreer. Dit is jou lewenstaak, eerstens in die binnekamer en dan ook waar jy werk, kuier en speel.

Die groot klem in Kol. 2:10 is die dinge wat ons op grond van ons volkomenheid in Christus nie moet doen nie. In 'n neutedop staan hier: Moet nie 'n valse godsdiens bedryf waardeur jy vir jouself dinge probeer doen wat God in Christus klaar volkome gedoen het nie. Kol. 2 is 'n bestraffing van valse leringe en daarom is dit in di konteks waarin ons Kol. 2:10 eerstens moet verstaan.

Maar tweedens sal ons tog ook wil kyk na die positiewe implikasies van hierdie wonderlike vers. Ons het reeds daaroor gepraat. Neem kennis van God se heiligmaking in jou. Moet dit nie gering skat nie. Koester dit, bewaar dit, benut dit as jou kosbaarste kleinnoot. Versorg dit en maak seker dat dit sal groei en baie sterk sal word in die praktiese uitlewing van jou geloof. Die bron van jou volkomenheid is Christus en niks anders nie. Die praktiese uitwerking daarvan is egter jou verantwoordelikheid, in konsultasie en eenheid met God se Heilige Gees.

Nou groet ek weer in die pleroma van Jesus Christus
David en Elsa

David2
Sep 5th 2008, 12:01 PM
In die genade en vrede van Jesus Christus!

"in wie julle ook besny is met 'n besnydenis wat nie met hande verrig word nie, deur die liggaam van die sondige vlees af te l in die besnydenis van Christus"

Hierdie is nog steeds dieselfde sin as vers 9 en 10 en is 'n uitbreiding van presies dieselfde saak wat daar bespreek word. "in wie julle ook ..." s tog duidelik dat die gedagte van die vorige verse hier voortgaan en dat die Heilige Gees ons hier nog meer leer van wat met ons gebeur het op daardie dag toe ons Jesus aangeneem het en so met God vervul is. Die stoigeia het in ons Christelike belewenis geen plek meer nie (sien 2:8 ). Jesus vervul ons totaal en daarom het daardie goed geen plek meer nie. Wel, die besnydenis wat hier van gepraat word is ook een van die stoigeia, maar tog is die lering daarvan nog steeds nuttig om ons nou, in plaas van 'n vleeslike ritueel, 'n wonderbare nuwe geestelike waarheid te leer.

Dit is miskien die hoofklem van vers 11. Ons word opgeroep om geestelik te begin dink. As jy nog aan jou Christelike geloof dink as 'n godsdiens, reels en regulasies, vleeslike verordeninge, sigbare, hoorbare en voelbare manifestasies en ervaringe, dan gaan jy dit swaar h om die diep geestelike waarheid van Kolossense te snap en te aanvaar. Hoofstuk een het dit ook male sonder tal beklemtoon dat ons nou in 'n nuwe dispensasie is. Die stoigeia wat in die vorige bedeling baie prominent op die voorgrond was, bestaan nou nie meer nie. Dit word nou net gebruik om geestelike waarhede te illustreer.

Eerstens moet ons raaksien dat, terwyl die ou besnydenis met hande verrig is, die nuwe een vir jou gedoen is sonder dat enige mens daarby betrokke was. Die "is gedoen" aspek van hierdie besnydenis kom na vore uit die passiewe vorm van die werkwoord, gekoppel met die verlede tyd. Dit is iets wat eens en vir altyd deur die Heilige Gees gedoen is. Toe jy Jesus aangeneem het, het die Heilige Gees jou sondige liggaam ingesluit saam met die liggaam van Jesus Christus wat aan die kruis gesterf het (Rom. 6:4; Gal 5:24). In die o van God kan jou liggaam as geredde mens, nie meer onder die oordeel van God staan nie. Jou sondige vlees is afgesny. Dit behoort nie meer aan jou nie. Jy kan nie meer sondig in die sin wat verlore mense sondig nie. As jy dit wel doen, is dit nie meer jy nie, maar die ou liggaam wat nie meer aan jou behoort nie.

Baie Christene maak beswaar teen so 'n lering in die evangelie. Nee, s hulle dit is onmoontlik. Ons kan nie sommer so maklik die eie verantwoordelikheid van sonde van ons wegstoot nie. Dit sal veroorsaak dat mens roekeloos en onverskillig word. Jy kan nou maar doen wat jy wil en die Here gaan dit nie meer teen jou hou nie. Op hierdie aanklag het ons basies twee antwoorde: Eerstens is dit nie Christene wat hierdie lering van die evangelie uitgedink het nie. Dit staan hier in ons vers en in baie ander verse in die Nuwe Testament. Rom. 8:1 s "Daar is nou geen veroordeling meer nie". Rom. 8:3 s dat God iets kom doen het wat die wet altyd probeer het maar nooit in kon slaag nie. Saam met Jesus Christus het Hy ons ou sondige vlees kom veroordeel en sy krag en effek tot niet kom maak. Erken Christene nog die krag en die werklikheid van hierdie wonder-daad van God in hulle lewe?

Verder moet ons die kritici antwoord deur te s dat hulle redenasie verkeerd is. Die feit dat die ou sondige vlees van ons weggeneem is en nie meer op ons rekening geplaas gaan word nie, sou wel in 'n roekelose en ongeredde mens tot wanorde en onverskilligheid kon lei. Maar nie in 'n kind van God wat waarlik sy Here ontmoet het nie. Pas dus op vir wie jy hierdie waarheid leer. Dit is nie iets wat vir ongeredde mense bedoel is nie! Mense wat die inplanting van die nuwe lewe in hulle omdra, loof en prys God vir so 'n wonderbare daad van bevryding. Vir hulle is dit die grootste daad van bevryding wat hier op aarde aan gedink kan word. Hulle sal nooit hierdie waarheid omdraai en dit teen God gebruik om moedswillig teen Hom te sondig nie.

Die tweede aanduiding dat ons hier met 'n suiwer geestelike waarheid te doen het, is die apostel se pertinente kwalifikasie dat hierdie 'n besnydenis is wat nie met hande verrig word nie. Afgesien daarvan dat dit iets is wat vir jou gedoen is, is dit in elk geval met geen mens se hande gedoen nie. Kry meer duidelikheid oor hierdie geestelike besnydenis in Rom. 2:29. Dit het hoegenaamd niks met die liggaam te doen nie. Wat 'n wonder-waarheid is dit nie hierdie nie! God het deur sy Heilige Gees in my lewe ingegryp met die besnydenis van die Gees! Loof Hom daarvoor!

Laastens moet ons oplet dat hierdie die besnydenis van Christus genoem word. Dit word so genoem omdat hierdie besnydenis ons vir altyd identifiseer met Jesus Christus. Die keuse is joune. Jou liggaam behoort aan jou, jy is in beheer, jy neem die finale besluite en jy staan ook pa en dra die gevolge van al jou dade. Sien jy kans daarvoor? Is dit wat jy wil h? Dit is die posisie waarin die oorgrote deel van alle mense is - selfs ook baie Christene wat nie weet van die besnydenis van Christus nie of nie daarvan wil weet nie. OF - Jy kan kies om die besnydenis van Christus in die geloof te aanvaar, afstand te doen van jou liggaam en sondige vlees en God te loof en dank vir hierdie bevryding. Leef van nou af in die Gees en moet nie daarop ingestel wees om die vlees te bevredig nie.

Nou moet julle my verskoon as ek net so vinnig-vinnig spring na vers 12. Die volgende vers is nog steeds dieselfde sin en dit begin met die woord "omdat" wat die twee verse verder met mekaar koppel. So, mense asseblief! Kan ons nou vir 'n slag 'n bietjie eerlik word met die Bybel. As ons nou hier in vers 11 gekyk het na al die opstapelings van bewyse dat hierdie 'n uit en uit geestelike waarheid is, waar kom die mense dan daaraan om in vers 12, wat dieselfde sin is en met "omdat" begin, dan skielik te s nee, vers 12 praat nie meer van 'n geestelike waarheid nie, dit praat van 'n ritueel wat met die hande verrig word! Dink hieroor na. Ons praat volgende keer oor vers 12.

Gegroet in die geestelike krag van Jesus Christus
David Malan

David2
Sep 12th 2008, 06:55 PM
Hartlik welkom in die guns en genade van Christus

"Omdat julle saam met Christus begrawe is in die doop, waarin julle ook saam opgewek is deur die geloof in die werking van God wat Hom uit die dode opgewek het."

Van watter doop praat Kol. 2:12?

1. Die woord "omdat" verbind vers 11 en vers 12 en daarom praat die twee verse van presies dieselfde saak. Vers 11 praat van ons geestelike besnydenis en ons het gesien hoe 'n geweldige groot geestelike oorwinning dit vir ons ingehou het. Nou kan mens maklik vra: "Maar hoe is so iets moontlik?" Hoe het die Here dit gedoen? Vers 12 antwoord baie duidelik: "Omdat ons saam met Hom begrawe is in die doop." Dus: Die groot geestelike gebeurtenis van die vorige vers is die waarheid. Dit is 'n werklikheid ..."omdat ons saam met Hom ..." Kan jy sien wat hier gebeur? Vers 12 is die bewys van die waarheid van vers 11. Dit is presies dieselfde saak. Die woord "omdat" s nou klaar vir my dat die groot gebeurtenis van vers 11 hier vasgel word. As dit die geval is, dan moet vers 12 net so geestelik wees soos vers 11. 'n Bad vol water kan nie vir mens die geestelike ervaring gee wat vers 11 van praat nie. Net Jesus kan dit gee, en dit wat Hy gee, kan net deur die geloof aanvaar word.

2. Dan kom ons vervolgens by die woord "begrawe". Is die waterdoop 'n begrafnis? Is daar een enkele voorbeeld in die Bybel waar die waterdoop bedien is waar dit ook 'n begrafnis genoem is? As daar is, dan weet ek nie daarvan nie. Die waterdoop is nooit, maar nooit 'n begrafnis nie. As ons hierdie punt ingesien het, sal ons die tweede rede waarom vers 12 beslis nie van die waterdoop praat nie, goed verstaan. Maar waarom word hierdie doop dan 'n begrafnis genoem? Eenvoudig omdat daar wel 'n doop in die Bybel is wat met 'n begrafnis gepaard gaan. Dit is Jesus se doop in sy eie dood. Jesus het 'n beker gehad om te drink, sy lyding, verwerping en kruisdood (Matt. 20:22,23) en die verse s hierdie beker was terselfdertyd ook sy doop. Kyk ook na Luk. 12:50. "Maar Ek het 'n doop om mee gedoop te word en hoe benoud word ek totdat dit volbring is." Nou het die Bybel gepraat en ons moet luister. Die enigste doop in God se Woord wat met 'n begrafnis te doen het, is die een wat nou net aangehaal is en wat met water totaal niks te make het nie.

3. Die derde rede waarom Kol. 2:12 niks met die waterdoop te doen het nie is die wyse waarop dit ontvang word. Hoe kry ons deel aan hierdie doop van vers 12? Gaan ons na 'n pastoor en vra om in die water in te gaan? Nee, beslis nie. Die vers s vir ons self baie duidelik wat ons te doen staan: "deur die geloof in die werking van God". Wat kan duideliker wees as dit? Ons s dit nog die heel tyd. Alles wat hier staan van vers 9-12 (een sin) is een groot geestelike werklikheid. Hoe deel ons as mense in so 'n geestelike werklikheid? Net deur die geloof in die werking van God! Vers 11 het klaar ges dit is nie mense se hande nie en nou s vers 12 dit is die werking van God. Glo jy dit? Glo jy dat vers 12 die werking van God is en nie 'n kerklike ritueel op aarde nie? As jy ja antwoord, dan s ek LOOF DIE HERE! Daar is bitter min mense met hierdie insig in die Bybel.

4. 'n Koppeling tussen "besny is" en "begrawe is". Ons het gepraat oor die begrafnis. Let op dat die woord in die verlede tyd en die passiewe vorm is. Julle het julle nie laat doop nie, julle is gedoop en begrawe saam met Christus. Die Heilige Gees is die een wat jou gedoop het want Hy is die enigste persoon wat jou ook met die begrafnis van Jesus Christus kan identifiseer. Let ook op dat die werkwoord "begrawe is" direk 'n kompliment is van "besny is" in die vorige vers, Die twee woorde is in presies dieselfde vorm en tyd en het in die geskiedenis op presies dieselfde tydstip plaasgevind. Moet nou asseblief nie weer terugval en 'n vleeslike besnydenis en doop gaan soek as hierdie volmaakte werk van die Gees aan jou toeges word nie.

Paulus kom met 'n baie ernstige aanklag in Gal. 3:3. "Is julle onverstandig? Nadat julle met die Gees begin het, eindig julle nou met die vlees?" Mense begin met die Gees wanneer hulle Jesus aanneem. Om gered te word is 'n suiwer geestelike gebeurtenis. Maar dan is hulle dikwels nie tevrede daarmee nie. Hulle glo nie dat Jesus hulle werklik gered het en die werke van die bose in hulle tot niet gemaak het nie. Dan begin hulle na ander goed soek. Dinge soos wette om na te kom, vleeslike verordeninge, vleeslike rituele. Ja, die Galasirs was baie onverstandig, maar hier in Kolossense preek Paulus oor dieselfde ding. Vers 9 en 10 s julle het al die volheid van God (geestelik). Moet nou asseblief nie weer vleeslik raak en besnydenisse en dopinge en reels gaan najaag wat vleeslik is en deur mense op die liggaam bestel word nie!

Ek het so 'n bietjie gaan lees in die Gereformeerde kommentare oor vers 11 en 12 en wat ek daar gelees het is 'n bietjie skokkend. Julle weet dat dit die Gereformeerde lering is dat kindertjies met water gedoop moet word en dat hierdie doop in die plek van die besnydenis gekom het. Wel, hierdie twee verse word as bewys aangehaal vir so 'n siening. Totaal onbegryplik maar waar. Sien jy enige vae aanduiding in die twee verse dat ons nou nie meer moet besny nie, maar met water moet doop? Nooit nie! Die teenoorgestelde is waar. Vers 11 s dat besnydenis nou 'n geestelike betekenis het! Die sondige liggaam word afgel waar ons Jesus aanneem. Daar is hoegenaamd geen sprake daarvan dat 'n ander ritueel nou die ritueel van besnydenis moet vervang nie.

Die Bybel s: Nie meer fisiese besnydenis nie, maar geestelike besnydenis.
Die Gereformeerdes s: Nie meer fisiese besnydenis nie, maar fisiese doop met water.

As ons nou wegbeweeg van die groot tradisionele kerke wat op vormgodsdiens en rituele gebaseer is en ons gaan kyk na die verklarings van die meer evangeliese groepe, dan voel ons al 'n bietjie meer tuis met dit wat hulle hier van vers 11 en 12 te s het. Hulle beklemtoon die geestelike waarheid van vers 9-12 net so sterk soos ons dit hier gedoen het. Hulle verstaan ons geestelike besnydenis en hulle erken selfs dat die doop wat hier van gepraat word eerstens verwys na 'n geestelike gebeurtenis wat ons alleen in die geloof kan aanvaar. MAAR dan voeg hulle iets hier by wat beslis nie in die verse staan nie. Hulle s hierdie geestelike gebeurtenis word in vers 12 "doop" genoem omdat dit die funksie van ons waterdoop is om ons hieraan te herinner en dit te simboliseer.

Mense, asseblief, kom ek waarsku maar weer aan die hand van Gal. 3:3. Hierdie mense gee eers vir ons 'n pragtige geestelike verklaring, maar dan eindig hulle weer met 'n vleeslike ritueel. Maak hulle hulle dan nie ook maar skuldig daaraan om in die Gees te begin en in die vlees te eindig nie? Ons is nou in die bedeling van die Gees. Punt. Alles wat die Here nou vir jou wil gee, kan jy alleen deur die geloof en deur die Gees ontvang. Nie deur 'n bad water nie. En om nou vir iemand 'n bad water te gee om hierdie geestelike waarheid te "simboliseer", sou beteken dat ons nie geestelike goed kan verstaan nie en aan vleeslike goed moet vasgryp om die geestelike dinge te kan toe-eien. Dit is baie beslis nie wat die bedoeling van die Gees in hierdie verse is nie.

Hierdie vier verse bring ons aan die einde van een van die kragtigste geestelike verklarings van God se Woord. En nou weet ons ook almal wat die rede en die agtergrond is waarteen hierdie verklaring gegee is. Christene word opgeroep en uitgenooi om doelgerig en konsekwent in die Gees te lewe. Ou vleeslike rituele word in die verse genoem om aan te toon dat die goed alles nou enkel en alleen geestelike waarde het.

Hartlike groete in die een geestelike Waarheid wat ons saambind

David2
Sep 19th 2008, 03:43 AM
Gegroet in die familie van ons Here

Kom ons kry nou eers 'n oorsig van die volgende 11 verse.

Die belangrikste is om te weet wat die sentrale boodskap van hierdie perikoop is. Wat wil Paulus eintlik in 'n neutedop in hierdie 11 verse s? Kom ons vergelyk dit met die deel waarmee ons nou klaar is (2:4-12). Wat was die boodskap in die verse? Ek meen dit kom voor in vers 8: "Pas op dat niemand julle as buit wegvoer nie". Hulle wil julle met ou beginsels (stoigeia), wysbegeerte en tradisies om die bos lei, uitoorl en dan as buit wegvoer. Die groot teenvoeter daarteen is dan om die geestelike werklikheid van Kol. 2:9-12 grondig te ken en te glo.

Maar wat nou van vers 13-23. Wel, hierdie tweede gedeelte van Hoofstuk twee l pragtig in balans met die eerste deel. Vers 8 het ges pasop dat niemand julle wegvoer nie ... Dit balanseer met die sentrale boodskap in die tweede deel (vers 16 en 18 ): "Laat niemand julle dan oordeel ... Laat niemand julle beroof nie ..." Die vyand se eerste poging is om jou totaal as buit weg te voer (vers 8 ). As hy dit nie kan regkry nie, dan probeer hy jou oordeel. Jy moet begin skuldig voel oor sekere dinge. Jy het nie jou kant gebring nie. Jy het nie die voorskrifte nagekom nie. Jy is nutteloos. Hierdie is die duiwel se oudste strategie in die boek. As jy hierdie oordele vir jouself aantrek, word jy so 'n bietjie uitgerangeer op 'n sylyn. "Ek is nie goed genoeg nie". Ek kan nie dit nie, ek kan nie dat nie. "Die Here kan my nie gebruik nie". En dit is presies wat die vyand wil h. Die duiwel wil ten alle koste verhoed dat Christene oorborrel van Godsvertroue (nie selfvertroue nie) en 'n nuttige instrument vir die Here word. Daarom is dit die sentrale boodskap van die tweede deel: "Laat niemand julle oordeel nie"

Vers 18 gaan daarmee saam. "Laat niemand julle van julle prys beroof nie". Kyk mooi hoe hierdie vers geskryf is. Mense s soms ons moet hard werk om dalk eendag 'n prys te kan kry. Wel dit is nie heeltemal verkeerd nie, maar aan die ander kant moet ons ook na die saak kyk van God se kant. Die Here kan nie wag om jou prys aan jou te oorhandig nie. Dit lyk vir my die prys l al klaar daar gereed. Nou moedig die apostel jou sterk aan: Asseblief, moet nie moeg word nie, moet nie verdwaal op afdraaipaadjies in hierdie resies nie. Daar is 'n klomp mense, onder aanvoering van die duiwel, wat jou wil mislei en jou aandag van die waarheid af wil weglei. Moet nie na hulle luister nie. Die Here het 'n prys vir jou in gereedheid!

Die waarskuwing in vers 16 s dat mense ons graag oordeel oor skaduwees waaraan ons nie meer vashou nie. Ons gedenk nie die sabbat of sekere feesdae nie. Ons spreek nie in tale nie. Ons onderwerp ons nie aan die "Christelike doop nie" ens. CF Baker het 'n oulike storietjie om die waarheid te illustreer. Iemand trou met 'n beeldskone vrou. Maar in sy onnoselheid dink hy hy is haar nie waardig nie. Hy kyk nie na haar nie, praat nie met haar nie en omhels haar nie. Hy gaan sit net voor 'n portret van haar en, dra nog 'n foto van haar in sy sak en soen die foto 'n paar keer op 'n dag. Nou ja, die storie is dat jy nie moet toelaat dat so 'n drommel jou probeer skuldig laat voel dat jy nie glo aan fotos nie maar eerder jou vrou se deelgenootskap en liefde geniet. As jy die werklikheid het, moet jy jou nie ophou met skaduwees nie.

Let ook op hoe die waarskuwing van vers 16 deur drie baie belangrike verse voorafgegaan word (vers 13-15). Hierdie drie verse beskryf die werklikheid (sonder skaduwees en foto's) wat ons van die Here ontvang het. Vers 16 volg direk daarop en s: "Laat niemand jou dan oordeel ... " Die dan in vers 16 koppel dit baie mooi met die vorige drie verse. Dit is nou die rede waarom ons nie skaduwees kan of mag of wil gebruik nie. Die goed hou ons net weg van die werklikheid af.

David2
Sep 25th 2008, 01:02 PM
"En julle wat dood was deur die misdade en die onbesnedenheid van julle vlees, het Hy saam met Hom lewend gemaak deurdat Hy julle al die misdade vergeef het".

Soos in die vorige deel aangetoon, moet ons vers 13-15 lees met die oog op vers 16. Die dinge wat in vers 16 genoem word is alles fisies en vleeslik. Niemand kan 'n Christen oor sulke goed oordeel nie. Christenskap bestaan nie daaruit nie, dit bestaan uit die dinge wat in vers 13 -15 genoem word. Dit bestaan uit Jesus Christus.

Wat beteken dit om dood te wees in die onbesnedenheid van jou vlees? Die besnydenis het in die Ou Testament ook oor die vlees gegaan, eintlik nog meer as wat die meeste mense besef. Dit werk so:

1. God het aan Abraham 'n nageslag beloof (Gen. 15:4) en Abraham het die belofte geglo.

2. Maar die jare het verbygegaan en daar was geen kinders vir Abraham en Sara nie. Toe reken Abraham dat die belofte nie goed genoeg was nie, hy moet so 'n bietjie aangehelp word met 'n plan in die vlees (Gen. 16:1-3).

3. Die gevolg hiervan was die geboorte van Ismael en Gen. 16 sluit met 'n verslag hiervan.

4. Maar God se belofte mag nooit deur die vlees gesteun word nie. Gen. 17 betoog dat God se belofte totaal buite Abraham se vlees om verwerklik sal word. Al wat Abraham moet doen is om te bly glo wat God s en om beslis nie op die vlees te vertrou soos hy reeds gedoen het nie. As teken hiervan kom die besnydenis (Gen. 17).

Gen. 17: 1 kom ook met 'n hoogs belangrike woord wat met die besnydenis saamgaan: "Onberispelik". (Ongelukkig s die ou en die nuwe Afrikaanse vertalings "opreg" en dit is totaal verkeerd.) Die Lewende Bybel s "onberispelik" en die Open Bible s ook "blameless" terwyl ander Engelse vertalings praat van "perfect". God s dus in Gen 17 vir Abraham: "vergeet van die pogings van die vlees. My belofte sal staan as jy net glo en die vlees totaal kruisig. As jy dit doen, dan sal jy volmaak wees".

Wil jy ook onberispelik voor God wees? Daar is net een weg. Die geestelike besnydenis wat reeds by vers 11 behandel is! Moet God nie probeer help nie. Glo en vertrou net en vergeet heeltemal van die metodes van die vlees. Kolossense 2 is 'n kragtige oproep om al die voorwaardes, pogings en metodes van die vlees totaal uit te gooi, en daarom kan ons verwag om tog ook rens hier in Kolossense die woord vir "onberispelik" of "perfek" raak te loop. Ons hoef nie ver te soek nie. Kol. 1:28 wil elke mens "volmaak" in Christus Jesus voorstel en Kol. 2:11 s dat ons nou in Christus oor al die "volheid" van God beskik.

Blaai gou terug na Fil. 3:2,3. Vers twee praat oor die ou besnydenis van Israel wat nou 'n kettery geword het en die "versnyding" genoem word. Vers 3 praat oor die nuwe ware besnydenis wat vandag vir elke Christen gegee is. "Want ons is die besnydenis, ons wat God in die Gees dien en in Christus Jesus roem en nie op die vlees vertrou nie". Is hierdie nie 'n ongelooflike veelseggende vers nie?

1. Dispensasies het verander. Besnydenis beteken nou iets totaal anders as in die Ou Testament en tydens die aardse bediening van Jesus. Jesus was self ook besny en al sy apostels en manlike dissipels is besny. Hulle was nog deel van die "versnyding". Maar in die tyd van Paulus het 'n totaal nuwe dispensasie deurgebreek. 'n Massiewe verandering het ingetree. Nou is die Christene die ware besnydenis.

2. Wat is die kenmerk van die wat deel van die besnydenis is? Hulle dien Christus in die Gees. Alle fisiese en mensgesentreerde elemente van godsdiens het gestop.

3. Hulle roem in Jesus Christus. Christene wat in die Gees lewe, roem alleen in Jesus Christus. Hulle maak nie staat op enige iets hoegenaamd wat hulle self gedoen het nie.

4. En, natuurlik, hulle vertrou nie op die vlees nie.

Dit is waar die besnydenis vandaan kom. Dit was 'n herinnering dat Abraham op die vlees begin vertrou het in plaas daarvan om net te glo wat God ges het. Dit is nog steeds wat die besnydenis vandag beteken. Is jy geestelik besny? Glo en vertrou dan op Jesus alleen.

Vergelyk wat ons nou ges het met die algemene Christelike interpretasie van die besnydenis soos dit ook in die groot kerke geleer word. Hulle s die besnydenis is nou vervang deur die waterdoop. Hulle meen dat 'n bloedteken van die Ou Testament weggeneem is en 'n ander fisiese bloedlose teken vir ons gegee is - omdat Jesus nou met sy bloed betaal het. Dit klink alles goed en wel, behalwe dat dit nie in die Bybel staan nie. Die leer van die nuwe besnydenis hier in Filipense en Kolossense gaan oor die totale afwesigheid van enig fisiese teken hoegenaamd en die toetrede van 'n geestelike werklikheid in die hart wat alleen deur God se hande verrig word en deur 'n mens alleen in die geloof aanvaar kan word!

Nou kom ons by twee geweldig belangrike verse in die Ou Testament. Deutr. 10:16 en 30:6. Ja, dit is waar, die besnydenis was 'n vereiste in die ou bedeling, maar dit was nie op sigself die weg tot verlossing nie. Die Israeliete moes dit geweet het, maar hulle het nie. Hulle het totaal net in die vlees geroem. Genoemde twee verse, vroeg in die Ou Testamnet, s dit reeds dat die fisiese besnydenis net 'n uiterlike skaduwee was van iets wat in die hart moet gebeur! Teen die tyd dat Jesus op aarde verskyn het, was die Jodendom so totaal vasgevang en ingekerker in 'n godsdiens van vleeslike tekens en seremonies dat iets drasties gedoen moes word om hulle daaruit los te ruk. Wat is gedoen? Is die fisiese teken weggevat en 'n ander fisiese teken in die plek daarvan gegee? Nee! Nooit nie!

Net die uiterlike skaduwee is weggevat terwyl die innerlike geestelike werklikheid wat nog altyd die bedoeling was, die enigste plek in die geloofslewe kan kry!

Nou groet ek weer in die wonderlike nuwe lewe wat uit die besnydenis na vore kom.
David

David2
Oct 3rd 2008, 11:33 AM
Gegroet weereens by ons wat saam Kolossense bestudeer!

"En die skuldbrief teen ons, wat met sy insettinge ons vyandig was, uitgedelg en weggeruim het deur dit aan die kruis van te nael"

Van al die wonderlike woorde van verlossing en bevryding wat in God se Woord opgeteken is, is hierdie een van die heel grotes. Hier staan duidelik wat Christus kom doen het om ons wat geestelik dood was deur oortredinge en nie-besnydenis, lewend te kom maak. Die Jodendom het gedink dat as jy die ritueel nie ondergaan het nie, is jy deel van die nie-besnydenis. In die plek hiervan kom nou 'n totaal nuwe waarheid. Christus het die insettinge, reels wette en godsdienstige tradisies uitgedelg en weggeruim en die weg na volkome geestelike bevryding so vir almal geopen.

Hierdie bevryding beteken eerstens dat die wet, God se heilige standaard van die ou bedeling, aan die kruis vasgenael is. In die ooste was dit die gewoonte on skuld kontrakte wat afgelos is aan 'n paal vas te spyker. Die wet was opsigself goed en regverdig en edel, maar weens die natuur van die mens was dit vyandig teen die mens. Niemand kon dit hou nie en dit wat in die praktyk 'n voortdurende aanklag en veroordeling teen die mens. Toe Jesus aan die kruis vasgespyker is en gesterf het, het ons saam met Hom gesterf en het die wet sy houvas op die mens totaal in een minuut se tyd verloor. Christus het dus in die woorde van Rom. 10:4 die einde geword van die wet tot geregtigheid vir die wat glo.

Die woord wat hier met "skuldbrief" vertaal is, is letterlik "handgeskrif". Vir die Jode het God se wet 'n geweldige swaar las geword. Dit was die handgeskrewe klagskrif van God teen hulle. Die "ons" in hierdie vers moet ons vandag eintlik lees as "hulle". Dit was van toepassing op hulle as Jode en nooit op ons as heidene nie. Tog identifiseer ons as heidene ook met die bevryding wat daaruit na vore gekom het. In teendeel, 'n heiden wat gered wou word voordat die verlossing van die kruis verkondig is, moes ook 'n Jood word en hom of haar self onder die vereistes van die wet stel. Die woord "handgeskrif" is duidelik hier gebruik om te verwys na die geskrif wat God met sy eie hand geskryf en vir Moses gegee het.

Lesers van hierdie vers is altyd getref deur die sterk beskrywende woorde wat gebruik word om die finaliteit afgehandelde feit te beklemtoon dat die wet nou inderdaad beindig is. Hy is "uitgedelg" en "weggeruim". Die woord vir weggeruim word in Grieks met vier verskillende woorde weergegee: "Uit hulle midde uit opgelig". Inderdaad 'n merkwaardige en dramatiese verandering wat by die kruis ingetree het. Vandag weet ons dat hierdie groot nuwe bedeling nie onmiddellik by die kruis aangekondig en geleer is nie, maar eers onder die bediening van Paulus vir die wreld aangebied is.

Tog kan ons vandag in die Bybel gaan teruglees wat daar drie-uur daardie middag gebeur het tot Jesus aan die kruis gesterf het en ons kan, met die kennis wat ons nou het, duidelik sien wat daar eintlik gebeur het. Lees saam met my Matt. 27:51

"En kyk, die voorhangsel van die tempel het in twee geskeur, van bo tot onder en die aarde het gebewe en die rotse het geskeur"

My vriend, hierdie vers beteken in eenvoudige taal dat jy nie vandag boete hoef te doen vir elke sonde of oortreding wat jy al begaan het nie. Christus het die wet en die oortredinge, die hele klagskrif teen ons aan die kruis vasgenael. Dit wat Hy aan die kruis bereik het is dramaties, groots en wonderbaar en dit is ten volle tot die beskikking van elkeen wat deel van Jesus is - elkeen wat in die geloof saam met Hom aan die kruis gesterf het om vir altyd deel van Hom te bly.

Nou groet ons weer in sy groot genade

David2
Oct 9th 2008, 01:57 PM
Gegroet in Jesus se genade

"Omdat Hy die owerhede en die magte uitgeklee en hulle in die openbaar ten toon gestel en daardeur oor hulle getriomfeer het"

Ons kom nou by die groot oorwinning en triomftog van Kol. 2:15. Die owerhede en magte wat hier van gepraat word is waarskynlik gevalle engele (Ef. 3:10; 6:12). Nie alleen het die Here aan die kruis ons losgekoop van die aanklagte van die wet nie (2:14), maar ook van die aanklagte en aanvegtinge van die bose. Die kruis was 'n massiewe nederlaag vir die duiwel. Satan het reg deur Christus se lewe op aarde sy dood beplan (en eintlik alreeds nog voor sy koms na die aarde het Satan gepoog om die geslagslyn van die Messias te vernietig). En toe Jesus uiteindelik aan die kruis sterf, moes dit vir Satan 'n oorwinning gewees het, maar wat 'n ontnugtering!

Soos daar met sterk woorde in die vorige vers beskryf is hoe die wet vir Christene aan die kruis "uitgedelg en weggeruim" is, kry ons nou hier ewe sterk woorde om die nederlaag van die duiwel te beskryf: "uitgeklee en getriomfeer". Hoe het Christus aan die kruis oor Satan getriomfeer? Satan se grootste wapen is die dood. Die dreigement van dood kom na die mens as gevolg van die skuld van sonde (1Kor. 15:55; Rom. 6:23). Sonde is op sy beurt daar as gevolg van die aanklag van die wet. Nou kan ons dus die sterk verband tussen Kol. 2:14 en 15 raaksien. As ons verlos is van die wet, is ons ook verlos van die aanklag van die wet, van die sonde, van die dreigement van die sonde (die dood) en van die Satan self omdat die dood sy grootste wapen is.

Moet nie bang wees vir Satan en sy trawante nie. Hy loop nog rond soos 'n brullende leeu, maar geestelik gesproke is hy totaal uitoorl. In die lewe van n Christenmens is hy geen bedreiging vir jou saligheid nie. Onthou: Satan is ontklee, dit beteken hy is ontmasker en van sy wapens ontneem sover dit die gelowiges aangaan. Aan die ander kant is die Christen nou sesvoudig bewapen teen die duiwel. Ons het die volle wapenrusting van God tot ons beskikking waarvan die Bybel die heel belangrikste is. Satan kan nie teen God se Woord stand hou nie, veral nie as dit deur 'n Christen hanteer word wat waarlik op die Woord steun nie.

Lede van die groot kerke wat glo dat ons nou al in die vrederyk lewe gebruik Kol. 2:15 dikwels om hulle geloof te bewys. Hulle bewys uit hierdie vers dat die duiwel nou al totaal oorwin en ingeperk is en dat die duisend-jarige vrederyk nou al begin het. Met die oorwinning van Christus oor die duiwel aan die kruis stem ons met hulle saam. Dit was totaal en finaal. Maar let net op: Na die kruis het Israel die aanbod van die koninkryk van die hand gewys. Hulle het Jesus en ook die Heilige Gees na Pinksterdag verwerp. Die koninkryk vir Israel soos in die Ou Testament aan hulle beloof, kon toe nie ingestel word nie. God het dus in sy alwysheid besluit om al die geestelike voordele van die oorwinning aan die kruis wel nou in hierdie bedeling aan ons mee te deel, maar die fisiese aspekte van die koninkryk op aarde bly nog agterwe. Satan regeer nog hierdie wreld, maar Satan is totaal uitgedryf en verslaan in die lewe van die kinders van God (in soverre as wat ons gebruik maak van die wapens wat tot ons beskikking gestel is).

Die monument op Bunkers Hill het 'n nederlaag herdenk wat mense vir 'n lang tyd met weersin en teleurstelling vervul het. En tog was daardie nederlaag die geboorte van die land waar dit opgerig is en het dit meer heerlike gevolge en 'n groter invloed gehad as die meeste van daardie land se roemryke oorwinnings. Net so was die beroemde Thermopylae 'n nederlaag, maar dit het mense deur die eeue heen genspireer omdat dit 'n morele oorwinning was.

So was die kruisdood van Jesus ook 'n nederlaag wat deur God in die grootste oorwinning van alle tye verander is. Is jy deel van die oorwinning?

Gebruik die wapens wat tot jou beskikking gestel is en deel elke dag in die volle oorwinning van Jesus Christus. Dit is lekker om te veg as mens weet jy kan nie anders as om te wen nie! Laat al die lof en die eer aan God toekom!

Hartlike groete tot volgende keer.
David

David2
Oct 16th 2008, 02:11 PM
'n Vreugdevolle Christen-groet binne die heerskappy van God se genade

Laat niemand julle dan oordeel in spys of in drank of met betrekking tot 'n fees of nuwemaan of Sabbat nie

Vers 14 het gepraat oor die oorwinning oor die wet, vers 15 oor die oorwinning oor die bose en nou is vers 16 weer terug by die wet. Maar ons het laaskeer aangetoon hoe nou die twee met mekaar in verband staan. Ons kan vers 15 dus sien as 'n verdere uitbreiding op vers 14. In die lig hiervan moet ons 'n ernstige waarskuwing rig aan diegene wat nog aan die wet verknog is. As jy die groot oorwinning oor die wet (vers 14) misken, dan gaan jy ook nie die oorwinning oor die bose (vers 15) werklik na waarde skat nie. Die tweede een vloei voort uit die eerste een.

Wiersbe s van vers 16: "Laat niemand julle iets anders leer nie: Wettisisme is 'n binding van slawerny! Petrus noem dit "'n juk op die nek" (Hand. 15:10) en Paulus gebruik dieselfde beeld as hy in Gal 5:1 praat van die juk van slawerny". Hierdie wettiese voorskrifte waaraan Christene hulleself verkeerdelik onderwerp het, het in Galasirs veral gegaan oor die besnydenis, maar hier in Kolossense gaan dit baie verder. Dit gaan ook oor kos en drank. Lev. 11 het die voorskrifte gegee vir rein en onrein kossoorte. Sommige is voorgeskryf en ander is verbied. Danil en sy vriende het in die land van Nebukadnesar hulle geloof uitgeleef deur getrouheid aan die voedselvoorskrifte van die Hebrers. Hulle het geweier om die kos van die koning te eet.

Laat ons nie vandag die krag van Danil se getuienis gering skat nie, maar laat ons die leiding van die Gees in ons deur die Woord ondersoek om uit te vind hoe ons as Christene vandag in 'n onverskillige wreld 'n geestelike getuienis kan lewer eerder as 'n fisiese getuienis soos Danil. Ons getuienis moet gaan oor die teenwoordigheid van die Nuwe Mens binne in ons en nie oor die wet bo-oor ons nie.

Ons moet net onthou wanneer ons hierdie verse in Kolossense lees dat die apostel eers die hele beginsel wan die uitfasering van die wet in die vorige verse en veral in vers 14 teologies vir ons uitgel het. Nou kom hy hier in vers 16 en verder om na spesifieke aspekte te verwys wat as voorbeelde moet dien van voorskrifte in die alledaagse lewe wat ons nie meer kan gehoorsaam nie. Maar asseblief, moet nie nou net vers 16 lees nie. Die voorbeelde wat hier genoem word is eerstens nie volledig nie en tweedens is dit die aspekte wat in Paulus se tyd die mees aktuele vraagstukke was. Vandag, in ons tyd, is daar ander wettiese vraagstukke wat opgelos moet word wat nie by name hier in vers 16 genoem word nie. Ons sal dus meer klem moet l op die prinsipile besinning in verband met die hele wet wat uitgedelg en weggeruim is, en nie net op die spesifieke aspekte van die wet wat hier genoem word nie.

Ek noem dit omdat daar veral in die Gereformeerde teologie 'n groot stoom bestaan van teolo wat uitkies binne die wet wat hulle nog moet gehoorsaam en wat nie. Hulle sal dan na ons vers hier verwys en s goed, hier staan dit. Die voedselwette van Lev. 11 is nie meer vir ons nie, so ons los dit, maar al die ander wette wat nie duidelik in die Nuwe Testament opgehef word nie, moet ons nog steeds gehoorsaam. Jammer. Mense wat nog so praat, is steeds onder die binding en slawerny van die wet.

Vat nou maar vir Petrus bo-op sy huis in Joppe (Hand. 10:9 ev). Daar kry hy 'n visioen van onrein diere wat hy moet slag en eet. (Mense, het julle al mooi nagedink oor hierdie visioen wat Petrus gekry het? Van wanneer af was Petrus toe al die leier van die dissipels en van die "kerk". Dit was al van Matt. 16 af. En hier word nou vir die heel eerste keer vir hom dinge van die wet geopenbaar wat uit die weg geruim word. Petrus se leierskap van die "kerk" van daardie tyd was dus leierskap van 'n Joodse, wettiese geloofsgemeenskap. Die essensie van die "Nuwe Testament" word hier vir die eerste keer aan hom openbaar. Maar die kerk van die Nuwe Testament wat die liggaam van Christus genoem word, het nie ontstaan onder die wet nie. In teendeel, hierdie openbaring aan Petrus moes juis dien om die nuwe openbaring en roeping van Paulus om die fondament van God se nuwe huis te l - 1 Kor. 3:10 - te kon aanvaar.)

Maar wat ek nou eintlik van Petrus se ervaring wil s is dit: Daar word onrein diere vir hom gewys wat hy moes slag en eet. Is dit al wat die openbaring oor gaan? Gaan dit net oor die opheffing van voedselwette? Nee, dit gaan oor baie meer, dit gaan oor die opheffing van die hele wet. Petrus was veronderstel om daaruit te verstaan dat niks nou meer onrein is nie, ook nie 'n heiden nie. Hierdie gesig het hom geleer dat hy na Cornelius toe moes gaan ( 'n onbesnedene) om die evangelie aan hom oor te dra. So, asseblief, moet nie die Bybel verskraal en net dit wat letterlik van die wet opgehef is aanvaar nie! Kyk na die gees en bedoeling agter die openbaring aan Petrus en agter hierdie groot lering in Kol. 2 en vergewis jouself van die feit dat die hele wet opgehef is en dat daar vandag geen vorm van binding en slawerny aan enige geskrewe of ongeskrewe wet bestaan nie.

En wat nou van die Sabbat? Dit is tog so 'n teer puntjie onder so baie Christene. In teendeel, dit is die laaste wet waaraan hulle krampagtig vashou en wat veroorsaak dat hulle nie van die hele wet ontslae kan raak nie. Dit is ook die groot rede waarom baie kerke 'n onderskeid maak tussen "die wet" en “die tien gebooie”. Hulle s die tien gebooie is vir ons, maar die wet nie. Natuurlik is hulle verkeerd, want die wet van die Sabbat is in die 10 gebooie en hierdie wet word duidelik hier in ons vers geskrap. So, hoe kan die tien gebooie dan nog bestaan? Nee, die lesing van die tien gebooie vandag in die kerk is 'n gebruik wat mense onder die slawerny wil vasgeketting hou en dit is 'n poging om by die lering van Paulus verby te kom en Christene terug te smokkel onder die wet in en veral onder die Sabbatswette in.

Senwense tot later

David

David2
Oct 23rd 2008, 04:59 AM
Hartlik welkom by nog 'n juweel in God se skatkis

(Hier verkies ek die '83 vertaling)
"Dit is alles maar net die skaduwee van wat sou kom; die werklikheid is Christus"

Die wet is niks. Dit was net 'n skaduwee wat vooruit gewys het op Jesus Christus en die groot geestelike werklikheid wat in Hom openbaar sou word. Die wet het vooruit gewys op die "toekomstige dinge". Hier wys toekomstige dinge" natuurlik nie op die wederkoms nie, maar op die geestelike werklikheid wat vandag, in die plek van die wet, ons eiendom geword het. Toe die wet nog in plek was, was dit net 'n skaduwee wat vooruit gewys het op die groot werklikheid wat sou kom.

Kol. 2:17 is dus nog 'n vers waar skadubeeld en werklikheid van mekaar onderskei word. Kyk ook in hierdie verband na 1 Petr. 3:21. Die doop waarvan in die vers gepraat word, was 'n tebeeld, m.a.w. die werklikheid. Die beeld of die skaduwee was in die geval die sondvloed. Daarom weet ons dat die doop wat in die vers genoem word, nie water is nie. In ons bedeling kan water nooit 'n werklikheid wees nie. Hierdie doop is dus Jesus se doop in sy dood aan die kruis wat Hy self 'n doop genoem het en ook so in Rom. 6:3,4 bevestig word. Die enigste doop wat ons vandag kan red en wat nog vir ons saak maak, is die dood van Jesus aan die kruis.

Nog so 'n vers is Hebr. 10:1. Die vers s dat die wet net 'n skaduwee was van die toekomstige weldade en geen mens na volmaaktheid kon lei nie. Die volkomenheid wat ons in Christus bereik het, gaan daaroor dat sonde in sy offer aan die kruis volkome weggeneem is vir hulle wat in Hom glo. Vir solank as wat jy in Jesus glo, is jou sonde volkome versoen en kan jy nooit verlore gaan nie. Dit is die waarheid van God se woord. Maar diegene wat steeds aan die skaduwee vashou en nie die werklikheid nie, kan ook nooit by die volkomenheid uitkom nie. Sekerheid van saligheid bly vir hulle ook maar net 'n vraag van hoe goed hulle die wet kan onderhou en hoe gehoorsaam hulle aan die Here kan bly.

Die ou bedeling is vol skaduwees wat heenwys na Jesus Christus se volkome offer. En onthou, tydens Jesus se aardse bediening was die skaduwees nog steeds daar. Die kruis as sy volkome offer is toe nog nie gepredik nie. Kol. 2:17 is dus 'n ernstige waarskuwing dat die skaduwees tot die verlede behoort en daar agter gelaat moet word. Mense dink so maklik dat getrouheid aan 'n Ou Testamentiese skaduwee vir hulle meriete inhou en vir hulle punte sal aanteken. Die teendeel is egter waar. As jy nog aan 'n skaduwee vashou (en daar is baie van hulle) dan is dit maar net 'n getuienis dat jy die volheid van die werklikheid in Jesus nog nie verstaan en erken nie.

Kyk ook hoe hierdie skaduwee funksioneer in Hebr. 8:5. Die bedienaars in die tempel het net met skaduwees gewerk. Dit is ook waar die waterdoop vandaan kom. Hierdie dienaars moes met water gereinig word. Selfs die sinagoges het reinigings baddens gehad(doopbaddens). Wanneer gaan die Christelike gemeenskap by die ware doop van die nuwe bedeling uitkom wat die werklikheid is en nie 'n skaduwee nie? Lees meer oor hierdie skaduwees, insluitende die dopinge, in Hebr. 9:7-10 en lees dan van die werklikheid wat dit vervang het in Hebr. 9:11,12.

Gesend is die Christen wat waarlik volkome rus gevind het in Jesus Chrustus en dus totaal van 'n prestasiegebaseerde geloofstelsel onder die wet verlos is. Iemand het eders op die forum ges:

Lucifer rebeleer.
Ek SAL myself verhef tot God, Ek gaan....Ek wil...

Lucifer val in werke in, werke van dinge wat hy probeer doen het, iets wat hy probeer bereik het, wat gewortel is in vertroue in homself, en trots. Iets wat hy nie reeds was nie, maar wat hy wou word.

Jesus leer : Ek is.

Vandag nog is die vraag vir ons daagliks : Is ons besig om iets te probeer "doen" om iets uit eie strewe te probeer bereik, iewers te probeer 'uitkom', en 'iets' of 'iemand' anders te probeer word as wat ons glo ons tans is? Is ons presasie en resultaat gedrewe?

OF

Rus ons in Hom. Is Ons. Soos Hy is. Want ons is een met Hom. Rus ons in geloof in Sy genade en afgehandelde werk volgens die Woord?

Jesus het gedoen vanuit wie Hy is. Satan het gedoen vanuit wat hy wou bereik, iets en iewers anders wat hy wou wees as wat hy is.

Hierin le 'n diep boodskap vir my en jou. Weet ons wie ons is in Christus, en rus ons daarin en lewe van daar uit. Of probeer ons nog om daar uit te kom?
Probeer ons nog heilig word? Probeer ons nog regverdig word? Probeer ons nog soos Jesus word? Of glo ons wat die Woord se ons IS?

Onthou Kol. 2:17. Die werklikheid is nie iets wat jy deur die wet kan bereik nie, dit is gele IN Jesus Christus.

David2
Oct 30th 2008, 02:15 PM
Laat niemand julle van jul prys beroof nie, al sou hy behae h in nederigheid en verering van die engele en indring in wat hy nie gesien het nie, en sonder oorsaak opgeblase wees deur sy vleeslike gesindheid

Ek hoop julle het mooi gelees wat hier staan. Enige mensgemaakte reels, regulasies en voorskrifte wat by die evangelie van genade bygevoeg word, is boewery en roof. Dit is uitgedink deur die vyand wat die oorwinning waarvan ons reeds verseker is, van ons wil wegvat. Neem asb. kennis: Daar is 'n vyand daarbuite wat daarop uit is om ons van ons prys te beroof. Hoe doen hy dit? Deur wette en mistiese verlydinge. Want sien, alle geestelike seninge in die hemele is alreeds aan ons toeges uit suiwere genade en sonder enige verdienste (Ef. 1:3; 2:8). Maar nou kom voeg die vyand 'n wet of 'n voorwaarde daaraan toe. Jesus se volkome afgehandelde versoeningswerk word dus misken en Christenskap word weer iets wat deur nakoming van gebooie verdien moet word. As ons in enige mate hieraan toegee het ons klaar verloor! Dan het die vyand ons van die prys beroof!

Neem kennis: Die prys wat hier ter sprake is, is anders as op die sportveld en in die sakewreld. Hier werk jy nie vir die prys nie, die prys is alreeds aan jou beloof! Jy werk nie om dit dalk eendag te mag kry nie, jy het dit klaar gekry omdat jy aan Christus vashou en aan Hom behoort, omdat jy nie self probeer nie, maar skuil by die Een wat dit vir jou gedoen het. Die sekerste manier om van jou prys beroof te word, is om weer wette en voorskrifte na te jaag.

Die natuurlike mens voel veilig as hy in 'n vaste roetine in gedwing word en as hy oortuig is dat hy op grond van sy fisiese gebondenheid aan die voorskrif die einddoel sal haal. Dit glo die natuurlike mens nog steeds ten spyte van die feit dat geen mens nog ooit God deur die wet kon behaag nie. Nee! Christenskap is geestelik! Dit gaan nie oor wat jy kan doen nie, maar oor dit wat Christus in jou gedoen het.

Wat is die prys wat hier voorgehou word? Sommige s dit is die gawe van die ewige lewe. Ek dink hulle is verkeerd. Dit gaan hier oor iets meer as verlossing en die ewige lewe. Die verse maak dit duidelik dat daar Christene is wat reeds die ewige lewe het, wat hierdie prys gaan verloor. Ek dink daar is baie Christene wat nie die saligheid gaan verloor nie, maar wat wel hierdie prys gaan misloop. As jy terugval in die wet, as jy gaan vir aanbidding van engele en 'n soort geestelikheid wat kontak maak met die geestelike wreld buite die Bybel om, dan het jy die prys verloor. Pasop vir mense wat kom met hulle buite-Bybelse visioene en "woorde" of profesie wat hulle ontvang het. Hulle "sien" goed wat nie in die Bybel is nie en daardeur gaan hulle die prys verloor.

Die prys is die volle blydskap en vervulling van Jesus Christus alleen in jou lewe. Dit is die kragtige en onwrikbare oortuiging dat jy in Jesus Christus veilig is en nooit weer verlore sal gaan nie (Rom. 8:37-39). Dit is die rykdom en die heerlikheid (Ef. 3:16) van jou oortuiging en kennis van die boodskap van God se genade en liefde. Die wete dat Jesus alles is en jy niks nie. Dit is al die volheid van God (Ef. 3:19) waartoe mens vervul word, beslis nie deur die nakoming van voorskrifte nie, maar deur die volle vertroue in Jesus Christus. Dit is die volheid waaroor ons nou beskik as Jesus wat die gesagvoerder van alle owerheid en mag is, ook die hoogste en enigste behae van my lewe is (Ef., 2:10). Die prys is alleen beskikbaar vir hulle wat bou op die fondamentsteen wat deur Paulus as boumeester gel is (1 Kor. 3:10-17).

Ek dink dit is duidelik dat alle Christene nie deel in hierdie prys nie. Daar is te veel van ons wat nog soek en jaag na iets wat ons nog nie kon vang nie. Dit is juis hierdie Christene wat hulle ophou met gesigte en visioene, engele en wettiese voorskrifte. Op daardie pad sal jy die prys nooit bereik nie.

Ek beweer nie dat ons die prys nou al ten volle in hierdie lewe het nie, maar ek is oortuig dat ons 'n groot deel daarvan reeds het. Ons is tog alreeds saam met Jesus in die hemel (Ef. 2:6; Fil. 3:20). Die vraag is nou net: Hoe goed ken ons hierdie waarheid van die hemel? Stry en baklei ons vir 'n plek op aarde of verbly ons ons in die hemel (Kol. 3:1-3). Die Christene wat nou al die dinge van die hemel bedink is die gesendes wat God se volheid nou reeds smaak en wat die eerste paaiement van die prys ook alreeds ontvang het.

Dit gaan dus oor jou innerlike begeerte, wil of behae waarvan 2:18 ook praat. Die wat die prys reeds besit het net een begeerte en dit is Jesus Christus in die hemel (Kol. 3:1-3). Let dus baie duidelik op dat daar baie dinge in die godsdienstige lewe is wat in die woorde van ons vers 'n skyn van nederigheid en opregtheid kan h, maar wat 'n truuk van die duiwel is om ons van Jesus Christus af weg te rokkel. Wettisisme, aanbidding van engele en bo-natuurlike ervaringe is verleidinge wat kom deur gevalle engele (duiwels - 1 Tim. 4:1). Bly weg van hierdie mense af. Verbly jou in die volheid van Jesus Christus.

Groete tot volgende keer.
David

David2
Nov 6th 2008, 01:37 PM
God beloof sy Guns en Genade aan julle almal

"en nie vashou aan die Hoof nie, uit wie die hele liggaam deur die gewrigte en verbindinge ondersteuning ontvang en saamgebind word en so met goddelike groei groot word".

Mense het dit al 1000 keer ges en dit sal nog net soveel keer herhaal word. Christendom is nie 'n godsdiens nie, dit is 'n verhouding met Jesus Christus. Vers 16-19 beklemtoon die feit weer baie sterk. Godsdienste word gekenmerk deur wettiese voorskrifte soos kos, feesdae, heilige dae ens. (vers 16) en mistiese ervaringe, visioene, en vleeslike (fisiese) ervaringe (vers 18). Hierteenoor bestaan egte Christelike geloof net uit die kragtige band en verhouding tussen ons en die Hoof soos dit in ons vers beskryf word. Alles wat meer as dit is, is vals.

Die liggaam word saamgebind deur gewrigte en verbindinge. Die gewrigte dui op die ligamente wat die verskillende ledemate sterk saambind om as eenheid te funksioneer en die verbindinge dui op die senuweestelsel, bloedvaatstelsel en ander verbindinge waarvan die mediese wetenskap in daardie tyd nog nie eers geweet het nie, maar wat hier duidelik as voorbeeld aangegee word van hoe die hoof van die liggaam verbind is met elke lid in die liggaam. Hierdie verbindinge maak dit moontlik dat die liggaam kan opgroei en sy funksie kan vervul. In 'n godsdiens gee die hoof net 'n bevel en die lid gehoorsaam op sy eie. In die liggaam van Christus werk dit anders. Ons werk as gevolg van en deur Jesus Christus. Sonder Hom is ons niks.

Godsdiens en stelsels wat soek na ekstatiese ervaringe bestaan omdat hulle nie bewus is van die verbindinge in die Liggaam van Christus nie of nie daarin glo of daarmee tevrede is nie. As jou geestelike band met Jesus Christus jou nie tot volkome geestelike vervulling lei nie, dan is die Christelike geloof nie vir jou bedoel nie. Die plaaslike gemeente waaraan jy behoort is nie die hele liggaam nie, dit is maar net 'n baie klein (onvolkome) manifestasie daarvan. Christus se liggaam is volmaak en Jesus Christus is alleen waarlik die Hoof daarvan. Maak gebruik van die plaaslike gemeente om hierdie interaksie tussen lede te beoefen, maar wees voortdurend daarop bedag dat die liggaam waaraan ons behoort baie groter en meer volmaak as die plaaslike gemeente is.

Hierdie verbindinge veroorsaak dat ons ondersteuning ontvang en saamgebind word. Die werklike betekenis van "ondersteuning ontvang" is eintlik "om oorvloedig voorsien te word" in al jou behoeftes. As jy aan Jesus behoort is al die kanale reeds geskep en die logistieke stelsel is perfek in werking. In al jou geestelike behoeftes sal oorvloedig voorsien word. Daarbenewens sal jy ook 'n skakel in die logistieke ketting wees om te verseker dat God se weldade in Christus op die verste uithoeke by almal sal uitkom. Die tydvorm van hierdie twee werkwoorde is teenwoordig, passief. Jy is deel van die liggaam en daarom word hierdie goed voortdurend vir jou gedoen en jy neem deel om te verseker dat dit ook vir ander gedoen word.

Neem jou plek in tot ons volgende keer weer gesels
David

David2
Nov 11th 2008, 01:15 PM
Kom ons maak nog 'n paar opmerkings oor vers 19.

Vers 18 en 19 is een enkele stelling. Die vyand wat hier beveg word, is die Gnostiese mistiek. Daar was onder die heidene 'n beweging wat 'n sterk invloed op die Christelike kerk gehad het. Hulle het geglo aan die inisiasie van mense tot die binnekring. Jy moes 'n inisiasieseremonie deurgaan om toegelaat te kon word tot die kring van "geestelike verligtes". As jy dit gedoen het, het jy kontak met die geestes-wreld, met engele en ander onsienlike kragte. As jy sulke dinge doen, s vers 18, dan verloor jy jou prys. Hierdie mense het ook 'n valse soort nederigheid voorgestaan. Hulle is te onwaardig om reguit na God toe te gaan, daarom werk hulle deur engele of ander geestelike truuks. Maar eintlik was die mense glad nie nederig nie, hulle was opgeblase en hooghartig dat hulle deel van die "verligtes" of "geestelikes" was, met direkte kontak tot die geestes-wreld.

Dan sluit vers 19 hierby aan en s dat hierdie mense die weg verlon het. Hulle valse nederigheid en werklike hooghartigheid het hulle van Jesus Christus vervreem. Hulle hou nie meer vas aan Jesus Christus as Hoof van die liggaam van Christus nie. In daardie tyd was dit die mistiek en die Gnostiek wat die mense losgemaak het van Jesus Christus. In ons tyd word daar nie meer van die Gnostiek as vorm van geloof gepraat nie, maar dit maak Kolossense nie vandag minder aktueel nie! Hoeveel ander tipe geloofservaringe en oortuigings bestaan daar nie vandag wat die onmisbare noodsaaklikheid van Jesus Christus in jou lewe probeer afspeel of totaal uitsny nie. Dit kan gebou wees rondom buite-Bybelse ervaringe en openbaringe wat vandag nog steeds aan die orde van die dag is. Sodra ons enigsins begin wegbeweeg van die Bybel en dink aan 'n kommunikasielyn met God wat nie deur die Bybel gaan nie, kan jy maar seker wees dat Jesus Christus nie die sentrum daarvan gaan uitmaak nie.

Die Woord en die Gees is daar om Jesus Christus te verheerlik en ons aan Hom vas te maak. Bemoei jou op enige manier met iets waarin Jesus as die Verlosser van die Nuwe Testament nie die absolute kern en die wese is nie, en jy kan seker wees dat jy op 'n dwaalspoor beland het. Die gewrigte en die verbindinge maak ons aan die Hoof van die liggaam vas en sy Naam is Christus Jesus. Mense wat wil terugkeer na die Ou Testamentiese benaminge van God, is op gevaarlike vaarwaters. Mense wat ander name gebruik soos "die Hor hand" die "Almagtige" of selfs die "Drie Enige God", is besig om die Bybelse evangelieboodskap in die gevaar te stel. Daardeur s ek nie dat Jesus iemand anders is as God-drie-enig nie, natuurlik is dit Hy. Tog is dit ook waar dat die Nuwe Testament (en ons vers waarmee ons besig is) baie besonderlik praat oor ons Anker, on Hoop, ons Toegang tot die allerheiligste, ons Krag en ons Lewe. Al hierdie goed is nie sommer net die Allerhoogste, of die Vader nie, nee, ons word opgeroep om vas te hou aan die Hoof van die Liggaam. Wie is Hy? Gaan lees maar in Kolossense en al die ander briewe. Die Hoof is Jesus Christus, en as jy nie met gewrigte en verbindinge aan Hom vas is nie, loop jy gevaar om die prys te verloor.

Ek het probleme met 'n Christelike kultuur wat 'n soort Gnostiese inisiasie seremonie in die kerk wil voortsit. Dit is totaal onbybels. Ons het nie die oplegging van hande of 'n tweede geestelike ervaring nodig om nader aan God te kom as die "gewone Christene" nie. Gaan lees naas Kolossense ook deur Hebrers om in elke hoofstuk gekonfronteer te word met die algenoegsame sentrale posisie van Christus in ons geloofslewe. Paulus s daar ons het deur Hom nou "vrymoedigheid" ("boldness") en toegang tot God. So asseblief, enige ander ritueel, ervaring, truuk, of lering wat hierdie toegang op 'n ander manier wil gee, is ook daar om jou van jou prys en jou doelwit te beroof. Jesus Christus is reeds jou volle toegang. Maak daarvan gebruik sonder aarseling.

David2
Nov 16th 2008, 05:18 AM
Welkom terug in die kring waar ons die oorvloedige geestelike genadegawes van God in Kolossense bestudeer.

"As julle dan saam met Christus die eerste beginsels van die wreld afgesterf het, waarom is julle, asof julle nog in die wreld lewe, onderworpe aan insettinge"

Ons het saam met Christus gesterf en nou lewe ons, maar nie in die wreld nie. Ons fisiese omgewing waarin ons leef mag ongelukkig wel nog die wreld wees, maar as jou geestelike belewenis ooreenstem met die gebruike en oortuigings van die wreld, dan het jy 'n probleem. Ons het toe ons Jesus as Here aangeneem het, identifiseer met sy dood aan die kruis. Hy het aan die kruis gesterf vir die sonde van die wreld en tot bevryding van die beginsels en dekrete van wreldse godsdienste. En let wel, die godsdiens van die Ou Testament is ook een van die wreld se godsdienste. Ons behoort nie daaraan nie, ons behoort aan die liggaam van Christus (2:17).

In ons vers word dit nie eers genoem van die sonde waarvan ons saam met Christus gesterf het nie, maar eerder word hier gepraat van die stoigeia (eerste beginsels van die wet) en die dekrete, ordinansies of dogmas van die godsdiens van die wreld (insluitende die godsdiens van die Ou Testament). Ons het reeds by vers 8 gepraat oor die stoigeia en hier word dit nou weer genoem. Ek was daar by vers 8 nog 'n bietjie versigtig om die waterdoop in te sluit as een van die stoigeia, maar nadat ons nou in Kol. 2:12 duidelik gesien het wat die doop eintlik is, glo ek dat dit ook as een van die uitgediende stoigeia uitgewys moet word. Die woord stoigeia word ook in Hebr. 5:12 voor en drie verse verder kom die doop voor in 'n lys stoigeia wat nou gelos moet word.

Soos ons reeds by vers 8 aangetoon het, is die kennis van hierdie stoigeia geweldig belangrik: "Hierdie goed is belangrik, baie, baie belangrik. Hou vas aan enige een van hierdie stoigeia en jy verkleineer onmiddellik vir Jesus Christus. As jy s mens word gered deur bekering, dan verkleineer jy die waarde van die kruis van Christus. Dan het Jesus verniet aan die kruis gesterf. As jy glo aan feesdae en die Sabbat, dan maak jy van die Christelike geloof, wat geestelik veronderstel is om te wees, ‘n uiterlike fisiese seremonie wat in ons tyd totaal nutteloos is." En dan het Paulus reeds in 1 Kor. 1:17 aangetoon hoe die waterdoop die kruis van Christus verydel.

Besef vandag se Christene dit werklik: Die kruis het ons nie alleen verlos van sonde nie, maar ook van die insettinge van die ou verbond. Neem asseblief kennis dat die insettinge van die ou verbond "wrelds" is en dat daar niks geestelik daaraan verbonde is nie. Ons vers maak dit duidelik.

Behalwe stoigeia kom hier ook 'n ander woord in ons vers voor waaraan ons verder aandag moet gee: dogma. Een van die teologiese vakke wat predikante bestudeer is "Dogmatiek", die leerstellings van die kerk soos dit uit die Bybel afgelei word. Probleem is net dat die woord "dogma" in die Bybel byna altyd verwys na die uitgediende ou beginsels van die ou verbond, of na dekrete of wette soos ook hier in ons vers. Die basiese betekenis van 'n dogma is eintlik 'n "dekreet" of 'n "proklamasie" eerder as 'n leerstelling soos dit vandag gebruik word. Kyk ook na Kol. 2:14 hoe dogma daar ook in negatiewe sin gebruik word (insettinge). Hieruit lei ek af dat dit eintlik die bedoeling van die vak Dogmatiek in die teologie was om gesagvolle dekrete van die kerk op mense af te dwing, en tweedens om die insettinge van die ou bedeling wat volgens die Bybel uitgedelg is, nog steeds voort te sit.

Gaan lees maar in die "dogmatiek" van die groot kerke en kyk hoeveel insettinge van die ou bedeling daarin voortgesit word: Die verbond, die wet, die Sabbat, die besnydenis (in 'n nuwe vorm wat die Bybel nie bedoel het nie), Israel se uitverkiesing, ens. ens. Dus: hoewel ek met baie goeie Bybelse redes nooit die woord dogma sal gebruik vir die leringe van die kerk as die liggaam van Christus nie, kan ek wel duidelik verstaan waarom die woord gewild en gepas is in die teologie van die groot kerke. Lees ook die volgende verse vir die betekenis van die woord dogma: Luk.2:1, Hand. 16:4; 17:7, Ef. 2:15 en dan die twee in Kolossense. Hier in 2:18 is dit eintlik 'n werkwoord: "om jou aan insettinge te onderwerp".

Hierdie brief word gerig aan mense wat saam met Christus gesterf het en dus ook saam met Hom in 'n nuwe lewe opgestaan het (Rom. 6:4,8). Sulke mense kan nie iets te doen h met uitgediende godsdienstige reels nie. Hulle is volmaak in Christus en kan nie verstrengel raak in sulke godsdienstige onsinnighede nie.

Maar kom ons maak die ander kant van die munt ook duidelik. Ons vers (en die meeste van die verse hier in Kolossense 2) waarsku teen 'n soort geestelikheid wat opkom uit onderhouding van reels. Maar nou kan dit maklik gebeur dat mense ons as wettelose rebelle beskou as ons net waarsku teen reels en wette en nie ook die regte "wette" van 'n God-geheiligde lewe na vore bring nie. Dit word wel ook in Kolossense gedoen in hoofstuk 3 en verder.

Daar is dus 'n baie groot verskil tussen die uitgediende godsdienstige reels wat in hoofstuk 2 afgewys word en die regte verantwoordelike toegewyde lewenshouding wat later in die boek aan ons voorgehou word. Wat is die verskil tussen die twee? Die dogmas en die stoigeia wat ons moet los, is die idee dat die streng nakoming van reels ons geestelik op 'n hor vlak kan plaas. Dit is buite die kwessie. Nuwe Testamentiese Christenskap werk nie so nie. Dit wat jy doen is nie die bron van jou geestelike bestaan nie. Jou bron is Jesus Christus en Hy alleen (Kol. 3:1-4). En dan is dit daarn dat jou innerlike geestelike krag wat uit die hemel alleen kom, jou bekragtig en aanspoor om gedissiplineerd en tot eer van God te leef.

Hier verwys ek veral na die diskussie tussen die "lordship salvation" (veral John MacArthur) en die fundamentele "grace"-predikers. Laasgenoemde word dikwels onregmatig deur die "lordship-salvation" beskuldig dat hulle wetteloosheid voorstaan. Dit is nie waar nie. As Paulus net Kolossense 2 geskryf het en nie ook Kolossense 3 daarna nie, sou ons Paulus ook daarvan kon beskuldig dat hy wetteloosheid voorstaan. Nee, maar daar is 'n massiewe groot verskil tussen die idee dat mens geestelik punte kan aanteken deur reels te onderhou (wat baie sterk afgewys moet word - ons punte kry ons net deur die geloof in - en verbondenheid aan Jesus Christus) en aan die ander kant 'n praktiese lewe wat in handel en wandel - in alles - Jesus Christus wil verheerlik sonder om daardeur een enkele verdere punt aan te teken. Ons "wette" van die genade-dispensasie val alles net in hierdie laaste kategorie en word van Kolossense 3 af verder behandel.

David2
Nov 22nd 2008, 04:47 AM
Gegroet in die Liefde van Jesus Christus

2:21: "soos: raak nie, smaak nie, roer nie aan nie? --

2:22 "almal dinge wat deur die gebruik bestem is om te vergaan--volgens die gebooie en leringe van mense"

Daar is twee maniere waarop ons vers 21 en 22 kan lees. Die mees algemene verstaan van die verse is soos dit ook hier vertaal is, is dat dit 'n voorbeeld is van reels wat vergaan het en waaraan ons ons nou nie meer moet steur nie. In 'n godsdiens is daar wette van wat jy mag en nie mag eet, aantrek, aanraak ens. maar in die Christelike geloof is daar nie so iets nie. Sulke wette kom nie van God af nie, maar is deur mense uitgedink. Voedsel en drank wat ingeneem word, kom in die maag en nie in die hart nie. Dit kan jou nie geestelik besoedel nie. Dit was beide Jesus en Paulus se boodskap.

Volgens hierdie eerste verstaan van die verse is godsdienstige wette wat op die vlees van die mens ingestel is, totaal nutteloos. Om te s dat daar goed is wat ons nie mag eet of drink nie en dat daar vleeslike rituele en ervaringe is wat ons moet deurgaan, is totaal onsinnig in die Christelike geloof. Ek beskou steeds hierdie verstaan van vers 21 en 22 as die mees waarskynlike.

Die tweede verklaring verskil nie veel nie. Hiervolgens is vers 21 en 22 nie voorbeelde van uitgediende vleeslike wette nie, maar juis 'n opdrag van Paulus om nie sulke wette en reels na te volg nie. Hiervolgens moes vers 21 eintlik soos volg vertaal gewees het: "Moet nie (aan hierdie vleeslike reels) vat, daaraan proe of dit aanraak nie." Taalkundig is hierdie tweede verklaring beslis ook moontlik. Ek is nie heeltemal seker watter een van die twee om te kies nie, maar gelukkig gaan dit aan die boodskap geen verslik maak nie. Altwee verwerp die idee van fisiese reels en wette. Ek moet s, as hierdie tweede verklaring reg was, dan hou ek nogal daarvan. Paulus is werklik ernstig as hy s dat vleeslike wette gelos moet word, en daarom gee hy hier (miskien) 'n direkte opdrag dat ons die goed nie moet aanraak nie.

Kyk 'n bietjie na die woord "smaak". In die moderne tydgees is die mense net nie meer bereid om passief in die gehoor te sit en na 'n preek te luister nie. Hulle kom om fisies te "smaak". Hulle wil "entertain" word. Hulle wil self deelneem, dinge doen, rituele deurgaan, dinge ervaar, voorskrifte nakom sodat die vlees bevredig kan word. Maar pasop. Ons vers s hierdie is 'n mensgemaakte godsdiens. Hierdie uiterlike dinge wat die mense so graag wil doen, gaan uiteindelik skade aan die geloof berokken. En dink nou maar net aan buitestaanders wat die eerste keer in die geloof inkom, of kindertjies wat hierdie petalje aanskou. Hoe gaan s jy vir hulle dat ons geloof geestelik is en net uit Jesus Christus bestaan, maar ons hou aan met onsinnige wette, reels en seremonies - en ook ekstatiese ervaring soos die "lag" en "val" in die Gees.

Onthou: 'n mens se kop werk nou maar eenvoudig so. As jy sulke uiterlike dinge in jou geloof voorhou en beoefen, sal dit baie gou die effek h dat mense dit sal beskou as die werklike essensie van jou geloof. Hulle sal dit sien as die dinge wat jy moet doen om 'n Christen te kan word. Die charismatiese mense s al lankal jy is nie met die Gees vervul as jy nie in tale spreek nie. 'n Geestelike waarheid word dus afhanklik gemaak van 'n fisiese handeling en dit is juis wat Paulus hier met krag veroordeel.

Gaan lees hierdie verse weer mooi en kom tot die besef dat hierdie 'n ernstige oproep is. Dit is baie gevaarlik om in 'n geestelike geloofstelsel met enige vorm van uiterlike en fisiese wette en handelinge rond te speel. Moet asseblief nie die goed aanraak nie. Al hierdie goed is deur mense in die Christendom ingebring, uit onkunde of doelbewus om die boodskap van genade af te takel. Genade beteken: "God alleen". Alles kom van Hom af. As jy as deel van jou geloofstelsel wil hanteer en proe en aanraak, dan is jy besig om mensgemaakte goed by die genade by te voeg. Jy beskou dit miskien nie so nie, maar mense wat jou dop hou gaan uiteindelik jou geloof beoordeel aan hierdie uiterlike dinge. Is dit wat jy wil h moet gebeur? Of wil jy h dat Jesus alleen volkome al die eer moet kry? Hou op om self "Jesus" te speel. Jy kan dit nie doen nie. Hy het alles klaar gedoen.

Vers 22 s dat soos voedsel wat ingeneem word deur die spysverteringstelsel vergaan, so vergaan al hierdie uiterlike verordeninge van die wet. Dit was nog iets toe dit in die ou bedeling vooruit gewys het op Christus wat sou kom. Maar selfs daardie funksie kan nou nie meer bestaan nie, want Christus het gekom en neem nou al die plek van verordeninge in. Hierdie goed het nou alles vergaan. Nou l ons al die klem op Christus en dit wat Hy in en deur ons doen.

"Nou bly geloof, hoop en liefde (1 Kor. 13). Hier word gepraat van "vergaan" terwyl 1 Kor. 13 'n soortgelyke woord gebruik: "tot niet gaan". Ek is oortuig dat Kol. 2 en 1 Kor. 13 parallel loop. 1 Kor. 13 is al voor Kol. 2 geskryf en die goed wat in 1 Kor. 13 sou vergaan of besig was om te vergaan, het in Kol. 2 reeds vergaan. Daar bly nou niks daarvan oor nie. Dit is nou net Jesus Christus en sy geloof, hoop en liefde binne in ons. So, ja - die meeste Christene glo dit nie, maar tale, profesie en die doop met water het nou reeds vergaan. Die volmaakte het gekom en dit is die volkome afgehandelde en ten volle geopenbaarde boodskap van die kruis en van God se genade vir die bedeling van die kerk. Niks kan daaraan toegevoeg word nie. As die volmaakte gekom het, dan het alles wat ten dele is, verby gegaan.

David2
Nov 30th 2008, 03:53 AM
Hartlik welkom by die studie waar God se woord sentraal staan

"wat, alhoewel dit 'n skyn van wysheid het, in eiesinnige godsdiens en nederigheid en in gestrengheid teen die liggaam, geen waarde het nie, maar strek tot versadiging van die vlees".

Hierdie vers s dit duidelik: Askese, streng reels en wette van onthouding teen die liggaam is vir die geestelike lewe van geen waarde nie. Dit het 'n skyn van wysheid en van nederigheid maar is 'n eiesinnige godsdiens (wil aanbidding), gebou op die wil van die mens en as sulks is dit nutteloos. Die menslike wil kom in hierdie vers voor en ook in vers 18 en in beide gevalle word dit duidelik uitgewys as nutteloos in die Christelike lewe. Dit is suiwer humanisme. God stel nie belang in 'n stelsel waar die mens se wil deur dissipline, reels en wette gekondisioneer is om op 'n sekere wyse te opereer nie. As die Krag en motivering vir jou toewyding aan die Here nie kom uit die inwoning van God se Gees self nie, dan kan jy maar los want dan mors jy jou tyd.

God kyk nie na wat jy doen en hoeveel jy opoffer nie, Hy kyk na die gesindheid van jou hart en of Jesus Christus in jou woon en heers. God se Gees binne in ons doen meer as om net die vlees in bedwang te hou, Hy kom plaas 'n nuwe lewe, doel en motivering in ons hart. Daar word nie van ons verwag om met wilskrag die vlees te onderdruk nie, in teendeel, ons wilskrag moet uit die pad uit kom, moet gekruisig word, sodat God in ons kan leef.

As Christene het ons God se ware natuur binne in ons (2 Pet. 1:4). Dit beteken dat ons deel in die Goddelike lewe, begeertes en ideale. Hierdie goed is in ons hart ingeplant en dit moet die bron van ons lewe wees, nie wette en askese en die wil van die mens nie.

"waardeur Hy ons die grootste en kosbare beloftes geskenk het, sodat julle daardeur deelgenote kan word van die goddelike natuur, nadat julle die verdorwenheid ontvlug het wat deur begeerlikheid in die wreld is" 2 Pet. 1:4

Streng asketiese wette bou baie beslis nie die geestelike lewe van die mens op nie en behalwe dit is dit in elk geval nutteloos want dit slaag daarin om die vlees net vir 'n tyd in 'n sekere rigting te stuur en dan loop dit op 'n groot mislukking uit. Vroer of later gaan elke Christen wys of sy Christelike lewe aangeleerde gedrag en die wil van die mens was en of dit waarlik die lewe van God se Gees was wat in jou na vore gekom het.

Die woord vir nederigheid kom vier keer in Paulus se briewe voor as 'n hoogs prysenswaardige Christelike deug wat deur die Heilige Gees genspireer is. Maar 'n paar keer, onder andere twee keer hier in Kol. 2, word dieselfde woord gebruik vir 'n aangeplakte en eiesinnige godsdiens wat net die mens dien. Gaan maak seker dat jou nederigheid nie die doel het om God en mense te bendruk nie, maar net die normale uitvloeisel is van 'n lewe wat nie meer aan jou behoort nie, maar net daar is om God te dien en Christus groot te maak.

Hierdie vers bring ons aan die einde van die deel waar die gevare van 'n aangeplakte, onegte en mens gesentreerde godsdiens bespreek word. Neem asseblief kennis: Die Bybel deel nie die moderne siening dat alle godsdienste meriete het en uiteindelik op dieselfde plek uitkom nie. In teendeel, nie een godsdiens is reg nie want ware Christendom is nie 'n godsdiens nie. Dit is Jesus Christus wat Here word van ons lewe en ons lewe beheers. Dit is die enigste weg tot die hemel. Nou dat die bose gevare van valse godsdiens duidelik aan die kaak gestel is, kan die apostel voortgaan om in die laaste twee hoofstukke van die brief te konsentreer op die funksie van die nuwe lewe in ons om ons te lei tot reinheid, diensbaarheid, skoonheid en oorwinning.

Philip dT
Dec 2nd 2008, 09:57 AM
Hartlik welkom in die guns en genade van Christus

"Omdat julle saam met Christus begrawe is in die doop, waarin julle ook saam opgewek is deur die geloof in die werking van God wat Hom uit die dode opgewek het."

Van watter doop praat Kol. 2:12?

1. Die woord "omdat" verbind vers 11 en vers 12 en daarom praat die twee verse van presies dieselfde saak. Vers 11 praat van ons geestelike besnydenis en ons het gesien hoe 'n geweldige groot geestelike oorwinning dit vir ons ingehou het. Nou kan mens maklik vra: "Maar hoe is so iets moontlik?" Hoe het die Here dit gedoen? Vers 12 antwoord baie duidelik: "Omdat ons saam met Hom begrawe is in die doop." Dus: Die groot geestelike gebeurtenis van die vorige vers is die waarheid. Dit is 'n werklikheid ..."omdat ons saam met Hom ..." Kan jy sien wat hier gebeur? Vers 12 is die bewys van die waarheid van vers 11. Dit is presies dieselfde saak. Die woord "omdat" s nou klaar vir my dat die groot gebeurtenis van vers 11 hier vasgel word. As dit die geval is, dan moet vers 12 net so geestelik wees soos vers 11. 'n Bad vol water kan nie vir mens die geestelike ervaring gee wat vers 11 van praat nie. Net Jesus kan dit gee, en dit wat Hy gee, kan net deur die geloof aanvaar word.

2. Dan kom ons vervolgens by die woord "begrawe". Is die waterdoop 'n begrafnis? Is daar een enkele voorbeeld in die Bybel waar die waterdoop bedien is waar dit ook 'n begrafnis genoem is? As daar is, dan weet ek nie daarvan nie. Die waterdoop is nooit, maar nooit 'n begrafnis nie. As ons hierdie punt ingesien het, sal ons die tweede rede waarom vers 12 beslis nie van die waterdoop praat nie, goed verstaan. Maar waarom word hierdie doop dan 'n begrafnis genoem? Eenvoudig omdat daar wel 'n doop in die Bybel is wat met 'n begrafnis gepaard gaan. Dit is Jesus se doop in sy eie dood. Jesus het 'n beker gehad om te drink, sy lyding, verwerping en kruisdood (Matt. 20:22,23) en die verse s hierdie beker was terselfdertyd ook sy doop. Kyk ook na Luk. 12:50. "Maar Ek het 'n doop om mee gedoop te word en hoe benoud word ek totdat dit volbring is." Nou het die Bybel gepraat en ons moet luister. Die enigste doop in God se Woord wat met 'n begrafnis te doen het, is die een wat nou net aangehaal is en wat met water totaal niks te make het nie.

3. Die derde rede waarom Kol. 2:12 niks met die waterdoop te doen het nie is die wyse waarop dit ontvang word. Hoe kry ons deel aan hierdie doop van vers 12? Gaan ons na 'n pastoor en vra om in die water in te gaan? Nee, beslis nie. Die vers s vir ons self baie duidelik wat ons te doen staan: "deur die geloof in die werking van God". Wat kan duideliker wees as dit? Ons s dit nog die heel tyd. Alles wat hier staan van vers 9-12 (een sin) is een groot geestelike werklikheid. Hoe deel ons as mense in so 'n geestelike werklikheid? Net deur die geloof in die werking van God! Vers 11 het klaar ges dit is nie mense se hande nie en nou s vers 12 dit is die werking van God. Glo jy dit? Glo jy dat vers 12 die werking van God is en nie 'n kerklike ritueel op aarde nie? As jy ja antwoord, dan s ek LOOF DIE HERE! Daar is bitter min mense met hierdie insig in die Bybel.

4. 'n Koppeling tussen "besny is" en "begrawe is". Ons het gepraat oor die begrafnis. Let op dat die woord in die verlede tyd en die passiewe vorm is. Julle het julle nie laat doop nie, julle is gedoop en begrawe saam met Christus. Die Heilige Gees is die een wat jou gedoop het want Hy is die enigste persoon wat jou ook met die begrafnis van Jesus Christus kan identifiseer. Let ook op dat die werkwoord "begrawe is" direk 'n kompliment is van "besny is" in die vorige vers, Die twee woorde is in presies dieselfde vorm en tyd en het in die geskiedenis op presies dieselfde tydstip plaasgevind. Moet nou asseblief nie weer terugval en 'n vleeslike besnydenis en doop gaan soek as hierdie volmaakte werk van die Gees aan jou toeges word nie.

Paulus kom met 'n baie ernstige aanklag in Gal. 3:3. "Is julle onverstandig? Nadat julle met die Gees begin het, eindig julle nou met die vlees?" Mense begin met die Gees wanneer hulle Jesus aanneem. Om gered te word is 'n suiwer geestelike gebeurtenis. Maar dan is hulle dikwels nie tevrede daarmee nie. Hulle glo nie dat Jesus hulle werklik gered het en die werke van die bose in hulle tot niet gemaak het nie. Dan begin hulle na ander goed soek. Dinge soos wette om na te kom, vleeslike verordeninge, vleeslike rituele. Ja, die Galasirs was baie onverstandig, maar hier in Kolossense preek Paulus oor dieselfde ding. Vers 9 en 10 s julle het al die volheid van God (geestelik). Moet nou asseblief nie weer vleeslik raak en besnydenisse en dopinge en reels gaan najaag wat vleeslik is en deur mense op die liggaam bestel word nie!

Ek het so 'n bietjie gaan lees in die Gereformeerde kommentare oor vers 11 en 12 en wat ek daar gelees het is 'n bietjie skokkend. Julle weet dat dit die Gereformeerde lering is dat kindertjies met water gedoop moet word en dat hierdie doop in die plek van die besnydenis gekom het. Wel, hierdie twee verse word as bewys aangehaal vir so 'n siening. Totaal onbegryplik maar waar. Sien jy enige vae aanduiding in die twee verse dat ons nou nie meer moet besny nie, maar met water moet doop? Nooit nie! Die teenoorgestelde is waar. Vers 11 s dat besnydenis nou 'n geestelike betekenis het! Die sondige liggaam word afgel waar ons Jesus aanneem. Daar is hoegenaamd geen sprake daarvan dat 'n ander ritueel nou die ritueel van besnydenis moet vervang nie.

Die Bybel s: Nie meer fisiese besnydenis nie, maar geestelike besnydenis.
Die Gereformeerdes s: Nie meer fisiese besnydenis nie, maar fisiese doop met water.

As ons nou wegbeweeg van die groot tradisionele kerke wat op vormgodsdiens en rituele gebaseer is en ons gaan kyk na die verklarings van die meer evangeliese groepe, dan voel ons al 'n bietjie meer tuis met dit wat hulle hier van vers 11 en 12 te s het. Hulle beklemtoon die geestelike waarheid van vers 9-12 net so sterk soos ons dit hier gedoen het. Hulle verstaan ons geestelike besnydenis en hulle erken selfs dat die doop wat hier van gepraat word eerstens verwys na 'n geestelike gebeurtenis wat ons alleen in die geloof kan aanvaar. MAAR dan voeg hulle iets hier by wat beslis nie in die verse staan nie. Hulle s hierdie geestelike gebeurtenis word in vers 12 "doop" genoem omdat dit die funksie van ons waterdoop is om ons hieraan te herinner en dit te simboliseer.

Mense, asseblief, kom ek waarsku maar weer aan die hand van Gal. 3:3. Hierdie mense gee eers vir ons 'n pragtige geestelike verklaring, maar dan eindig hulle weer met 'n vleeslike ritueel. Maak hulle hulle dan nie ook maar skuldig daaraan om in die Gees te begin en in die vlees te eindig nie? Ons is nou in die bedeling van die Gees. Punt. Alles wat die Here nou vir jou wil gee, kan jy alleen deur die geloof en deur die Gees ontvang. Nie deur 'n bad water nie. En om nou vir iemand 'n bad water te gee om hierdie geestelike waarheid te "simboliseer", sou beteken dat ons nie geestelike goed kan verstaan nie en aan vleeslike goed moet vasgryp om die geestelike dinge te kan toe-eien. Dit is baie beslis nie wat die bedoeling van die Gees in hierdie verse is nie.

Hierdie vier verse bring ons aan die einde van een van die kragtigste geestelike verklarings van God se Woord. En nou weet ons ook almal wat die rede en die agtergrond is waarteen hierdie verklaring gegee is. Christene word opgeroep en uitgenooi om doelgerig en konsekwent in die Gees te lewe. Ou vleeslike rituele word in die verse genoem om aan te toon dat die goed alles nou enkel en alleen geestelike waarde het.

Hartlike groete in die een geestelike Waarheid wat ons saambind

Dit is korrek dat die hartsbesnydenis in die plek van die fisiese besnydenis gekom het. Maar waarop dui die waterdoop anders as die hartsbesnydenis?

Vanuit ander gedeeltes is dit duidelik dat bekering en wedergeboorte (hartsbesnydenis) met die waterdoop geassosieer word. Jesus stel die doop as deel van die groot opdrag in Mat 28, en dus deel van die kern van dissipelmaak. Om die doop in Mt 28 te sien as iets anders as waterdoop word gewoon weerspreek deur die geskiedenis van waterdoop in Handelinge (2:28; 8:12,16; 10:47; 19:5; 22:16) wat direk na daardie opdrag gevolg het. In alle gevalle in Handelinge was die doop bedien aan gelowiges – mense wat tot bekering gekom het en wedergebore is.
Daar is dus geen teologiese of kontekstuele rede waarom die doop waarvan gepraat word in Rom 6:1-4; Kol 2:11-13; Tit 3:5 en 1 Pt 3:21 te sien op ‘n ander tipe doop as die doop met water nie. Inteendeel, die weklike dieptebetekenis van die waterdoop kom juis hierin na vore en diskwalifiseer ongelowiges en babas om gedoop te word. Die waterdoop op sigself red jou nie, maar dit spreek en getuig van die volle heil wat reeds in jou lewe gerealiseer het.

David2
Dec 3rd 2008, 12:26 PM
Philip
Ek is oortuig dat die waterskeiding kom by die verkondiging van die kruisevangelie. Voor hierdie evangelie verkondig is, is mense met water gedoop. Hulle het toe nog iets nodig gehad om aan vas te hou voordat die ware gronde van gulle geloof gepreek en verstaan is. Ek stem dus met jou saam dat dit die waterdoop is wat in Matt. 28 en in Handelinge van gepraat word. Maar die verse oor die doop in die sendbriewe is 'n gans ander saak. As hierdie verse verantwoordelik ontleed en uitgel word, soos ons hier in Kol.2 gedoen het, behoort die suiwer geestelike betekenis van die "doop" duidelik na vore te kom.

Dit gaan weereens oor die beginsel van skadubeeld en werklikheid. Wat is 'n fisiese ritueel (waterdoop ingesluit)? Dit is 'n skadubeeld van 'n geestelike werklikheid wat daaragter sit. Wat is die werklikheid? Dit is die geestelike waarheid van bevryding in Jesus se kruisdood en opstanding. Waar funksioneer die skadubeeld? Waar die geestelike waarheid nog nie duidelik geken en gepreek word nie. Die Woord leer ons by herhaling (ook hier in Kol. 2): As die werklikheid gekom het, het die skaduwee verbygegaan.

Philip, Ek gaan nie te hard probeer om jou nou hiervan te oortuig nie. Ek weet dat die mense met insig in die wesenlike geestelike betekenis van "doop" vandag baie min is en werklik maar baie stadig begin meer word. Sien hierdie lering van my oor die onderwerp dus maar as 'n getuienis en nie soseer as 'n poging om mense te oortuig of te indoktrineer nie.

Hartlike groete
David

Philip dT
Dec 5th 2008, 08:34 AM
Hallo David. Ek weet ons verskil hieroor, en ek is rustig daaroor. Ek wil ook nie vir jou anders probeer oortuig nie. Al rede hoekom ek hierdie kommentaar hier gee is omdat ek meen dat jou interpretasie hieroor nie na my mening verteenwoordigend is van die Christelike geloof oor die jare nie, veral as mens kyk na die manier hoe die doop in die vroeg-Christelike kerk beoefen is.

Ek het bv. tydens die navorsing van my nagraadse studies (wat gehandel het oor die "beklee" tekste by Paulus, asook die doopteologie van Paulus) heelwat opgelees oor die manier van doop en die tradisie van doop in die vroeg-Christelike kerk. Daar is nrens sprake daarvan dat die praktyk van waterdoop ooit afgeskaf is nie, en daar is ook geen aanduiding in die Nuwe Testament self dat die waterdoop op enige stadium in die Nuwe Testamentiese tyd afgeskaf sou word nie. Daar is na my mening ook geen probleem om tekste soos Kol 2:11-13 en Rom 6 te rym met die betekenis van die waterdoop nie. Inteendeel, die waterdoop dui juis op wedergeboorte, en die waterdoop het slegs betekenis waar wedergeboorte 'n realiteit is in die gedoopte se lewe.

Hartlike groete
Philip

David2
Dec 5th 2008, 03:11 PM
Philip
Jy is reg. My siening is nie verteenwoordigend van die groot meerderheid Christene nie, en ook nie van die vroe Christelike tradisie nie. Ek het egter probleme met geweldig baie van die tradisies van die vroe Christelike kerk en verstaan dit nie so dat hulle praktyk vandag vir ons rigtinggewend moet wees nie. As ek vandag die "straight jacket" van die vroe kerk moet aantrek, gaan ek myself in 'n omgewing bevind wat baie vreemd is aan ons verstaan van die Bybel. Gnostiek en wettisisme het bv. hoogty gevier in die vroe kerk en die briewe aan die gemeentes getuig ook daarvan.

Ek het net een opsie en dit is om te vergeet van alle tradisies en die Woord 100% al die aandag te gee. Rituele was vir 'n tyd toe die evangelie nog nie geken is nie. Die waterdoop dien vandag geen doel hoegenaamd nie. In elk geval beslis nie die doel wat oorspronklik in die Bybel daaraan toegeken is nie, juis omdat die kruisevangelie toe nog nie geken is nie. Nou kom ons nie meer by geloof, verlossing en sekerheid uit deur water nie. Water het geen rol in die proses te speel nie.

Philip dT
Dec 6th 2008, 08:54 AM
David. geen probleem. Enige ou kan seker sy eie siening huldig oor die Bybel. Ek dink persoonlik nie dat jy die Skrif reg verstaan op hierdie punt nie. Ek skryf bloot hier dat Christene opsoek na die waarheid nie net jou siening hieroor lees nie. Die manier hoe die vroe kerk die Skrif verstaan en toegepas het, gee na my mening darem 'n indikasie van hoe die waarheid verstaan is. Natuurlik het daar ook dwaalleer ingesluip (bv. gnostisisme, mense wat wou vashou aan die wet / ou verbond, ens.), maar dit beteken nie dat die ganse Christendom van die begin af totaal en al die pot mis gesit het nie. Indien daar bv. vroe Christene was wat die Skrif verstaan het soos jy dit verstaan, waar is hulle? Waar kan ek gaan oplees oor hulle?

Ek het bv. ook baie waardering vir mense wat in ons relatief onlangse geskiedenis 'n diep pad met die Here en sy Woord gestap het en betrokke was by herlewings ens. Ek is nie bewus van sulke geestelike leiers wat mense terug gebring het na die waarheid van die Woord wat die doop by die deur uit gegooi het nie.

Buiten dit kan ek getuig van die geestelike verdieping wat die waterdoop en die betekenis daarvan in mense se lewens gebring het.

Om 'n paar voorbeelde te noem.

Dit is bekend onder Sataniste dat iemand wat gedoop is in water as gelowige nie kan vorder bo sekere vlakke in Satanisme nie, al het daardie persoon ook sy geloof afgesweer.

Ek weet spesifiek van 'n geval waar iemand navraag gedoen het by 'n Satanistiese hopriester wat geword het van 'n sekere Ex-Satanis. Die satanistiese hopriester het geantwoord dat hy op 'n bepaalde datum dood is.

Die persoon wat navraag gedoen het, het later uitgevind dat daardie persoon nooit fisies dood is nie, maar op die dag in water gedoop is waarop die satanistiese hopriester ges het daardie Ex-Satanis dood is.

Die doop met water het bepaalde "significance" in die geestelike realm. Iemand wat in water gedoop is, het homself met Christus beklee (Gal 3:27). Die doop met water op sigself red jou nie, maar dit bevestig jou redding in die openbaar met getuies (vgl. 1 Tim 6;12). Die doop met water help jou om sterker te staan as gelowige te midde van die aanslae van die vyand. Daar is bv duidelike tekens in die vroe Christelike kerk dat gedeeltes soos Gal 3:19-29; Kol 2:11-15; Kol 3:8-12; Ef 4:22-25; 1 Kor 15:49,53-54; 2 Kor 5:2-4; Rom 13:12-14; Ef 6:11-15 (wat almal handel oor die beklee-metafoor) uittreksels bevat het van 'n vroeg-Christelike waterdoop-belydenis.

Iemand soos Meeks ( Meeks, WA 1983. The First Urban Christians: The social World of the Apostle Paul. New Haven, London: Yale University Press) het bv. navorsing gedoen daaroor. Die eerste Christene het hulle ou klere by die doopgeleentheid uitgetrek as simbool vir die afl van die ou mens, en na die doopgeleentheid nuwe klere aangetrek as simbool vir nie aantrek van die nuwe mens in Christus. Die aantrek van die wapenrusting (Ef 6) moet ook in hierdie konteks verstaan word, asook al die ander beklee- tekste wat ek hierbo gelys het.

Dit dui dus daarop dat die waterdoop 'n sentrale vroeg-Christelike simbool was wat hulle geloof in Christus, identifikasie met sy dood en opstanding, en die wedergeboorte in die openbaar bely en bevestig het tot versterking en bevestiging van almal se geloof.

David2
Dec 7th 2008, 01:30 PM
Philip

Dit is heeltemal reg so. Jy is baie welkom om jou standpunt hier te stel.

Nee, het nog nie gaan navorsing doen oor die vraag of daar mense in die vro kerk was wat wel "die een doop" ('n geestelike doop wat mense red), gepreek het nie. Of daar sulkes was of nie, gaan op die stadium geen verskil aan my verstaan van die Bybel maak nie. En om nou arbitrr uit die prakryke en massiewe klomp dwalinge wat in die vroe kerk aanwesig was te gaan uitkies wat reg was en wat verkeerd was, gaan ons nie ver bring nie.

In my ondervinding van Satanisme en ander vorme van okkulte het ek tot die gevolgtrekking gekom dat geen maar geen ritueel enige beskerming bied nie, maar net die geloof in die kruis en die bloed van Christus. In die sendingveld het ek baie tot bevryding gelei en die weg was nooit by wyse van 'n magiese ritueel nie (juis die probleem waarmee hulle te kampe gehad het), maar altyd deur geloof alleen (die formule van die Bybel). Moet nie 'n fout maak nie, hulle wou baie graag h dat ek hulle met heilige water moes besprenkel om gereinig te word, maar op daardie punt het ek geweier. Die geloof alleen.

Of die tekste wat "beklee" as metafoor gebruik almal na die waterdoop verwys, sal ek baie ernstig betwis. Jy erken dit reeds dat waterdoop vir jou nie die mens red nie, maar dit net simboliseer. Dus: om jou met Jesus te beklee is suiwer en uit en uit 'n geloofsdaad en nie 'n ritueel nie. As daar dan dinge is wat dit simboliseer of dit simboliseer het, dan mag dit wel so wees, maar simbole bring ons in die geloofslewe totaal nrens. Jy s self dit red ons nie. Op grond daarvan is ek totaal oortuig dat Rom. 6 nie van die waterdoop praat nie. As dit doen, dan gee die waterdoop toegang tot die dood en opstanding van Christus. Nee, in ewigheid nie! As dit so was, dan sou dit 'n streep trek deur die Bybelse beginsel van geloof alleen.

Dieselfde met Gal. 3:27. Daar staan dat almal wat gedoop is hulle met Christus beklee het. So, almal wat gedoop is gaan hemel toe? Nee, dit werk nie so nie. Mens word gered deur geloof alleen. Die doop wat hier van gepraat word, is dus die doop van die Heilige Gees (2 Kor. 12:13). Vir Paulus was daar net een doop (Ef. 4:5) en die doop was beslis nie ‘n ritueel nie, dit is die doop wat mense wel kon red. Petrus het ook daardie doop geken. Hoewel hy op Pinksterdag nog baie mense met water gedoop het, praat hy in sy brief van 'n doop wat red, en daardie doop noem hy ook 'n tebeeld (dus nie 'n simbool nie). 'n Tebeeld is nie 'n simbool nie, dit is die werklikheid wat deur die beeld versinnebeeld word. Petrus se doop was die werklikheid waardeur mens gered word, dus die dood van Jesus Christus aan die kruis (wat ook 'n doop genoem word).

In die tyd van die groot herlewings in die laat 1800's was daar Sir Robert Anderson in London. Ek het 'n paar van sy boeke op my rak. Hy het met groot oortuigingskrag "die werklikheid" - in teenstelling met die skadubeeld, vir mense uitgewys. Hy het hom die gramskap van die meeste kerke op die hals gehaal toe hy een hele boek geskryf het oor Hebrers en punt vir punt uitgewys het hoe daar geen rituele rol vir die kerk oorgebly het om vir mense te bedien nie. Kan jy jou indink: Die matige Church of England van daardie dae wat uit en uit op simbole en magiese bedieninge van priesters gebou is! Die boodskap van Hebrers is van begin tot end dat die enigste priester wat nou nog iets aan ons kan bedien, is ons Hopriester aan die regterhand van God. Wat 'n massiewe inspirasie om so 'n kragtige suiwer geestelike getuienis vir daardie tyd al te lees!

Eben
Dec 7th 2008, 02:49 PM
David,
Ek wil graag hoor wat julle s oor IKor1

Co 1:14 Ek dank God dat ek niemand van julle gedoop het nie, behalwe Crispus en Gajus,
1Co 1:15 sodat niemand kan s dat ek in my naam gedoop het nie.
1Co 1:16 Ek het ook nog die huisgesin van Stfanas gedoop. Verder weet ek nie of ek iemand anders gedoop het nie.
1Co 1:17 Want Christus het my nie gestuur om te doop nie, maar om die evangelie te verkondig, nie met wysheid van woorde nie, sodat die kruis van Christus nie verydel mag word nie.
1Co 1:18 Want die woord van die kruis is wel dwaasheid vir die wat verlore gaan, maar vir ons wat gered word, is dit die krag van God

Indien die doop dan so belangrik was hoe kon Paulus hierdie dinge s. Het daar nie iewers iets verander nie?

David2
Dec 7th 2008, 03:22 PM
Eben
Baie interessant dat jy na die teks verwys.
Ek is self oortuig dat Paulus die belangrikheid van die waterdoop hier baie sterk afskaal. Ons het hierdie teks al op die forum bespreek. Gaan na hierdie draad (http://bibleforums.org/showthread.php?t=102582&page=3) en gaan af na plasing nr. 43 en verder en gaan lees wat daar ges is. Daarna kan jy vir 1 Kor. 1 se uitsprake oor die doop ook na hierdie draad (http://bibleforums.org/showthread.php?t=108329) gaan (plasing 12,14 en verder). Dan kan jy miskien hier kom s wat jou opinie is.

Philip dT
Dec 7th 2008, 04:24 PM
David. Ek s weer dat ek jou nie probeer oortuig nie. Ek dink egter nie jou eksegese is grondig genoeg om jou standpunt hieroor te staaf nie, want Rom 6 en Kol 2 vertaal presies die betekenis van die waterdoop. Mens sal na die hele Nuwe Testament moet kyk asook die geskiedenis van die vroe kerk in diepte moet bestudeer voordat mens iets so radikaals doen as om die doop met water by die deur uit te gooi. As mens konsekwent wil wees om so 'n standpunt te huldig, sal mens dan ook die nagmaal by die deur uit moet gooi, want die nagmaal self red ons ook nie maar is 'n geloofs-versterkende teken. Dieselfde sal dan geld vir 'n openbare belydenis van jou geloof (wat ook met die doop geassosieer word).

Wat wel onbetwisbaar is, is dat die mense in die Handelinge tydperk met water gedoop is. Wat ook onbetwisbaar is, is dat die waterdoop direk gedui het op hulle redding. Sien bv. die Etiopir (Hd 8). Nadat Phillipus die evangelie aan hom verkondig het is hy gedoop as teken van die afwassing van die sonde. Sien ook:

Hand 22:16 "En nou, waarom versuim jy? Staan op, laat jou doop en jou sondes afwas, terwyl jy die Naam van die Here aanroep."

Dit is die betekenis van die waterdoop.

Indien dit so was dat die waterdoop na die Handelinge-tydperk afgeskaf is, waar in die Bybel is daar enige teken dat dit die geval is?

Die doop self red jou nie, maar 'n gedoopte is gered, omdat niemand gedoop kan word wat nie ook glo en wedergebore is nie. Die waterdoop en geloof tot redding en die waterdoop is onlosmaaklik aan mekaar verbonde. Daarom s

Mark 16:16 "Hy wat glo en gedoop is, sal gered word; maar hy wat nie glo nie, sal veroordeel word."

Dit is dus inderdaad so dat iemand wat met water gedoop is, gedentifiseer het met Christus se dood en opstanding, dat hy wedergebore is, en dat hy die ou mens in Christus afgel het en homself beklee het met die nuwe mens - nie omdat die doop self outomaties daardie inherente (magiese) krag het nie, maar omdat die doop spreek van die feit dat dit 'n realiteit geword het in jou lewe, en omdat jy gedoop word omdat dit 'n realiteit geword het in jou lewe (Rom 6:1-4; Kol 2:11-15). Dit is juis om hierdie rede dat babas nie gedoop kan word nie. Ek kan nie sien dat mens die bybelse waterdoop op enige ander manier kan verstaan nie. Daar is dus absoluut niks vreemd in Rom 6 en Kol 2 aan die betekenis van die waterdoop nie, inteendeel, ek is van mening dat as mens nie die betekenis van die waterdoop in Rom 6 en Kol 2 in verband met die waterdoop kan bring nie, verstaan jy nog nie die betekenis van waterdoop nie.

Eben, Paulus negeer nie die waterdoop as sodanig in 1 Kor 1 nie, maar praat teen diegene wat hulleself verhef bo ander na aanleiding van wie hulle gedoop het. Paulus negeer die valse aanname dat die persoon wie jou doop enige verskil maak in die belangrikheid van jou doop. Die gedeelte impliseer ook nie dat die waterdoop nie belangrik is nie, maar net dat dit nie die hoof-fokus was van Paulus se bediening nie.

Son of the South
Dec 7th 2008, 05:21 PM
David,
Ek wil graag hoor wat julle s oor IKor1

Co 1:14 Ek dank God dat ek niemand van julle gedoop het nie, behalwe Crispus en Gajus,
1Co 1:15 sodat niemand kan s dat ek in my naam gedoop het nie.
1Co 1:16 Ek het ook nog die huisgesin van Stfanas gedoop. Verder weet ek nie of ek iemand anders gedoop het nie.
1Co 1:17 Want Christus het my nie gestuur om te doop nie, maar om die evangelie te verkondig, nie met wysheid van woorde nie, sodat die kruis van Christus nie verydel mag word nie.
1Co 1:18 Want die woord van die kruis is wel dwaasheid vir die wat verlore gaan, maar vir ons wat gered word, is dit die krag van God

Indien die doop dan so belangrik was hoe kon Paulus hierdie dinge s. Het daar nie iewers iets verander nie?Ek het nie die gesprek van die begin af gevolg nie, so skuus as ek in die middel inspring. :blush:

Kom ons gaan haal die gedeelte net bietjie vroer:


Maar ek vermaan julle, broeders, in die Naam van onse Here Jesus Christus, om almal eenstemmig te wees, en dat daar geen skeuringe onder julle moet wees nie, maar dat julle verenig moet wees in dieselfde gesindheid en in dieselfde mening. Want dit is aan my deur die huisgenote van Chlo bekend gemaak aangaande julle, my broeders, dat daar twiste onder julle is. Ek bedoel dit, dat elkeen van julle s: Ek is van Paulus, en ek van Apollos, en ek van Cfas, en ek van Christus. Is Christus verdeel? Is Paulus miskien vir julle gekruisig? Of is julle in die naam van Paulus gedoop?

(1Co 1:10-13)
Konteks, konteks, konteks, n?

Die probleem was dat mense navolgers van mense geword het en dit het skeuringe veroorsaak. Paulus is pro-doop, maar wat hy dus hier s is dat hy bly is dat hy self niemand gedoop het nie, sodat niemand agterna op 'n vleeslike manier kon s: "Ek is tog deur Paulus gedoop, p-w." nie. Is enige iemand deur Jesus gedoop? Was Jesus vir of teen doop?

Gelowiges moet hulle laat doop met water in die naam van die Vader, Seun en Heilge Gees en moenie bygelowige vleeslike stertjies daar bylas nie. Dit is nie belangrik deur wie jy gedoop is nie (veral nie net hierdie of daardie 'Apostel' nie); enige gelowige, dit maak nie saak waar jy gedoop is nie (veral nie nt in hierdie of daardie denominasie nie) en dit maak nie saak met watter water nie (veral nie een of ander 'heilige water' nie).

Ek stem saam met Philip dT op hierdie een. ;)

Eben
Dec 7th 2008, 07:04 PM
Ek verstaan dat die eerste paar verse wel wys na die verkeerde beginsel van mense om na die persoon wie die doping uitvoer te kyk. Maar Paulus gaan verder en s:
1Co 1:17 Want Christus het my nie gestuur om te doop nie, maar om die evangelie te verkondig, nie met wysheid van woorde nie, sodat die kruis van Christus nie verydel mag word nie.
1Co 1:18 Want die woord van die kruis is wel dwaasheid vir die wat verlore gaan, maar vir ons wat gered word, is dit die krag van God;
Hy s hy is nie gestuur om te doop nie maar om die evangelie te verkondig. Nou as hy die apostel van die heidene is soos hy in Efese s wie moet ons dan nou doop. Hy verkondig in Efese en Kol. die een doop maar in IKor 12 vers 13 en 14 praat hy van die doop deur die Heilige Gees in die Liggaam in. As ek die som bymekaar tel dan kry ek die antwoord dat daar net een doop is en dit is die een in I Kor 12 deur die Heilige Gees. Daar is tog nie twee dope nie ? Ek probeer maar net verstaan want aan die een kant praat hy van die een doop en dan van die doop deur die HG. Watter een is dan reg? En dan s hy hy is nie gestuur om te doop nie. Ek kan nie glo hy sou dit ges het as hy steeds geglo het in die waterdoop nie.
Ek vra maar net.
Ek het ook toe die stuk gaan lees wat David my heen gestuur het. Ek sit dit sommer ook hierin.

Paulus is nie geroep om te doop nie en die doop kom vir hom neer op die verydeling van die kruis (1 Kor. 1:17). Hierdie een is die watertdoop want die waterdoop is die enigste doop wat deur 'n mens uitgevoer kan word. Maar Paulus doen dit nie want dit verydel die kruis. So, as Paulus dan sulke goed van die waterdoop kan s, hoe op aarde is dit dan moontlik dat hy kan omdraai en in Rom. 6 weer wonderlike positiewe dinge van die doop kan s?

Hoe is dit moontlik dat die doop in 1Kor. 1:17 die kruis kan verydel, terwyl die doop in Rom. 6 weer toegang kan gee tot vereenselwiging met die dood van Christus? Hier is net een van twee verklarings. OF die Bybel maak nie in die minste meer sin nie en ons moet nie eers probeer om hom te verstaan nie, OF die twee gedeeltes praat van twee totaal verskillende dope. 1Kor. 1:17 is 'n doop wat deur 'n mens uitgervoer word (waterdoop) en Rom. 6 is "die een doop" wat in ons bedeling van belang is, die een wat nie deur 'n mens gedoen word nie (1 Kor. 12:13) en wat deur die werking van God ons direk toegang gee tot die nuwe posisie waarin 'n verloste kind van God hom bevind.

Dankie David nou verstaan ek bietjie beter. Ek weet dit is miskien die verkeerde plek maar dit sluit hierby aan. Hoekom is Jesus gedoop?

Son of the South
Dec 7th 2008, 07:45 PM
Maar Johannes het Hom ernstig tegegaan en ges: Ek het nodig om deur U gedoop te word, en kom U na my toe? Maar Jesus het geantwoord en vir hom ges: Laat dit nou toe, want s pas dit ons om alle geregtigheid te vervul. Daarna het hy Hom toegelaat. En nadat Jesus gedoop was, het Hy dadelik uit die water opgeklim, en meteens gaan die hemele vir Hom oop, en Hy sien die Gees van God soos n duif neerdaal en op Hom kom. En daar kom n stem uit die hemele wat s: Dit is my geliefde Seun in wie Ek n welbehae het.

(Mat 3:14-17)
Waarom het Jesus hom laat doop? In volle gehoorsaamheid aan God.

Son of the South
Dec 7th 2008, 08:19 PM
Eben, ek haal my Bybel met verklarende aantekeninge (1959) verbatim aan, dit s die volgende by die laaste deel van vers 16 en dan die eerste deel van vers 17:

Verder..gedoop het nie: hy herinner hom nie of hy iemand anders gedoop het nie; daarmee gee hy te kenne dat hy die bediening van die doop die gedagte om daardeur 'n party rondom sy persoon te skaar, nooit by hom opgekom het nie. Nie dat hy die doop in enige opsig gering skat nie; hy noem dit immers in een asem met die kruisiging, v. 13. [17] Versuim om te doop, was in Paulus se geval geen pligsversuim nie, maar gehoorsame uitvoering van 'n opdrag wat hy van die hoogste gesag, nl. Christus, ontvang het, vgl. Gal. 1:10, 15; Hand. 9:15, 20 ; 22:15; 26:16. Aanvanklik is die doop onmiddelik n die bekering bedien, Hand. 2:41; 8:38; 10:48, maar later n 'n tyd van van onderrig en daarom deur Paulus aan sy helpers oorgelaat. Ek hoop dit help.

Willem
Dec 7th 2008, 10:13 PM
Hierin le 'n diep boodskap vir my en jou. Weet ons wie ons is in Christus, en rus ons daarin en lewe van daar uit. Of probeer ons nog om daar uit te kom?
Probeer ons nog heilig word? Probeer ons nog regverdig word? Probeer ons nog soos Jesus word? Of glo ons wat die Woord se ons IS?

Onthou Kol. 2:17. Die werklikheid is nie iets wat jy deur die wet kan bereik nie, dit is gele IN Jesus Christus.

Hi David,
laat mens dink... dankie vir die verse wat jy so tussenin sit, dit help baie.
Dis maar die daily struggle teen die leuens wat se jy MOET sus of so en jy het nie ens.

Miskien kan ons lys opstel oor wat Woord se ons is soos die liefdesbrief van Ons vader wat ek gekry het. Dis alles verse wat soos brief lees met wat God se oor hoe Hy oor ons voel en wat Hy vir ons gedoen het en van ons weet. Help nogal om weer so elke nou en dan te lees.


Col 2:9 Want in Hom woon al die volheid van die Godheid liggaamlik;
Col 2:10 en julle het die volheid in Hom wat die Hoof is van alle owerheid en mag;
Col 2:11 in wie julle ook besny is met n besnydenis wat nie met hande verrig word nie, deur die liggaam van die sondige vlees af te l in die besnydenis van Christus,
Col 2:12 omdat julle saam met Hom begrawe is in die doop, waarin julle ook saam opgewek is deur die geloof in die werking van God wat Hom uit die dode opgewek het.

Wil net ook vra oor die' stukkie en spes v12 waar ons saam met Hom begrawe is in die doop, waarna die verwys. Ek weet en het gelees van die geestelike? doop waar ons sterf aan ou mens as ons bekeer word / besluit / repent? Maar dan se die "groot komissie ook" maak dissipels ( wat ek uitgefigure het om mense te maak wat Jesus lief het n/a/v Hieraan sal hulle weet dat julle My disspels is, as julle My liefhet" ) en dan kom die "doop hulle in die naam van die Vader en die Seun En die Heilige Gees" en dan "leer hulle alles wat Ek julle geleer het..."

Nou verstaan ek dat jy gered word as jy sy dissipel word want die wat die lig liefhet is nie die wat Hom verwerp het nie , dan verstaan ek nie hoekom mens dan ook nog gedoop moet word nie tensy dit net gehoorsaamheid en publieke belydenis is nie ( nie om pe we te gaan nie , maar om nie skaam te wees om dit te wys nie ) die laaste stukkie weet ek ( ek hoop ) dat dit sal aangaan tot die dag dat ek huis toe gaan en dat Hy vir ons die Heilieg Gees gestuur het om die skaafwerk en bouwerk en renovation / reconstruction te doen.

Verstaan ek die reg of is ek op verkeerde pad?

Philip dT
Dec 8th 2008, 11:00 AM
Kom ons kyk net eers wat die probleem was in Korinthe. Mense het hulle nie op die doop as sodanig beroem nie, maar op die persoon wat hulle gedoop het. Vers 12 s: 1 Kor 1:12 "Ek bedoel dit, dat elkeen van julle s: Ek is van Paulus, en ek van Apollos, en ek van Cfas, en ek van Christus."

En dan
1 Kor 1:13-17 "Is Christus verdeel? Is Paulus miskien vir julle gekruisig? Of is julle in die naam van Paulus gedoop? (14) Ek dank God dat ek niemand van julle gedoop het nie, behalwe Crispus en Gajus, (15) sodat niemand kan s dat ek in my naam gedoop het nie. (16) Ek het ook nog die huisgesin van Stfanas gedoop. Verder weet ek nie of ek iemand anders gedoop het nie. (17) Want Christus het my nie gestuur om te doop nie, maar om die evangelie te verkondig, nie met wysheid van woorde nie, sodat die kruis van Christus nie verydel mag word nie."

Paulus het wel mense gedoop. Hy is nie teen die doop as sodanig gekant of "negeer die essensie van die doop" soos jy dit stel nie. Hy het dit daarteen dat mense hulleself skaar by mense. Hy s hy is bly dat hy niemand (bahalwe die name wat hy noem) gedoop het nie juis dat niemand kan s hulle is in sy naam gedoop nie. Let wel, hy s nie "dat niemand kan s dat hulle gedoop is nie." Paulus het nie self gedoop nie, maar klaarblyklik is almal in die gemeente (deur verskillende mense) gedoop! Weereens, mense het hulle nie in die doop as sodanig beroem nie, maar in die een wat hulle gedoop het: "Ek is van Paulus, en ek van Apollos, en ek van Cfas, en ek van Christus"

En Chritus het nie self gedoop nie. Dit maak egter nie die doop onbenullig of onbelangrik nie. Sy dissipels het gedoop (trouens, al het sy dissipels gedoop het diegene wat aanspraak gemaak het om "van Christus" te wees in 1 Kor 1:12, dit waarskynlik gedoen omdat hulle deur sy dissipels gedoop is) . Daarom roep Christus ook sy dissipels in die groot opdrag (Mat 28) op om te doop.

Ek haal ook aan uit my reaksie op David2 se mening van die draad waarheen hier ook verwys is:



Paulus is nie geroep om te doop nie en die doop kom vir hom neer op die verydeling van die kruis (1 Kor. 1:17).
Dit is nie korrek nie.

1 Kor 1:17 "Want Christus het my nie gestuur om te doop nie, maar om die evangelie te verkondig, nie met wysheid van woorde nie, sodat die kruis van Christus nie verydel mag word nie."

Dit gaan oor die "wysheid van woorde" nie oor die doop nie. Die kruis word verydel deur wysheid van woorde, nie deur die doop nie. Kyk net na die res van die konteks ook:

1 Kor 1:18-25 "Want die woord van die kruis is wel dwaasheid vir die wat verlore gaan, maar vir ons wat gered word, is dit die krag van God; (19) want daar is geskrywe: Ek sal die wysheid van die wyse mense vernietig en die verstand van die verstandige mense tot niet maak. (20) Waar bly die wyse? Waar bly die skrifgeleerde? Waar die redetwister van hierdie eeu? Het God nie die wysheid van hierdie wreld dwaas gemaak nie? (21) Want aangesien in die wysheid van God die wreld deur die wysheid God nie geken het nie, het dit God behaag om deur die dwaasheid van die prediking die wat glo, te red; (22) want die Jode vra ‘n teken en die Grieke soek wysheid, (23) maar ons verkondig Christus wat gekruisig is, ‘n struikelblok vir die Jode en dwaasheid vir die Grieke; (24) maar vir die wat geroep is, Jode sowel as Grieke: Christus, die krag van God en die wysheid van God. (25) Want wat dwaas is by God, is wyser as die mense; en wat swak is by God, is sterker as die mense."

Dit is dus nie die doop wat die kruis verydel nie, maar die wysheid van hierdie wreld. Paulus praat dus nie "negatief" oor die doop as sodanig in 1 Kor 1 nie, maar oor die mense se vleeslike ingesteldheid ten opsigte daarvan.

Wat 1 Kor 12:13 betref...

Ek haal aan vanuit wat ek elders hieroor geskryf het:


Daar is slegs twee tipes doop wat die bybel onderskei:


1.) Die doop met water: bv.Mat 28:19; Mk 16:16; Jh 4:2; Hd 2:28; 8:12,16; 10:47; 19:5; 22:16; Rom 6;1-4; Gal 3:27; Kol 2:11-13; Tit 3:5; 1 Pt 3:21.
2) Die doop in / met die Heilige Gees: bv. Mat 1:8; 3:11; Lk 3:16; Joh 1:33; Hd 1:5; 11:16; 1 Kor 12:13
Daar is diegene wat tekste soos 1 Kor 12:13 wil sien as 'n ader tipe doop of 'n soort metafoor vir redding wat hulle in 'n ander kategorie as bg. twee wil plaas. Dit is hoofsaaklik omdat baie vertalings vertaal "ons is almal ook deur een Gees gedoop tot een liggaam." Hulle wil dan die sg. "doop in die liggaam" sien as 'n aparte tipe doop. As mens egter van naderby kyk, blyk dit dat presies dieselfde terminologie hier gebruik word as bv. in Lk 3:16 en Mat 3:11. Daar word gepraat van baptisei en pneumati (doop in / met die Heilige Gees), en in 1 Kor 12:13 word gepraat van en eni pneumati... ebaptisqhmen (in / met een Gees gedoop). Mens sou dus 1 Kor 12:13 korrek kon vertaal met: "Want ons is almal ook met een Gees gedoop tot een liggaam, of ons Jode of Grieke is, slawe of vrymanne; en ons is almal van een Gees deurdronge (potizw)." Dit is nie sonder rede dat Paulus hier die woord potizw gebruik nie: "maak drink." - "and have been all made to drink into one Spirit" (KJV). Dit praat van die doop met die Heilige Gees as vervulling met die Heilige Gees net soos wat mense op pinksterdag (Hd 2) en daarna met die handoplegging van die dissipels gedoop is met die Heilige Gees (bv. Hd 8;10; 19). Die konteks van 1 Kor 12-14 dui ook duidelik aan dat dit praat van die doop met die Heilige Gees (dit praat van die gawes van die Gees en veral die spreek in tale).
Na analogie van 'n mis-interpretasie van 1 Kor 12:13, is baie geneig om die waterdoop in plekke soos Rom 6:1-4; Kol 2:11-13 en selfs Tit 3:5 en 1 Pt 3:21 ook te verklaar as iets anders as waterdoop. Daar is selfs diegene wat sover gaan om te s die waterdoop het geen bestaansreg vandag nie.
Die rede waarom mense myns insiens bg. tekste wil verklaar as beduidend op iets anders as waterdoop, is juis omdat hierdie tekste so sterk dui op 1) die wedergeboorte (die afsterf van die ou mens en die opstanding in die nuwe mens) en 2) die afwassing van die sonde (sien ook Ef 5:26; Heb 10:22). Dit is juis hierdie sterk betekenis wat onlosmaaklik deel is van die waterdoop, wat dit onversoenbaar maak met die tradisionele Rooms Katolieke en Gereformeerde doop-teologie. Dit is dus 'n manier om hiervan te ontsnap.
Vanuit ander gedeeltes is dit egter duidelik dat bekering en wedergeboorte met die waterdoop geassosieer word. Jesus stel die doop as deel van die groot opdrag in Mat 28, en dus deel van die kern van dissipelmaak. Om die doop in Mt 28 te sien as iets anders as waterdoop word gewoon weerspreek deur die geskiedenis van waterdoop in Handelinge (2:28; 8:12,16; 10:47; 19:5; 22:16) wat direk na daardie opdrag gevolg het. In alle gevalle in Handelinge was die doop bedien aan gelowiges – mense wat tot bekering gekom het en wedergebore is.
Daar is dus geen teologiese of kontekstuele rede waarom die doop waarvan gepraat word in Rom 6:1-4; Kol 2:11-13; Tit 3:5 en 1 Pt 3:21 te sien op ‘n ander tipe doop as die doop met water nie. Inteendeel, die weklike dieptebetekenis van die waterdoop kom juis hierin na vore en diskwalifiseer ongelowiges en babas om gedoop te word. Die waterdoop op sigself red jou nie, maar dit spreek en getuig van die volle heil wat reeds in jou lewe gerealiseer het.

David2
Dec 12th 2008, 04:39 AM
Philip


Hand 22:16 "En nou, waarom versuim jy? Staan op, laat jou doop en jou sondes afwas, terwyl jy die Naam van die Here aanroep."Die teks wat jy uit Handelinge aanhaal is nou juis 'n uitbeelding van die groot waterskeiding. Die mense wou daar nog hulle sondes met water afwas terwyl die evangelie van ons dag nie vir so iets plek het nie. Ek glo nie dit is nodig dat een van ons hier onderrig moet word oor die middel waardeur ons sondes afgewas word nie. Ons weet dit almal dat water niks daarmee te doen het nie.

Hoeveel mense is daar vandag (wat die waterdoop nog bedien) wat bereid is om met die kennis van die evangelie waaroor ons beskik vandag die woorde van Hand. 22:16 te herhaal? S ons dit vir hulle in die kerk wanneer ons hulle doop dat ons nou hulle sondes met water gaan afwas (soos dit duidelik in die vers staan)? Nee ons doen nie. Enkeles doen dit wel, soos in die Lutherse kerk en natuurlik ook die Katolieke wat in doopsaligheid glo. Nee, ons doen dit nie, want die kennis van die evangelie het 'n geweldige verandering meegebring.

Daarom is daar verse soos Hebr. 6:1,2 wat s dat die doop gelos moet word, en Hebr. 9:9 wat praat van gawes en offers wat mense nie volkome kon maak nie, en dan gaan vers 10 aan en hy sluit die waterdoop daarby in. Hierdie goed was opgel net tot op 'n sekere tyd. In die plek van hierdie goed, s vers 11, kom die volmaakte Hopriester met sy offer in die hemel.

So, selfs al is daar mense wat dit wil betwis (en ek glo Philip is een van hulle) dat die waterdoop by vers 10 ingesluit is, dan moet jy nog steeds aanvaar dat die beginsel wat in vers 11 aangesny word en in die plek van enige vleeslike rituele geplaas word, die waterdoop ook as noodsaaklike ritueel uitfaseer. Hebr. 9:11 kom in die plek van vleeslike aardse rituele en dit s duidelik en onomwonde waar ons verlossing, heiligmaking en volmaking vandaan kom. In die tyd van die vier Evangelies en Handelinge het die mense nog nie hierdie goed geweet nie.

Dink nou net vir 'n oomblik suiwer Skriftuurlik hieroor na. Plaas Hand. 22:16 hier langs Hebr. 9:10-12. Nadat ons kennis geneem het van die hemelse weg tot volmaakte versoening met God, sal ons dan weer terugkeer en s nee, ek wil volgens Hand. 22:16 met water van my sondes afgewas word.

In alle ewigheid wat kom sal ek dit nie doen nie. Ons moet hierdie groot onderskeid uit die Bybel leer ken. Daar was 'n tyd vroeg in die Nuwe Testament toe mense nie die feite van Hebr. 9:10-12 geken het nie. In daardie tyd is hulle met water afgewas omdat hulle nie die werklike wassing geken het nie. Maar nou weet ons dat Jesus Christus die werklikheid is (1983 vertaling) en dat al die ander vleeslike seremonies net skaduwees was wat verby gegaan het (Kol. 2:17).

(Terloops, niks word "by die deur uitgegooi" nie. Ons behandel niks wat in die Bybel staan met disrespek en gooi dit by die deur uit nie. Alles in die Bybel het sy plek en sy funksie gehad. Jesus het ook niks van die vleeslike rituele by die deur uitgegooi nie - Hy het dit net in sy EEN volkome offer aan die kruis vir eens en vir altyd vervul ...)

Philip dT
Dec 16th 2008, 03:25 PM
Jammer ek reageer nou eers. Ek was 'n paar dae weg op verlof.

Hand 22:16 verbeeld juis die betekenis van die doop. Die doop dui by uitstek op die afwassing van die sondes. Dit is nie die afwassing van die sondes self nie, maar die dopeling identifiseer bewustelik met Christus se dood en opstanding waardeur sy sonde afgewas word, by die doop met water. Op dieselfde manier bevat die brood en die wyn nie magiese krag om ons sondes te vergewe nie, maar die tekens versterk ons geloof omdat ons in geloof doelbewus identifiseer met Christus se offer aan die kruis.

Die afwassing van sonde is juis waarop die waterdoop dui. Daarom s Ef 5:26 "dui ook daarop om dit te heilig, nadat Hy dit gereinig het met die waterbad deur die woord". Tit 3:5 praat van die bad van die wedergeboorte.


Daarom is daar verse soos Hebr. 6:1,2 wat s dat die doop gelos moet word

Hebrers negeer ook nie die waterdoop in 6:1-2 nie, maar dui bloot die hoekstene van die Christelike geloof aan. Die doop tel ook daaronder. Sekerlik is die ewige oordeel, geloof in God en die opstanding uit die dode nie iets wat "gelos moet word" nie. Al hierdie hoekstene van die geloof is noodsaaklik en vorm die basis van ons geloof. Ons kan wel nie net dit predik nie, maar ons moet ook aanbeweeg na die vaste spyse. Dit is die punt wat die skrywer maak, nie dat ons dit moet "los" nie.

Die feit dat die doop deel uitmaak van die Christen se geloofsbelewenis word bv. deur Heb 10:22 bevestig: "laat ons toetree met n waaragtige hart in volle geloofsversekerdheid, die a) harte deur besprenkeling gereinig van n slegte gewete en die b) liggaam gewas met rein water."

Hier kan mens baie mooi die twee elemente onderskei wat bely word by die waterdoop:
a) die innerlike gebeure: die verlossingswerk wat God in jou doen
b) die uiterlike teken van die doop.

Hierdie twee gaan saam.

Wat Heb 9:9-10 betref, natuurlik is die offers van stiere en bokke nie meer nodig nie, asook nie die reinigingswette nie. God se werk deur Christus is nou innerlik. Ons het nie meer die uiterlike reiningswette nodig nie. Dit is juis dit waarop die waterdoop en die nagmaal dui: dit dui op Christus se volkome verlossingswerk aan die kruis en opstanding waarmee ons geestelik identifiseer, en in die openbaar bely.

David2
Dec 18th 2008, 07:17 PM
Goed Philip, ons kom dan ooreen dat ons 'n basiesie verskil in benadering het tot die NT verlossingsgebeurtenis. Vir my is dit suiwer geestelik sonder enige rituele komponenet. Ook die waterbad van die Woord wat jy met 'n seremonie in verband bring, is vir my 'n suiwer geestelike saak. Ons word deur die Woord innerlik gewas. Met doping het dit niks te make nie.

Hebr. 6:1,2 verstaan ek letterik soos in die Griekse teks. Daardie goed moet gelos word. Die onmiddellike konteks bevestig dit ook, want net drie verse tevore word die "stoigeia" genoem, die ou gebruike van die ou verbond wat gelos moet word. As 6:1 dan reguit en letterlik s "los", dan is die betekenis van die woord en die konteks onafwendbaar 'n aanduiding wat hier van gepraat word. Geen vorm van "eksegese" kan die duidelike betekenis van die Woord verander nie. Nee, die vers s nie ons moet die geloof in God per se los nie. Hy praat van "stoigeia", OT vorme van "geloof in God" wat gelos moet word. In die NT is ons geloof in God anders, want dit gaan net deur Jesus Christus (Joh. 14:6). Hierdie vervanging van OT beginsels met NT beginsels is 'n duidelike tema van Hebrers.

Ja, jy is reg. In die tyd voor die kennis van die verlossingsboodskap was daar baie seremonies wat daarop gewys het. Die mense het dit net nie geweet en verstaan nie, en dit is juis waarom die seremonies toe bestaan het. Maar toe die werklikheid gekom het, het die seremonie of skaduwee of eerste beginsel (stoigeia) verby gegaan.

Philip dT
Dec 19th 2008, 10:32 AM
As die doop met water dui op die realiteit van die geestelike wedergeboorte en Christus se verlossingswerk in my lewe, en dit daarom my geloof hierin versterk:

1) Waarom sou mens dan met die doop wil wegdoen?
2) Watter Nuwe Testamentiese getuienis is daar dat daar met die doop weggedoen moet word?

Heb 6 dui verseker nie daarop dat mens die doop of enige van die ander hoekstene van die geloof moet "los" nie.

As ek dit letterlik uit die Grieks vertaal s dit: "Terwyl ons dan die eerste beginsels van die lering van Christus verlaat het, moet ons aanbeweeg na die volmaakte, en nie weer die fondasie l van bekering...

Dit sal ons wel doen as God dit toelaat."

Dit gaan daaroor dat hulle moet aanbeweeg in die lering (logos), nie die praktyk daarvan nie - ook nie dat hulle die lering van Christus moet ops nie. Die skrywer vermaan hulle dat hulle nie moet aanhou om bloot die eerste beginsels moet predik nie, nie dat dit waarvoor die lering staan, nou oorbodig of onnodig geraak het nie. Die hele Nuwe Testament is hiervan bewys:

Bekering van dooie werke is steeds van toepassing. Ons kan nie verlossing deur dooie werke ontvang nie.
Geloof in God is steeds van toepassing. Dit is die hart van die evangelie. Ons kan nie dit los nie.
Die lerings oor dope (meervoud) is steeds van toepassing. Dit sluit die waterdoop en doop met die Heilige Gees in. As jy s dit praat van waterdoop wat gelos moet word, moet ons dan die doop met die Heilige Gees ook los.
Handoplegging is steeds van toepassing. Sien bv. Jak 4:8. Sien ook 1 Tim 5:22; 2 Tim 1:6
Die opstanding van die dode is steeds van toepassing. Of meen jy dat die dode nie gaan opstaan as Christus weer kom nie?
Die ewige oordeel is steeds van toepassing. Of meen jy dat daar nie meer 'n oordeel gaan wees nie?

David2
Jan 12th 2009, 08:11 PM
Philip
Jy het vir ons die letterlike vertaling gegee. Ons stem dan saam dat die lysie goed wat hier genoem word, verlaat moet word (in "stoigeia", eerste beginsel of ou verbondsvorm).

Philip dT
Jan 13th 2009, 07:01 AM
Philip
Jy het vir ons die letterlike vertaling gegee. Ons stem dan saam dat die lysie goed wat hier genoem word, verlaat moet word (in "stoigeia", eerste beginsel of ou verbondsvorm).

Hallo. Lees weer my vorige plasing. Die Hebrer gemeente moet aanbeweeg in lering en nie by die melkkos bly nie. Dit maak egter nie die hoekstene van die geloof onnodig of oorbodig nie. Mens kan egter nie alleenlik maar die hoekstene van die geloof predik nie, maar ook aanbeweeg na die vaste spyse. Stel jou voor 'n kerk preek jaar in en jaar uit net oor hierdie 6 tema's. Dit is net soos baie kerke vandag wat net vashaak by een lering. Dit is waaroor die gedeelte gaan. Om te s dat die skrywer bedoel dat ons daardie fondamente as't ware moet "uitskryf uit ons geloof" is dus nie korrek nie.

Bekering van dooie werke is steeds van toepassing. Ons kan nie verlossing deur dooie werke ontvang nie.
Geloof in God is steeds van toepassing. Dit is die hart van die evangelie. Ons kan nie dit los nie.
Die lerings oor dope (meervoud) is steeds van toepassing. Dit sluit die waterdoop en doop met die Heilige Gees in. As jy s dit praat van waterdoop wat gelos moet word, moet ons dan die doop met die Heilige Gees ook los.
Handoplegging is steeds van toepassing. Sien bv. Jak 4:8. Sien ook 1 Tim 5:22; 2 Tim 1:6
Die opstanding van die dode is steeds van toepassing. Of meen jy dat die dode nie gaan opstaan as Christus weer kom nie?
Die ewige oordeel is steeds van toepassing. Of meen jy dat daar nie meer 'n oordeel gaan wees nie?

David2
Jun 16th 2009, 02:32 PM
Hebr. 6:1 is 'n ongelooflik interessante vers in die Bybel. Ja, dit het ook verreikende implikasies. Ek het reeds die duidelike band met Hebr. 5:12 (net drie verse tevore) aangetoon. Daar was eerste beginsels (stoigeia), of ou Joodse gebruike waarby die Hebreers vasgesteek het en waarvan hulle moes ontslae raak. Hoofstuk 6:1 gaan met hierdie tema voort.

Die Griekse woord "kataballo" kom in die vers voor. Dink so 'n bietjie terug na julle biologie lesse op skool en raai wat kataballo beteken. Reg. Katabolisme is afbreek en metabolisme is opbou. Maar kom ons gaan steek so 'n bietjie kers op by die belangrikste "woordeboek" van die Nuwe Testament se Grieks. Dit is die LXX, die Griekse vertaling van die Ou Testament. Dink net hieraan: In die era toe die NT te boek gestel is, het die mense van Palestina Aramees of Grieks gepraat en ook die Griekse Bybel (LXX) gelees. Al die Bybelskrywers van die NT se Bybels was Grieks en hulle het daaruit hulle aanhalings vir die NT gemaak.

Dus, as ek wil weet wat 'n Griekse woord in die NT beteken, gaan ek eers na die LXX en kyk hoe hy daar gebruik word. Dit gee gewoonlik die deurslag hoe die woord ook in die NT verstaan moet word. Meeste NT woorde kom, wat betekenis betref, oor uit die LXX. Kom ons gaan kyk nou hoe Hebr. 6:1 se "kataballo" in die LXX gebruik word. Die woord kom ongeveer 27 keer in die LXX voor en in nie een enkele een van die gevalle word die betekenis wat in Ef. 1:4 en Hebr. 6:1 daarvoor gegee word, ondersteun nie. En dit is nogal 'n mond vol. In ons Bybels word kataballo meestal weergegee met "opbou" of "fondasie le", maar ek is bevrees, die betekenis word nie in een enkele geval in die LXX ondersteun nie.

Kom ek gee enkele voorbeelde: 2 Sam 20:16 "om die muur te laat val"
2 Kon. 19:7 "Ek sal hom deur die swaard lat val"
Ps. 37:14 "Om die ellendige en die behoeftige te laat val"
Spr. 7:26 "die gesneuweldes wat sy laat val het"
Jes. 26:5 "die bewoners van die hoogte neergewerp"
Eseg. 6:4 "die wat uit julle verslaan is, neerwerp"

So, ek dink die tendens is duidelik. Al die ander verwysings gaan op dieselfde tema voort. Julle was dus reg. Katabolisme is afbreek. En dit beteken eenvoudig dat Hebr. 6:1 verkeerd vertaal is. Daar staan: "... sonder om weer die fondament te le ...". Maar dit moet wees: " ... sonder om weer die fondament af te breek ..."

So, wat is die punt wat ek wil maak? Die Hebreers was met hulle voortgesette gebruik van- en geloof in uitgediende OT beginsels, besig om die nuwe fondament af te breek en hulle moes dit los. Vir die kerk van die NT is daar 'n nuwe fondament gele (1 Kor. 3:10 e.v.). Die kerk is 'n nuwe skepping (Ef. 2:15). Dit is beslis nie 'n reglynige voortsetting van die OT vleeslike godsdienstige gebruike nie. Daar was sekere goed wat verlaat moes word, sodat die nuwe fondament nie die gevaar sou loop om afgebreek te word nie.

(Ook Ef. 1:4 en meeste ander voorkomste van "katabole" is verkeerd vertaal. Dit is nie voor die grondlegging van die wereld nie, maar eerder voor die verval van die toenmalige wereld. So vertaal, maak dit die roeping van die kerk, die liggaam van Christus, wat 'n hooftema in Efesiers is, soveel meer merkwaardig. Die val van die toenmalige wereld het saamgeval met die val van Satan en die sondeval kort daarna, maar let op, God se roeping vir die liggaam van Christus gaan al hierdie goed vooraf. Dit beklemtoon net nog sterker hoe verhewe heilig en hemels die roeping is waarin ons deel.)

Philip dT
Jun 17th 2009, 11:12 AM
David. Welkom terug. Ons het lanklaas van jou hier gehoor.

Wat jou ontleding van die Griekse woord "kataball" in die konteks van Heb 6 en Ef 1 betref, is ek bevrees dit is nie korrek nie.

1. Die woord "kataball" is saamgestel uit twee komponente: a) "kata" wat beteken "na onder" of "neer"; en "ball" wat beteken "gooi" of "cast", en beteken in hierdie konteks "l". 'n Goeie vertaling vir die hele woord "kataball" is "neerl."

2. Die werkwoord "kataball" word in 'n vaste kontruksie gebruik met "themelios" (fondament). In kombinasie met "themelios" het dit dus 'n vaste betekenis en is daar nie moontlikheid vir verwarring nie. Net soos in Afrikaans. As ons s die fondamente word "gel", dan kan dit net een betekenis h. Die 1933-1953 vertaling is dus 100% korrek.

3. Die betekenis van 'n woord word primr bepaal deur die konteks waarin dit gebruik word. Punt 2 hierbo dui reeds die grammatikale konteks van "kataball" aan, wat die moontlikheid uitsluit dat dit op "afbreek" kan dui. Maar dat dit dui op fondamente wat "neergel" word (bevestig word), word ook deur die inhoudelike konteks van Heb 6 ondersteun. Wanneer ons kyk na wat hierdie fondamente is wat ter sprake is, sien ons dat al hierdie fondamente steeds van toepassing is op die Christelike geloof. Ek het dit vroer ook genoem, maar ek brei bietjie uit:

3.1. Bekering van dooie werke is steeds van toepassing. Dit word ook bevestig deur na die konteks van Hebrers te kyk. Heb 9:14 s: "...julle gewete reinig van dooie werke om die lewende God te dien." Natuurlik is dit steeds van toepassing, want wat sou die alternatief wees, dat ons weer "dooie werke" moet aangryp as weg tot verlossing?

3.2. Geloof in God is steeds van toepassing. Dit is die hart van die evangelie. Ons kan nie dit los nie. Dit is duidelik uit die res van Heb dat geloof in God steeds noodsaaklik is en 'n fondament bly wat vas staan. Heb 11:6 "En sonder geloof is dit onmoontlik om God te behaag; want hy wat tot God gaan, moet glo dat Hy is en n beloner is van die wat Hom soek." Weereens, wat sou dit beteken as geloof in God nie meer van toepassing is nie?

3.3. Die lerings oor dope (meervoud) is steeds van toepassing. Dit sluit die waterdoop en doop met die Heilige Gees in. As dit sou beteken dat dit praat van waterdoop wat gelos moet word, moet die doop met die Heilige Gees dan ook gelos word? Heb 10:22 bevestig in elk geval dat die waterdoop (liggaam met rein water gewas) steeds van toepassing is.

3.4. Handoplegging is steeds van toepassing. Sien bv. Jak 4:8. Sien ook 1 Tim 5:22; 2 Tim 1:6

3.5. Die opstanding van die dode is steeds van toepassing. Dit word ook ondersteun deur Heb 11:35. Wat sou dit beteken dat "die opstanding van die dode" nie meer van toepassing is nie? Beteken dit dat daar nie meer 'n ewige lewe is nie?

3.6. Die ewige oordeel is steeds van toepassing. Dit word ook bevestig deur Heb 9:27; 10:27-30; 13:4. Wat sou die alternatief wees (as dit nie meer geldig sou wees nie), dat God nie meer sondaars gaan oordeel nie?


Wat Heb 5 betref, dit s juis: "Want hoewel julle vanwe die tyd leraars behoort te wees, het julle weer nodig dat n mens julle die eerste beginsels van die woorde van God moet leer, en julle het weer behoefte aan melk en nie aan vaste spys nie."

Dit s dan juis dat die Hebrerskrywer se gehoor weer die melkkossies moet kry, hulle moet juis weer die fondamente hoor, juis omdat hulle dit nog nie onder die knie het nie! Hy s in Heb 6 dat hulle moet eintlik oorgaan na die vaste spyse en nie bly by die melkkossies nie, maar dit beteken nie die fondamente moet omgegooi word of verwyder word nie, want hoe anders kan mens oorgaan na die vaste spyse as mens nog nie die fondamente onder die knie het nie?

Wat Ef 1:4 betref. Die woord is "katabol" (naamwoord) nie "kataball" (werkwoord) nie - dit het 'n vastebetekenis: "fondament / neerlegging" - 'n naamwoord wat afgelei is van die werkwoord "kataball." Dit illustreer hoe foutief die interpretasie is om "kataball" in Heb 6:1 as "afbreek" te interpreteer, want dit bevestig dat die woord "kataball" in 'n vaste konstruksie met die "l van" fondamente geassosier word.

Wat die OT verwysings betref: kataball word ook in ander kontekste gebruik, nl. "neerwerp", maar in konteks van fondamente word het dit 'n vaste betekenis, nl. dat fondamente "gel word." As jy mooi daaroor dink is die manier hoe fondamente gel word juis so dat klippe (in die geval van die bybelse tyd) neergewerp of neergegooi word in die gate wat vir die fondamente gegrawe word, en sodoende dan die fondasie vorm.

In die LXX word fondamente wel saam met "emball" gebruik (Jes 28:16), waarin dit duidelik dui op die l van 'n fondament van klip. Dit is nou verwant aan "kataball." "Emball" beteken letterlik "ingooi." Die klippe is letterlik in die gate vir die fondasie "ingegooi" (emball) of "neergegooi" (kataball).

Hartlike groete
Philip

David2
Jun 20th 2009, 09:17 AM
Philip


2. Die werkwoord "kataball" word in 'n vaste kontruksie gebruik met "themelios" (fondament). In kombinasie met "themelios" het dit dus 'n vaste betekenis en is daar nie moontlikheid vir verwarring nie. Net soos in Afrikaans. As ons s die fondamente word "gel", dan kan dit net een betekenis h. Die 1933-1953 vertaling is dus 100% korrek.

Jong ja, ek gaan nie met jou stry oor dit wat jy glo nie. Dit is goed as jy 100% seker is wat dit beteken en dat enige iets anders verkeerd is. Dit bly egter vir my 'n vraag of die vaste konstruksie wat jy van praat wel hier ter sprake is. Eerstens kom hierdie konstruksie net in klassieke Grieks voor en sover ek weet nie in die NT of in die LXX nie. Tweedens moet dit verseker tog 'n invloed op jou 100% oortuiging h dat die woord kataballo of katabole in die LXX 100% die betekenis van afbreek, neerslaan of vernietig het. Ek kan net nie sien hoe ons hierdie feit kan ignoreer en dan met 100% sekerheid kan terugval op 'n klassieke konstruksie wat nrens anders in die Bybel of die LXX voorkom nie? Dit laat 'n baie groot vraagteken by my.

Verder wil ek jou net weer daarop wys dat die "geloof in God", "doop" "opstanding uit die dode" ens. binne die konteks van die gedeelte gelees moet word. Dit gaan nie werk om "geloof in God" van die konteks los te maak en op sy eie te beoordeel nie. As ons dit so doen, sal ek beslis tot dieselfde slotsom as jy kom, nl. dat geloof in God nog steeds geldig is en nie agter gelaat mag word nie.

In teendeel, ek gaan verder en s dat die skrywer hier vir my 'n baie groot probleem skep (as ek die vers moet verstaan soos jy). Geloof in God is op geen manier iets wat as minder belangrik geag kan word nie. Ek kan ook nie vandag preek en vir mense s dat as hulle geestelik wil groei, hulle verder moet gaan as die geloof in God nie. Vir my is daar nie iets anders wat vir geestelike groei belangriker kan wees as die geloof in God nie.

Dus: as ek die vers moet verstaan soos jy, moet ek die konteks uitsny en tweedens steeds sit met 'n groot probleem: Hier het ons nou 'n vers in die Bybel wat s dat daar ander dinge is wat belangriker as geloof in God is wanneer dit gaan oor geestelike groei. Dit is ek nie bereid om te s nie. Ek is ook absoluut seker dat Paulus nooit so iets sou s nie. Om vir mense te s dat as hulle geestelik wil groei moet hulle nie by die geloof in God vassteek nie, is vir my 'n sinnelose en werklik baie gevaarlike stelling. Ek glo nie dat Paulus dit hoegenaamd s nie.

Wat s hy dan? Lees net die deel binne die onmiddelike en ook binne die wye konteks. Hebrers is 'n boek wat aan Hebrers van die eerste eeu gerig is. Wat was hulle probleem? Voor die hand liggend. Hulle het gesit met ou leringe en beginsels van die wet en het nie geweet wat om daarmee te doen as hulle nou wil voortgaan (voortgaan - 'n woord wat baie sterk in Hebreers beklemtoon word) om hulle ganse geloof net om Jesus Christus te bou. Dit is waaroor die onmiddelike en die wye konteks gaan.

Net drie verse hiervandaan kom die "stoigeia" tog voor, die ou Joodse bebruike wat laat vaar moet word, en hier in ons vers kom die woord voor wat konstant en letterlik met "los" vertaal moet word. Hier is goed wat gelos moet word.

Dit is waaroor dit gaan. Moet nie die konteks vergeet nie. Jode word opgeroep om te "los", "voort te gaan", en geestelik te groei. Dit kan jy alleen doen as Jesus Christus alles vir jou is. Dus: Ja, inderdaad, die Ou Testamentiese model van "geloof in God", of erger nog, die Joodse model van "geloof in God" soos wat dit tot daardie tyd ontaard het, is baie beslis nie meer goed genoeg nie. Jesus het self in sy vele gesprekke met die Joodse leiers ges dat "as julle in God geglo het, sou julle in My ook geglo het"

In hierdie sin s ek dus baie beslis ja, Die geloof in God wat hier van gepraat word, moet gelos word.

Maar as ons die konteks uitsny en soos jy voorstel dat ons tog nooit ons geloof in God mag agterlaat nie, dan stem ek 100% met jou saam. Dit kan ons nie doen nie.

So, wat staan ons nou te doen? Ek dink ons moet maar liewer gaan kyk na die bedoeling van Hebrers, aan wie dit geskryf is en wanneer en elke teks noukeurig beoordeel in die lig daarvan. Ons kan eenvoudig nie "geloof in God" net op sigwaarde of huidige gevoelswaarde beoordeel nie. Hebrers waarsku herhaaldelik en tallose kere dat daar dinge is wat gelos moet word en dat ons die rubicon moet oorsteek om by die volle waarde van Jesus Christus uit te kom. Dit is waaroor dit gaan.

Neem asseblief kennis hoe ongelooflik ernstig die situasie vir daardie Hebrers was. Stoigeia en "eerste beginsels" van die Hebrers van daardie tyd sou hulle onvermydelik van Jesus af weggehou het:

10:26 Want as ons opsetlik sondig, nadat ons die kennis van die waarheid ontvang het, bly daar geen offer vir die sondes meer oor nie,

10:27 maar 'n verskriklike verwagting van oordeel en 'n vuurgloed wat die testanders sal verteer.

10:28 As iemand die wet van Moses verwerp het, sterf hy sonder ontferming op die getuienis van twee of drie;

10:29 hoeveel swaarder straf, dink julle, sal hy verdien wat die Seun van God vertrap het en die bloed van die testament waardeur hy geheilig is, onrein geag en die Gees van genade gesmaad het?

Jesus kon eenvoudig nie aangeneem word tesame met al die bagasie van die Jodendom van daardie tyd nie.

Henry
Jun 20th 2009, 10:19 AM
Joe, die goed is moeilik. Waarom? Is hier iemand behalwe die teolo onder ons wat weet wat hier ges word? Ek het so vinnig na sommige argumente gekyk en dit lyk my dinge raak ingewikkeld wanneer mens jou eie of jou proffesore (die ouens wat jou geleer het) se vooropgestelde ides in die Skrif probeer inlees. Net my 2 sent. :D